Strijken bij de buren

Verhaal en foto van Henk van der Kroon

Het ontwerp voor een nieuw, gezamenlijk clubgebouw heeft een hoop losgemaakt. Los van de financiële (on)mogelijkheden om nieuwbouw te realiseren, komen vragen over de wenselijkheid van een fusie boven drijven. Willen we eigenlijk wel fuseren? Willen de buren het? Verliezen we niet het bijzondere karakter van een kleine vereniging wanneer we opgaan in een groter geheel?
Voordat er überhaupt sprake kan zijn van fuseren en nieuwbouw, wordt de huidige relatie met onze buren van RCC tegen het licht gehouden. Zijn er raakvlakken? Kunnen we samenwerken op het gebied van programmering, bedrijfsvoering en belangenbehartiging richting locale politiek?

Er zijn nog heel wat horden te nemen voordat alle neuzen dezelfde richting uit wijzen. Maar er is toenadering tussen de clubs en er wordt aan beide kanten gewerkt aan een goede verstandhouding met de buren.

Ons clublid Nico werd door de RCC gevraagd om te helpen bij de reparatie van een houten K4. De vierpersoons Commander van Deense makelij staat pontificaal op schragen in de kantine van de buren en neemt bijna de hele afstand van voor- tot achtergevel in beslag.

Op de foto is Nico bezig met de rand van een van de kuipen. Reepjes fineer worden op de beschadigde delen geplakt en vormen een nieuwe toplaag. Op de voorgrond zie je het strijkijzer waarmee die reepjes worden verhit. Door verwarming krijg je een betere hechting en eventuele luchtbellen worden gladgestreken.

Nico’s werk is niet alleen praktisch en welkom; het is ook symbolisch. In een proces van toenadering en aftasten maakt hij wat beschadigd was weer heel, en strijkt hij oneffenheden glad…

Zondag naar Springersdiep

Verslag en foto’s van Tom

Afgelopen zondag starten Iede en Tom de dag lekker vroeg, om weer eens zout te peddelen vanaf Springersdiep (aan de Brouwersdam). Helaas maar met twee, de rest heeft een heerlijke dag moeten missen!

Even aanmelden bij de Kustwacht en een uurtje voor laag water vertrekken we richting de Aardappelenbult (een zandplaat, waarvan een deel permanent droog ligt) met erg rustig weer en water. Vanwege de situatie en de gunstige voorspellingen oppert Iede om toch buitenom te varen, net wat spannender en uitdagender qua afstand. Op zoek naar de boeienlijn, om legaal* de bult te kunnen ronden, varen we een heel stuk westelijk door en horen de branding luid op de zandbank terecht komen. En dan komen de echte golven van zee! Eerst uit verschillende richtingen, het duurt even voordat Tom zijn knopje krijgt omgezet. Maar na verloop van tijd wordt de deining voorspelbaarder en keert de rust terug en kan er genoten worden. Ondanks dat de golven steeds wat hoger worden, tot ongeveer een meter.

Buitenom, langs de Aardappelenbult, is het zoeken naar een juiste plek om weer richting het strand te komen. De gele boeien staan niet precies op de kaart aangegeven en op zicht navigeren is nog best lastig. Op een gegeven moment, wanneer de vloedstroom voldoende op gang is gekomen, wordt de branding iets minder en varen we er surfend doorheen, waarschijnlijk over het laatste stuk van de plaat, richting vuurtoren Westhoofd. We pauzeren op het strand en zien dan dat als we 100 meter hadden doorgevaren, er net een gat in de branding was geweest en we keurig tussen de Aardappelenbult en de volgende plaat hadden gevaren.

Na de pauze peddelen we langs het strand terug naar het Springersdiep, ons intussen verbazend over de kitesurfers op draagvleugels om ons heen. Weer in de auto naar Rotterdam kijken we terug op een mooie tocht en bedenkt Tom zich dat hij nog flink wat mijlen tussen de golven kan gebruiken. Zou dat dit jaar nog lukken?

*) De Aardappelenbult is onderdeel van het Natura 2000, een Europees netwerk van beschermde natuurgebieden op het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie. Vanwege de status is deze zandplaat grotendeels ontoegankelijk voor de mens. Op de Aardappelenbult bivakkeren nogal wat vogels, maar meest in het oog springt de zeehondenkolonie, die je al van ver ziet luieren op het zand.

De andere kant van de Maas

Verslag en foto’s van Marianne

We zijn in Rotterdam bekend met de Maas. Een fijne rivier voor dagtochten, of voor de laatste kilometers van een trektocht uit het oosten. Maar het kan zuidelijker, smaller, groener! Met 9 kajakkers en een lieve chauffeur zijn we naar Limburg gegaan. De Maas is daar een stuk smaller en het deel dat wij zouden bevaren is gekanaliseerd. Dat roept het beeld op van rechte, kale kades, maar niets is minder waar. Prachtig groene oevers, ietsje heuvelachtig, zo nu en dan wat vee en watervogels.

Landgoed Geijsteren heeft een klein natuurkampeerterrein met zicht over de Maas. Een mooie plek voor twee overnachtingen, met trekkershutjes voor noodgevallen. (Amalia’s tent werd de eerste nacht wel erg nat, dus die was blij met zo’n heerlijk hutje.) Deze houden we in gedachten!

John en Ingrid wonen alweer een paar jaar in Well, vlakbij dit terrein. Erg leuk ze weer eens te zien en te spreken; op zaterdagavond hebben ze ons in de watten gelegd, door een barbecue te organiseren. Lik je vingers er maar bij af, met zelf geteelde groente, mooie salades en genoeg vlees en vega voor de hele ploeg.

Twee lekker stevige kanodagen, van 30 en 27 km, dat was de planning. Omdat we met de stroming mee wilden peddelen, moest er wat heen en weer gereden worden. Zaterdag eerst naar het zuiden: kanovereniging Vikingen had de deuren voor ons open gezet, zodat we vanaf Venlo terug konden varen naar Geijsteren. De stroming viel wat tegen na maanden droogte, maar met stevige rugwind hadden we toch mazzel. Wat beroepsvaart, wat plezierbootjes, maar eigenlijk een heel rustige Maas. De drukte en het toerisme kwamen pas bij de tussenstop in Arcen: een elfenfestival op het kasteel, met zorgvuldig uitgedoste deelnemers. Honderden! Wij doken rechtsaf, naar de IJsvogel, waar in de watermolen een stokerij zat. Whiskey, kruidenbitters, likeur. Het was er nog een beetje vroeg voor…

’s Middags trok de wind aan en werd de lucht grijzer en grijzer totdat de hemelsluizen opengezet werden: grote druppels, een ware douche. Prachtig, maar je wordt er ook koud van en misschien was de afstand tot de camping voor een enkeling net te ver. Omdat de voorspelling voor zondag nog veel natter was, hebben we die tocht ingekort tot een ochtend. De Maas geeft hier de grens tussen Noord-Brabant en Limburg aan. Daar merk je natuurlijk niets van, het dialect blijft lastig te volgen, zowel aan de rechter- als de linkeroever. En ook in de sluis van Sambeek waar we even moesten doorvragen voor we de instructie verstonden: houd de trapjes vast. Een gigantische sluis, waar onze kajaks nauwelijks ruimte innamen. Even verder werden we al opgepikt; met dit weer was 12 km genoeg. Voor de rest komen we nog wel eens terug.

Een ritje meer dan waard, die Limburgse Maas.

Zo. 14 Okt: Kinderdijk Beginnerstocht

Otto organiseert 14 oktober zijn jaarlijkse beginnerstocht. Dit keer niet naar het gebruikelijke Nieuwkoop maar naar Kinderdijk. Het instappunt ligt midden in de polder en wij varen via de afwateringsvaart  “Groote of Achterwaterschap” naar de molens van Kinderdijk. De afwateringsvaart werd al in 1356 gegraven om de polder beter af te wateren richting de Lek. Een tocht van 6 km tussen de rietkragen, met af en toe een glimp van het lager gelegen landschap, brengt ons tot bij de molens. Gedurende de volgende 2 kilometers kun je rakelings langs ons werelderfgoed varen en japanners, Amerikanen en andere toeristen jaloers maken. Met uiteraard topfoto’s vanuit de kano.

Bij het gemaal naar de Lek is de pauze gepland en kan tegen vergoeding van 80 cent van het toilet gebruik worden gemaakt. Na de pauze draaien wij om en varen dezelfde route terug naar het beginpunt. Fijne daarvan is dat de terugweg dan altijd veel korter lijkt dan de heenweg en met een beetje geluk hebben wij ook de wind mee.

Bij het instappunt is niet al te veel parkeer gelegenheid dus wij starten al vroeg. Het opladen begint om 7.45 en ik wil om 8.30 vertrekken naar het instappunt: Zijdeweg in Bleskensgraaf. Het is ongeveer een halfuurtje rijden en wij kunnen dan rond 9.30 starten met de tocht.

De tocht is ongeveer 16 km lang en halverwege is de pauze gepland te midden van de molens van Kinderdijk. Neem afhankelijk het weer voldoende warme kleding mee en een anorak voor als het slechter weer is. Een spatzeil is handig, maar niet direct noodzakelijk. Een zwemvest is altijd aan te bevelen.  Daarnaast lunch, snack, warm drinken en droge kleding voor als je omgaat of nat bent geworden van het peddelen. Afhankelijk van de samenstelling van de groep wordt het tempo bepaald en als het nodig is kan onderweg nog een tussenstop of drijfpauze worden ingelast.

Aanmelden kan via het contactformulier: Toertocht Kinderdijk (Otto)

Zondag op de Bergse Plassen

Caroline en Emil hebben gisteren een mooie tocht op de Bergse Plassen georganiseerd. Paula, Mike, Elsbeth, Henk Jan, en Nena zaten in zeekajaks, en Iede kwam mee in een eenpersoonskano. Wij hoefden geen enkel keer over te dragen, maar moesten wel af en toe voor een sluis wachten. Wij zijn veel vriendelijke sluiswachters tegengekomen! Wij zijn even gestopt voor drankjes bij Abrazo in Hillegersberg. Hieronder een aantal foto’s, door Emil gemaakt.

 

 

Monnickendam and Waterland

18 km (20 km for Holysloters!)

Sunday 19 August

by Mike Griffin

Photos by Eric Meinsma, photoshop by Mike Griffin

Caroline and Emil had organised a tour of an historic part of North Holland, although we weren’t exactly sure where we’d start or finish because the church parking place in Zuiderwoude could be full of churchgoers (I think we’ll call them Holy folk after this trip, read on!)

map Waterland
dav

After loading up the boats – including a canoe for Eric and me – we set off with Viktor in the lead. The rest of the group was made up by Caroline, Emil, Eric, Brendwyn, Paul, Elsbeth en Elizabeth.

We stopped at a parking place in Monnikendam [see the green dot, top right of the map], which turned out to be gender-biased: the men could go to the seclusion of a large willow with enclosing overhanging branches, while the women had to traipse off to the gym across the water.

We headed off, luckily in the right direction, after a false start. Caroline was bravely navigating a group of wilful individuals, as you’ll hear later. But at the start we all followed like ducks in a row. I wasn’t sure my open canoe skills would be up to 18 km, and I didn’t want to be holding up the group, so was doing my best to make some speed without injuring myself for the rest of the trip.

The weather was good, well it could have been better, but it was warm and cloudy with only a bit of ‘heavy mist’ in the first half. The views were good, at times the pastures were only just a little higher or even a little lower than the water!

Soon after starting we overtook a folding canoe and Eric enquired about their journey, whether it went well in the car boot, but they had come by train! It takes about 30 minutes to assemble but if you have water close to a station it sounds ideal (as long as the overhead lines don’t break like they did near Meppel the same afternoon – not related to our trip!)

As the canoe stopped off at Zuiderwoude and Elisabeth wanted to join them for coffee, we paddled on. The next stretch was what touring is all about: quiet, nature, wind whistling through your ears! Only interrupted by the occasional kayaker trying to talk ‘cow’, and the occasional hire motor boat, which were luckily all small and electric. Also, the 2 portage places seem to have disappeared, we didn’t have to portage at all!

Arriving at the Holysloter Die, Viktor, Elsbeth Eric and I followed what we thought was the Holy Sloot (sloot = ditch) and after a while Viktor said “Let’s try that jetty, the group want a place to stop for coffee.”

We paddled into the harbour of a small yacht club – W.S.V. Het Die – and asked an old man (he was at least 2 years older than me) if the group could stop there for coffee. There was a great lawn in the lee of some trees, so a perfect place! He informed us he had no coffee but we were welcome.

But after a while it became apparent that the rest of the group was not following the aroma of coffee! Exiting the harbour we saw some small patches of colour in the distance and hailed them with my paddle. After one patch of colour waved back I remembered I have a phone and phoned Emil, who promptly told us that we’d paddled too far and must come back! We thought Holysloot was a ditch or another piece of navigable water, but it turned out to be a small village which we’d passed on the way to the yacht club! So instead of 18 km the four of us did 2 km extra, only for the thought of the smell of coffee! [See the yellow dashed line on the map.]

I needn’t have worried about holding up the group, Eric and I were keeping up with the rest and even out in the front at times. It was a refreshing change to do a trip in a canoe. I recommend it to other kayakers.

After another few kilometers, thinking only of coffee, we eventually landed in Broek in Waterland [see the green dot, left of the map], where we tried to explain to Paul & Brendwyn what the name meant and why. We were too tired to google it so we just made something up! The group alighted in Broek and had a quick lunch, while there was talk about wandering into the town to see the picturesque streets.

We left Eric & Viktor, presumably to watch the boats while the rest went on a tour of the town, but it seemed the group were still mesmerised by the thought of coffee and we ended up in Het Broeker Huis where we tried to explain that name to the Aussies! After swapping ancesteral stories and stuffing ourselves we waddled back, to find Eric & Viktor were wondering how big the town was that we stayed away so long. Again, our humble excuses, we should have phoned to tell you of the change of plans!

From there it looked like we were paddling in circles around Monnikendam, as we could see the church tower from every point. After all it is 55 m high! Shortly we reached Monnickendam and after passing the church we pulled into the exact same place that we started from, well done Caroline! It was a successful tour of an interesting part of Holland. Well worth noting for the future.

IJsseltocht

Hierbij weer wat fototjes van deze tocht.

Een uitgebreid verslag vind je hier…