Marker Wadden: Groot water met wat vogels (19 Sep 2020)

Verslag door Tom geschreven!

Reprise

Op zaterdag 19 september 2020 zijn we naar de Marker Wadden gepeddeld. Twee deelnemers hadden dat vorig jaar al gedaan. Geïnspireerd door het leuke verslag daarvan door Nena, sluiten zich er nog vier bij aan. Al om half negen verzamelen we ons in het clubhuis, binden we geroutineerd alle boten op 3 auto’s vast en vertrekken we voor een rit van 125 km enkele reis.

Instappen op het nieuwe kitesurfstrand. Foto: Mike

Woestijnkust

Rond half 11 komen Mike, Marianne, Harm, Ilja, Susanne en Tom aan bij het fonkelnieuwe strand langs het Hoekipapad bij Lelystad. Met een stralend zonnetje en 4 bft uit het oosten, varen we relaxed richting de nieuwste wadden van Nederland. De oversteek is maar een kilometer of 8, twee rondjes Kralingse Plas, maar toch echt groot water met bijhorende golfslag en noodzaak tot navigatie. Nou ja, 310 graden aanhouden op je kompas en in 5 kwartier ben je precies waar je moet zijn.

Nieuw lid Susanne vaart geweldig in de Fuego, verbazingwekkend voor iemand die pas 2 maanden in een kajak zit. Foto: Marianne.

Onderweg is het indrukwekkend te zien hoeveel kuub eiland er nog bij wordt gespoten. Wat natuurlijk nog niet is begroeid, het doet denken aan de kustlijn van een woestijnstaat als Dubai.

Langs de werzaamheden. Foto: Mike

Menukaart

In de havenkom van de Marker Wadden is het druk met zeiljachten en motorboten, bijna alle boxen en steigers zijn gevuld. Wij mogen uitstappen op een strandje ernaast, betalen voor onze sprankelende aanwezigheid bij de eilandwacht van Natuurmonumenten en wandelen naar het terras. Waar we onze eigen consumpties mogen consumeren en elkaar in geuren en kleuren vertellen over delicatessen als moedermelkse kaas, gele tomaatjes en natte kwarteltongetjes. Van de eilandwacht ontvingen we trouwens al een menukaart (wat zij overigens omschrijven als een overzicht van te spotten vogels).

Vanaf de uitkijktoren. Foto: Tom

Keurig op onze meegebrachte wandelschoenen lopen we een mooi rondje over de wadden. Om eerlijk te zijn valt de hoeveelheid vogels een klein beetje tegen, maar dat is in andere jaargetijden waarschijnlijk heel anders. Helaas kunnen we de vogels, die wél de moeite nemen om zich te laten zien, niet benoemen omdat die handige menukaart in een van de kajaks blijkt te liggen. Toch is het genieten van de ruimte, van het weer en van de bijzondere kleuren van alle begroeiing. Die er vorig jaar nog lang niet zo weelderig bij stond, verzekeren de meer ervaren waddenbezoekers.

Ook de toren (Calimero? Stier? Nee, E.T.!) wordt beklommen en van het prachtige uitzicht is het echt genieten.

Uitkijktoren. Foto: Mike

Poepende man

Terug bij de boten maken we ons klaar voor de tocht terug naar daar waar we vandaan waren gekomen. Het zonnetje nog een standje feller, wind wat meer van voren en iets hogere golven, maar nog steeds prima te doen.

Mike vaart langs een boei, die aangeeft dat hij daar helemaal niet mag varen. Foto: Marianne
Blootstelling/Hurkende Man of de Poepende man door Anthony Gormley, op de Markerstrekdam bij Lelystad. Foto: Herman Verheij

Het gaat dus voorspoedig, heel snel zijn we terug bij de auto’s en een poepende man. Nadat alles opgeruimd en omgekleed is, moet er een frietje gescoord worden en voldaan rijden we weer terug naar Rotterdam.

Nagenieten. Foto: Tom

Voor herhaling vatbaar? Zeker! Misschien wel jaarlijks, omdat de komende jaren steeds wat nieuws te ontdekken zal zijn op de vogeleilanden. Onder de juiste omstandigheden is het ook een ideale tocht om te beginnen aan groot water. Wat helemaal mooi is: volgens Natuurmonumenten zit er een camping aan te komen op de Marker Wadden. Wat mij betreft zo snel mogelijk.

Niers en Maas-tocht – 4-6 september 2020

Afstand: 29 + 21 km, 5 + 4 uur vaartijd
Distance: 29 + 21 km, 5 + 4 hours paddling time

Tekst door Mike Griffin, foto’s door Marianne Roest en Mike Griffin
Text by Mike Griffin, photos by Marianne Roest and Mike Griffin

Deze tocht stond in de teken van keuzes, dus beginnen we hier ook mee: A = lees het verhaal tot het einde, B = kijk alleen naar de foto’s en C = lees de titel en ga door met je social media. “Erik, wat is je keuze?” Erik: ”D!”

This tour was all about choices, so we start with this too: A = read the story to the end, B = just look at the photos and C = read the title and continue with your social media. “Erik, what is your choice?” Erik: “D!”

Kaart – de route: zaterdag op de Niers van ① naar ⑤, zondag de Maas van ⑤ naar ⑦ en terug naar ⑤ / Map – the route: Saturday on the Niers from ① to ⑤, Sunday on the Maas from ⑤ to ⑦ and back to ⑤

Vrijdag gingen we met z’n zevenen naar Gennep om de tenten op een mini-camping ⑤ op te zetten. Harm & Ilja waren eerder op pad gegaan om de in- en uitstapplaatsen te bekijken plus eventuele barrières. De camping was klein maar fijn, rustig, vriendelijke (permanente) mensen in de caravans, groen er omheen met uitzicht over de rivier de Niers en wifi bereik in alle tenten!

On Friday seven of us went to Gennep to set up the tents on a mini-camping site ⑤. Harm & Ilja had previously set out to view the entry and exit points plus any barriers. The campsite was small but nice, quiet, friendly (permanent) people in the caravans, greenery around it with a view over the river Niers and WiFi coverage in all tents!

Het weiland voor de camping en de Niers / The pasture in front of the campsite and the Niers

Na het eten en een bespreking van de route op de Niers voor zaterdag gingen we vroeg naar bed, maar slapen werd even bemoeilijkt door enkele plattelandse geluiden: de balkende ezel vlak achter mijn tent en de hossende jeugd op een parkeerplaats een paar honderd meter van de camping. Gelukkig hield het na een tijdje op en ik sliep door tot ik wakker gemaakt werd door ganzen en een haan; elke 10 tot 17 seconden kraaide de haan gevolgd door de ganzen! Jammer dat het pas 6 uur was…

Maar ik klaagde niet want we moesten vroeg op om te gaan zwemmen in de Niers; Erik, Marianne, Ilja en ik trokken de stoute schoenen aan, plus enig neopreen, om de Niers stroomopwaarts te zwemmen. Erik en Marianne kwamen na ongeveer 500 m niet verder dan een barrière van waterplanten, Ilja en ik draaiden iets eerder om door de kou en mijn gebrek aan conditie. We waren wel goed wakker en klaar voor wat de dag zou brengen!

Het plan was om voorbij Goch in Duitsland in te stappen, en naar de camping terug te varen. Dit betekende dat we heen en weer met auto’s moesten rijden. We stapten om tien voor 12 in, bij een verhuurbedrijf ① waar grote groepen mensen met weinig vaarervaring en veel bier (mannen) of andere drank (vrouwen) op vlotten of rubberen bootjes stapten om stroomafwaarts te drijven, zingend (mannen) of kletsend (vrouwen). Nee, we zagen geen gemengde groepen. De Niers stroomde ongeveer 1 – 1,5 km/uur en met onze vaartechniek konden we ze allemaal vrij snel inhalen.

After dinner and a discussion of the route on the Niers for Saturday, we went to bed early, but sleeping was made difficult by some rural noises: the braying donkey just behind my tent and the hip-hopping youth in a parking lot a few hundred meters from the camping. Fortunately it stopped after a while and I slept until I was awakened by geese and a rooster; every 10 to 17 seconds the rooster crowed followed by the geese! Too bad it was only 6 o’clock…

But I wasn’t complaining because we had to get up early to go for a swim in the Niers; Erik, Marianne, Ilja and I took the plunge, to swim the Niers upstream. Erik and Marianne did not get further than a barrier of water plants after about 500 m, Ilja and I turned around a little earlier due to the cold and my lack of fitness. We were awake and ready for what the day would bring!

The plan was to start paddling past Goch in Germany and return to the campsite. This meant that we had to drive back and forth with cars. We were all in the kayaks at ten to 12, at a rental company ① where large groups of people with little boating experience and lots of beer (men) or other drinks (women) got on rafts or rubber boats to float downstream, singing (men) or chatting (women ). No, we did not see any mixed groups. The Niers flowed at approximately 1 – 1.5 km/hr and with our paddling technique we could overtake them all fairly quickly.

Op de Niers, achtervolgd door een feestvlot / On the Niers, chased by a party raft

De Niers is mooi, op plaatsen vrij ondiep maar goed bevaarbaar. Een passant bij Kessel vertelde ons dat het een paar weken geleden zo droog was dat het bijna een looppad was geworden! Op plekken loopt het door bossen, op anderen meanderend door weilanden en dorpjes.

The Niers is beautiful, fairly shallow in places but doable. A passer-by at Kessel told us that a few weeks ago it was so dry that it almost became a walkway! In places it runs through forests, in others meandering through meadows and villages.

De groene Niers / The green Niers

Na een paar kilometer kwamen we in Goch aan, er was niet veel te zien maar de rivier splitste zich en Erik en Harm namen de rechter tak terwijl de route benadrukte om de linker te nemen. Helaas waren ze na een paar honderd meter weer van de partij, een paar krassen rijker. Aan de oever ② hebben we geluncht, samen met een zwerm wespen.

After a few kilometers we arrived in Goch, there was not much to see but the river split and Erik and Harm took the rightmost branch while the route emphasized to take the left. Unfortunately, after a few hundred meters they were back with the group, a few scratches richer. We had lunch on the shore ②, along with a swarm of wasps.

Beverbewijs / Beaver evidence

Langs de oever zagen we beveractiviteit, een flink aantal bomen – vooral knotwilgen – waren omgeknaagd of hadden een slanke taille. Het is indrukwekkend om te zien hoe groot een beverhap is! Onderweg zagen we een keer of vijf een ijsvogel vliegen, vaak een heldere kobaltflits van een oever naar de andere. De rivier kronkelde door een mooi stuk natuur, met diverse planten en zwanen; het weer bleef mooi, zonnig en niet te warm.

Along the bank we saw beaver activity, quite a few trees – especially pollard willows – had been gnawed or had a slim waist. It is impressive to see how big a beaver bite is! On the way we saw a kingfisher flying about five times, often a bright cobalt flash from one bank to the other. The river meandered through beautiful nature, with various plants and swans; the weather remained beautiful, sunny and not too hot.

Marianne en Nena voor de St. Stephanuskerk in Kessel (D) / Marianne and Nena in front of the St. Stephanus church in Kessel (D)

Hierna kwamen we een hindernis (@) tegen. De waterplant die we bij de camping zagen is een plaag en heeft de laatste 20 km of zo de Niers in z’n greep. Het heet de Grote waternavel (Hydrocotyle ranunculoides), is niet inheems maar breidt zijn areaal uit doordat planten afkomstig van aquaria ten onrechte in het milieu gebracht worden. Om de plaag tegen te gaan is een pijp over de rivier gelegd die het drijvende groen lijdt naar een grote grijper die vervolgens de planten aan de kant dumpt om afgevoerd te worden. We konden door een splitsing in de pijp glippen en zonder problemen voorbij de grijper varen, doordat die niet in bedrijf was.

Hierna stopte we in een weiland ③ voor een 2e lunch! Tegenover ons was een kudde Hooglandvee aan het pootjebaden, prachtige dieren. Tijdens deze pauze was het idee geboren om in Gennep ④ te stoppen voor friet (of patat voor de Rotterdammerts). Dus, A = stoppen voor friet, B = doorvaren, wat doen we? Erik: “C!”

After this we encountered an obstacle (@). The aquatic plant we saw near the campsite is a pest and has taken hold of the Niers for the last 20 km or so. It is called the Giant Pennywort (Hydrocotyle ranunculoides), it is not indigenous but expands its acreage by plants from aquariums introduced into the environment. To combat the plague, a pipe has been laid across the river that leads the floating greenery to a large grabber that then dumps the plants on the bank for disposal. We were able to slip through a gap in the pipe and pass the grabber without any problems because it was not operating.

After this we stopped in a meadow ③ for a 2nd lunch! Opposite us a herd of Highland cattle was paddling, beautiful animals. During this break the idea was born to stop in Gennep ④ for fries (or patat for the Rotterdammerts). So, A = stop for fries, B = continue paddling, what do we do? Erik: “C!”

Schotse hooglanders / Scottish highlanders

Na friet voor de meesten konden we de safari doorzetten, richting de camping, wetend dat er nog minstens één barrière was vlak voor de camping. En inderdaad, eerst een plek waar de ranuncules een vlot over de hele rivier maakte. Met veel moeite konden we ons, kajak en al, er overheen trekken aan de plantenstengels. Verder was er een balk (#) vlak voor de volgende navel-grijper. Hier was het een kwestie van uitstappen op de balk, boot overheen tillen en dan weer instappen; deed me denken aan de ijzeren balk over het water in De Blauwe Verbinding bij een vorige tocht. Nogmaals vlak voor de camping was er nog een oever-tot-oever vlot van die hydroklote ranuncules, deze keer veel dikker, dikker zelfs dan onze kajaks hoog waren! Met de ervaring van de vorige keer was het wachten tot de eerste persoon erdoor heen was en dan allemaal zijn spoor volgen.

After fries for most of us, we were able to continue the safari, towards the campsite, knowing there was at least one more barrier right in front of the campsite. And indeed, first a place where the ranuncules made a raft over the whole river. With a lot of effort we were able to pull ourselves, kayak and all, over it by grabbing the plant stems. There was also a beam (#) just in front of the next navel grab. Here it was a matter of getting out on the beam, lifting the boat over it and then getting back in; it reminded me of the iron beam over the water in De Blauwe Verbinding on a previous trip. Again just before the campground there was another bank-to-bank raft of those hydro#$^%@*& ranuncules, this time much thicker, thicker even than the hight of our kayaks! With the experience from last time, it was just a case of waiting for the first person to get through and then all follow their trail.

Harm baant zich een weg door de muur van waternavel / Harm makes his way through the wall of pennywort
Henk neemt de balk / Henk takes the beam

In een overwinningsroes zijn we doorgevaren, voorbij het uitstappunt bij de camping om te kijken hoe het was op de Maas. Nuttig om oriëntatiepunten te noteren voor wanneer we morgen vanuit de Maas hier rechtsaf de Niers op moeten varen. Hierna was het terug naar de uitstapplek ⑤ om te douchen en koken terwijl de 3 chauffeurs de auto’s gingen halen.

We sailed on in a victory rush, past the exit point at the campsite to see what it was like on the Maas. Useful to note down landmarks for when we have to turn right from the Maas tomorrow onto the Niers. After this it was back to the exit point ⑤ to shower and cook while the 3 drivers went to get the cars.

Overwinningsroes – de Maas op! / Victory rush – to the Meuse!

Bij de tenten werd een idee geopperd in de vorm van, “Dat autorijden neemt veel tijd in beslag, dus wat willen jullie morgen doen? A = rijden naar Wel om daar in te stappen en naar de camping te varen (oorsprokelijk plan), B = bij de camping instappen, stroomopwaarts de Maas opvaren en dan terugvaren.” Erik: “C!”

An idea was put forward at the tents in the form of, “Driving a car takes a lot of time, so what do you want to do tomorrow? A = drive to Wel and paddle back to the campsite (original plan), B = start at the campsite, paddle upstream on the Maas and then paddle back. ” Erik: “C!”

Zondagochtend, weer de Maas op / Sunday morning, back on the Maas

Op zondagochtend konden we rustiger opstaan, maar de tenten moesten wel ingepakt worden. Vanaf de camping gingen we de Maas op en dan stroomopwaarts richting Boxmeer. De Maas is natuurlijk veel breder dan de Niers, het was best mooi en zonder ranuncules! Na ongeveer 5 km gingen we een oude meander van de Oude Maas op, naar het clubhuis van WSV Boxmeer ⑥. De man met bardienst was verbaasd toen 7 kajakkers voor koffie binnenvielen. Koffie kon hij serveren maar niets te eten! Ook geen vlaai, al zaten we op dat moment in Noord-Brabant dus een worstenbroodje was misschien toepasselijker geweest. Aan de koffie ontstond de discussie: “A = uitstappen en overdragen naar de Maas, of B = Terugvaren naar de Maas?” Erik: “C!”

On Sunday morning we could get going at a more relaxed pace, but the tents had to be packed. From the campsite we went up the Maas and then upstream towards Boxmeer. The Maas is of course much wider than the Niers, it was quite beautiful and without ranuncules! After about 5 km we went up an old meander of the Oude Maas, to the clubhouse of WSV Boxmeer ⑥. The man on bar duty was surprised when 7 kayakers dropped in for coffee. He could serve coffee but nothing to eat! No vlaai either, although we were in North Brabant at the time, so a worstenbroodje might have been more appropriate. Over coffee the discussion arose: “A = get out and portage to the Maas, or B = Paddle back to the Maas?” Erik: “C!”

Op de Maas / On the Maas
Paarden die waterplanten eten / Horses eating river plants

We zijn teruggevaren tot we weer bij de Maas kwamen en gingen verder stroomopwaarts. Bij het volgende stukje Oude Maas gingen enkelen van ons even door om te kijken naar de sluis, voor een mogelijke vervolgtocht, terwijl de rest een lunchplek zocht. Aan een strand ⑦ zo lang als één zeekajak zijn we uitgestapt om te pauzeren met lunch. Eerst uitkijkend over de Maas maar dat werd koeler in de wind dus daarna aan de andere kant bij het strandje. Na lunch stapte we weer in; enkelen gingen kijken naar de stuw terwijl de rest een stukje van de Oude Maasarm ontdekten. Weer bij elkaar was het linea recta naar de camping om om te kleden en alles in te pakken. Één auto ging rechtstreeks richting Rotterdam terwijl de andere twee bij de plaatselijke theetuin stopten, waar we van een koffie en de heerlijkste, verse vlaai hebben genoten! We zaten tenslotte weer in Limburg.

We paddled back to the Maas and continued upstream. At the next stretch of Oude Maas, some of us went to look at the lock, for a possible follow-up trip, while the rest looked for a lunch spot. At a beach ⑦ the length of one sea kayak, we disembarked to take a break with lunch. First looking out over the Maas, but it got cooler in the wind so we moved to the other side at the beach. After lunch we got in again; some went to look at the weir, while the rest investigated a piece of the Oude Maas meander. Together again it was straight to the campsite to change into dry clothes and pack everything. One car went directly to Rotterdam while the other two stopped at the local tea garden, where we enjoyed a coffee and the most delicious, fresh vlaai! After all, we were back in Limburg.

Nog steeds op de Maas (met dank aan onze buren op de camping voor deze foto) / Still on the Maas (thanks to our neighbors at the campground for this photo)

Een geslaagde tocht, dank aan Harm voor de organisatie! A = voor herhaling vatbaar, B = laten we iets anders doen? Erik: … 😊

A successful trip, thanks to Harm for the organization! A = worth repeating, B = let’s do something else? Erik:… 😊

Pirates of the Haringvliet – Curse of the Bread Roll (Sunday August 23, 2020)

Narration Mike Griffin, map by Mike Griffin

Distance: 124 furlongs (25 km), 4 hours under sail

‘twas a blustery Sunday in August, our sights had been set on plundering the island of Ameland but the wind gods put paid to that plan, forcing us to try our hand at the treasure rumoured to be lying in Stad aan ‘t Haringvliet.

The crew assembled on shore: BEREND the Sailor, IEDE the March Hare, MARIANNE the Faithful, ERIK the Backward (although rowers always go backwards, so is a backwards rower one that rows forwards toward their goal?), TOM the Name of the Rose and your narrator MIKE the Rancid Hat.

The plot was to sneak up in the lee of the island Tiengemeten and then pounce on the beach of the smugglers’ cove, where the treasure was believed to be buried. According to legend LUNCH could be found here – Large Unidentified Nutritious Consumable Hunks.

On the first leg the crew was still finding its sea legs and faced with a ferocious head wind of the fourth factor, they were riven whither and thither, losing cohesion like a jellyfish in a blender. At the first stop the captain gave the crew a lashing of his tongue, they reacted in similar fashion, a mutiny was at hand! With the timely aid of a few peacemakers the crew pulled together, but not without a few rum-flavoured mutterings about the general state of the empire.

On the next leg the going was calmer, we resupplied with some strange dark fruit that overhung the water, and sailored on. At the head of the island we sprung our traverse to the beach that we could see afar. BEREND single-handedly hoisted the main sail, showing all that he can handle any sized sail, from exceedingly small to small. In a consciously self-conscious attack, we fanned out in all directions and landed in haste on the beachhead. We secured it post-haste, the only casualty being a set of brine-soaked britches.

In the bay we shared the bounty, although we never found the elusive bread roll. To quote Captain Jack Sparrow “Not all treasure is silver and gold, mate.” We then set sail once again for the sweet charms of home port. On the way the waves picked our ship up and carried us forever onwards, we had to toil hard to keep the course and stay keel downwards. In the bay MIKE, evidently to atone for past and future sins, keel-hauled himself twice, pulling himself from one side of the ship under the keel to the other! At the beach, replete with verdigris on the edge of the water, and strange sailing craft consisting of nothing more than a sail and a deck plank(!) we debarked and made our way to the tavern with the appropriate name “Never Dry”, to drink a rough toast to the captain, our ship and the mighty Haringvliet!

Piraten van het Haringvliet – Curse of the Bread Roll – zondag 23 augustus 2020

Vertelling Mike Griffin, vertaling 99% Google, kaart door Mike Griffin

Afstand: 124 stadiën (25 km), 4 uur varen

Het was een stormachtige zondag in augustus, onze zinnen waren erop gericht het eiland Ameland te plunderen, maar de windgoden zetten zich tegen dat plan en dwongen ons om te proberen de schat te vinden die volgens geruchten in Stad aan ‘t Haringvliet zou liggen.

De bemanning verzamelde zich aan wal: BEREND de zeiler, IEDE de maartse haas, MARIANNE de Faithfull, ERIK de achterwaartse (hoewel roeiers altijd achteruit gaan, is dan een achterwaartse roeier een die vooruit roeit naar hun doel?), TOM de Naam van de Roos en je verteller MIKE the Rancid Hat.

Het plan was om in de luwte van het eiland Tiengemeten te sluipen en vervolgens het strand van de smokkelaarsbaai aan te vallen, waar de schat werd verondersteld te zijn begraven. Volgens de legende was LUNCH hier te vinden – Large Unidentified Nutritious Consumable Hunks.

Op het eerste been vond de bemanning nog steeds zijn zeebenen en geconfronteerd met een woeste kopwind van de vierde factor, werden ze heen en weer geslingerd, waarbij ze hun samenhang verloren als een kwal in een blender. Bij de eerste stop gaf de kapitein de bemanning een zweepslag met zijn tong, ze reageerden op dezelfde manier, een muiterij was nabij! Met de tijdige hulp van een paar vredestichters trok de bemanning zich samen, maar niet zonder een paar gemompel met rumsmaak over de algemene toestand van het rijk.

Op de volgende etappe ging het rustiger, we bevoorraden ons met wat vreemd donker fruit dat over het water hing en zeilden verder. Aan de kop van het eiland begonnen we met onze traverse naar het strand dat we in de verte konden zien. BEREND hees in zijn eentje het grootzeil en liet zien dat hij zeilen van elk formaat aankan, van buitengewoon klein tot klein. In een bewust zelfbewuste aanval waaierden we uit in alle richtingen en landden we haastig op het bruggenhoofd. We hebben het in alle haast veiliggesteld, het enige slachtoffer was een stel met pekel doordrenkte broeken.

In de baai deelden we de buit, hoewel we het ongrijpbare broodje nooit hebben gevonden. Om kapitein Jack Sparrow te citeren: “Niet alle schatten zijn van zilver en goud, maat.” Daarna zetten we weer koers naar de zoete charmes van de thuishaven. Onderweg pakten de golven ons schip op en droegen ons voor altijd verder, we moesten hard zwoegen om de koers te houden en kiel naar beneden te blijven. In de baai haalde MIKE, klaarblijkelijk om te boeten voor vroegere en toekomstige zonden, zichzelf twee keer op de kiel, waarbij hij zich van de ene kant van het schip onder de kiel naar de andere trok! Op het strand, vol met verdigris aan de rand van het water, en vreemd zeilschipen bestaande uit niets meer dan een zeil en een dekplank (!) gingen we van boord en gingen op weg naar de taverne met de toepasselijke naam “Never Dry”, om een ruwe toast uit te brengen op de kapitein, ons schip en het machtige Haringvliet!

Den Oever – Oudeschild, zaterdag 18 juli 2020

Scroll down for English version!

Tochtverslag van Mike Griffin, foto’s door Jan Vlak, Frank Harmsen en Mike Griffin

Afstand: 44 km, 6 uur vaartijd

In de winter gaf Jan Vlak een cursus Navigatie en Tochtplanning op Groot Water aan een groep zeevaarders van De Goudse Peddel en Never Dry. De praktijkoefening was een tocht in de toekomst van Den Oever naar Oudeschild op Texel, en terug. Deze tocht is nu verleden tijd, want om onze planning te testen heeft Jan de tocht in het echt georganiseerd! Negen man van De Goudse Peddel en vier van Never Dry – 12 in totaal, want Jan is lid van beide – stonden heel vroeg op om de boten in te pakken en te rijden naar Den Oever om om 09:00 richting Texel te varen. Van Never Dry Jan, Iede, Berend en ik; en van de Goudse Peddel Albert, Just, Nieko, Roboodt, Erik, Emiel, Eric en Frank.

De route – van groene pin via de rode lijn naar Oudeschild, van rode pin terug via groene lijn / The route – from green pin via the red line to Oudeschild, from red pin back via green line.

De route is gepland om met uitgaand tij naar Texel te varen, te pauzeren en tot boei GvS4 te komen (de gele stip op de route hierboven.) Om 14:00 ging het tij keren en zouden we kunnen profiteren van het opkomende tij van daar naar Den Oever. De weersverwachting was goed, Bft 4 uit Z/ZW richting, 23°C en redelijk zonnig.

Briefing voorafgaand aan de tocht / Briefing prior to the trip

De groep was goed op tijd en ondanks een gebrek aan koffie bij de instapplaats gingen we op tijd te water en om 09:08 waren we onderweg. In eerste instantie in de haven, maar toen we buitengaats waren hadden we de geplande stroming plus een aardig windje mee. Hier kon Berend met zijn zeiltje extra genieten! Onderweg zagen we een zeehond – kopje boven water – ons nakijken op ongeveer 50 m.

Lees verder Den Oever – Oudeschild, zaterdag 18 juli 2020

Grevelingentocht om Hompelvoet (zondag 12 juli 2020)

For English, scroll down!

Verslag en foto’s van Mike Griffin

Afstand: 18 km, 3 uur vaartijd

Op zaterdag vroeg Tom via de ND Whatsappgroep ‘peddelen?’ of iemand zin had om op de Grevelingenmeer een rondje Hompelvoet te peddelen. Er waren 5 aanmeldingen, dus vertrokken Iede, Freerk, Ilja, Harm, Tom en ik in drie auto’s ’s ochtends richting Brouwersdam.

De route – van groene pin via de rode lijn naar de Archipel, van rode pin terug via groene lijn. / The route – from the green pin along the red line to Archipel, from red pin back via green line.

“Het wordt rustig weer, 17°C, droog en N3 Bft” zei Tom. Goede voorspelling behalve dat het eerder 23°C was! Maar we klaagde niet. Bij de instapplaats was er al een aantal caravans en campers opgesteld voor een dagje zon en water.

Bij het instappen / At the launch site
Tom!

De tocht was niet heel lang, en in mooi gebied dus was het relatief rustig peddelen. Op de heenweg kwamen we veel kwallen tegen, hun schaduw was vaak meer zichtbaar dan de kwal zelf! Het water was heel helder, op ongeveer 2 meter diepte waren de oesterbanken en zeewier ook heel goed zichtbaar, die genoten ook van de zon!

Een kwal bij het strand / a jellyfish at the beach

De Hompelvoet is een onbewoond eiland in het Grevelingenmeer, ten zuiden van de haven van Ouddorp en is onderdeel van de Zuid-Hollandse gemeente Goedereede. Oorspronkelijk was het een zandplaat die bij zeer hoog water overstroomde. Sinds de afsluiting van het Brouwershavense Gat in 1971, is het een permanent eiland.

Om Hompelvoet heen gingen we richting een klein eiland genaamd Archipel, eigenlijk een klein eiland en 2 hele kleine eilanden in een kring. Hierdoor gingen we de grens over naar Zeeland! Aan de binnenkant van de grootste kleine eiland is een mooi strand waar we geluncht hebben. Tijdens de lunch kwamen nog twee zeekajaks aan op het strand, tot onze verassing bekenden van Iede, van IJburg en Zeeburg kanoclubs! Iede had toevallig een paar dagen eerder het verhaal van René met enkele leden van ND verdeeld, over een incident op het IJmeer met z’n tweeën in zware weersomstandigheden. Nu konden we het verhaal van hemzelf horen.

Blauwe lucht, witte wolken voor de zon / Blue sky, white clouds in front of the sun

Daarna vertrokken we en Tom voorstelde om een ommetje te doen door om Ossehoek te varen, een eiland in het Zuidwesten, omdat het mooi weer was en de tijd voor hadden. Via Ossehoek kwamen we bij het eindpunt. Het weer bleef mooi, het was een zeer geslaagde tocht.

English version

Trip report and photos by Mike Griffin

Distance: 18 km, ~3 hours paddle time

On Saturday, Tom asked via the ND Whatsapp group “paddling?” if anyone wanted to paddle around Hompelvoet on the Grevelingenmeer. There were 5 interested, so Iede, Freerk, Ilja, Harm, Tom and I left for Brouwersdam in three cars on Sunday morning.

“The weather will be calm, 17 °C, dry and N3 Bft” said Tom. Good forecast except that it was previously 23 °C. But we didn’t complain. At the launch site a number of caravans and campers had already been set up for a day of sun and water.

The trip was not very long, and in a nice area, so it was relatively calm paddling. On the way there we encountered many jellyfish, their shadows were often more visible than the jellyfish themselves! The water was very clear: at about 2 meters deep the oyster beds and seaweed were also very visible, they also enjoyed the sun!

The Hompelvoet is an uninhabited island in the Grevelingenmeer, south of the port of Ouddorp and is part of the South Holland municipality of Goedereede. Originally it was a sandbar that flooded at very high water. It has been a permanent island since the closure of the Brouwershavense Gat in 1971.

Once around Hompelvoet we went to a small island called Archipel, actually a small island and two very small islands in a circle. Here we crossed the border into Zeeland! On the inside of the largest small island is a beautiful beach where we had lunch. During lunch two more sea kayaks arrived on the beach, to our surprise acquaintances of Iede, van IJburg and Zeeburg canoe clubs! A few days earlier, Iede had coincidentally shared René’s story with several members of ND, about an incident on the IJmeer with two of them in severe weather conditions. Now we could hear the story from him directly.

After that we left and Tom suggested we take a detour by sailing around Ossehoek, an island in the Southwest, because the weather was nice and we had time. Via Ossehoek we came to the end point. The weather was great and it was a very successful trip.

De Blauwe Verbinding Ontdekken (28 juni 2020)

Scroll down for English!

zondag 28 juni 2020 – 15 km, 3:00 uur vaartijd

Tochtverslag van Mike Griffin, foto’s van Joachim Keppel en Mike Griffin

Een nieuwe tocht voor mij, De Blauwe Verbinding, “een waterverbinding tussen het Rotterdamse Zuiderpark en de Zuidpolder van Barendrecht.” We gingen met z’n negenen van start in 7 kajaks en één kano – Joachim, Victor, Eric M, Clara, Marianne, Elsbeth, Ilja, Jeroen en ik. We hebben niet de hele route gevaren, door wat onzekerheid over de overdragen bij Barendrecht zijn we na zo’n 7,5 km omgedraaid, na een gezellige lunchpauze.

De route – rode pin is het start- en eindpunt, groene pin is pauzeplek en omkeerpunt.

Met maximaal 2 mensen per auto gingen we naar het Zuiderpark, Victor voorop met de aanhanger en boten. Alleen alle handige parkeerplaatsen waren afgezet tegen corona, maar het wat handige rijden van Victor konden we toch aan het water komen.

Het begin op de Zuiderparkplas

Het was leuk om het Zuiderpark vanaf het water te zien, en daarna tussen de volkstuintjes en huizen te slingeren. Twee overdraagplaatsen binnen de eerste 2 km waren goed te doen, ook zonder karretje, maar wel goed om met z’n tweeën één of twee boten te dragen, om goed uit te kunnen kijken bij het oversteken van weg en trambaan.

Duidelijke borden en kanosteigers
Lees verder De Blauwe Verbinding Ontdekken (28 juni 2020)

Maas – Sophiapoldertocht – – Sunday, May 31, 2020 – 30 km, 4:30 paddling time

Author: Mike Griffin, foto’s door Joachim Keppel & Mike Griffin

With the beautiful weather and a long weekend, a spontaneous trip was planned on the Maas, which was announced by Ilja in the club Whatsapp group. Based on the tide info of Iede we paddle upstream until the tide turns and then we return.

Ilja, Harm, Iede, Joachim and I launched our kayaks at the beach at De Esch at 10:00. We paddled with the current but with headwind upstream, and with the wind and current on the way back. It didn’t feel like 30 km, the current certainly helped!

The route – red line on the south bank there, red line on the north bank back.

When we started, it was quiet on the beach and we crossed to the point of the Island of Brienenoord, to paddle through the Zuiddiepje. The current flowed here too, and the water level was much higher than in 2018; during that trip the houseboats lay crooked on the mud.

The Maas was quite busy with speed boats, and it would get even busier in the afternoon. Maybe all that money that has not been spent in the cafés and restaurants has now been spent on speed boats? When we arrived at the beach at Het Nieuwe Veer (1st green pin on the way there), we pulled the kayaks on the beach to take a break at the cove.

Joachim after the first break
Lees verder Maas – Sophiapoldertocht – – Sunday, May 31, 2020 – 30 km, 4:30 paddling time

Maas – Sophiapoldertocht – zondag 31 mei 2020 – 30 km, 4:30 uur vaartijd

Auteur: Mike Griffin, foto’s door Joachim Keppel & Mike Griffin

Met het mooie weer en een lang weekend is er een spontane tocht ontstaan op de Maas, die door Ilja in de app-groep was aangekondigd. O.b.v. de tij-info van Iede varen we stroomopwaarts tot het tij keert en dan zakken we af.

Ilja, Harm, Iede, Joachim en ik stapten om 10:00 in de boten op het strandje bij De Esch. We hadden stroming mee en wind tegen op de heenweg, en wind én stroming mee op de terugweg. Het voelde niet als 30 km, de stroming hielp zeker!

De route – rode lijn heen aan de zuidoever, rode lijn terug aan de noordoever.

Bij het instappen was het rustig op het strand, we staken over naar het punt van het Eiland Van Brienenoord, om achterom via het Zuiddiepje te varen. Ook hier stoomde het aardig en de waterstand was veel hoger dan in 2018; toen stonden de woonboten scheef op de modder.

De Maas was nogal druk meet speedboten, en het zou ’s middags nog drukker worden. Misschien al dat geld dat niet in de horeca is uitgegeven wordt nu aan speedboten besteed? Bij het strandje aan Het Nieuwe Veer (1e groene pin aan de heenweg) aangekomen, hebben we de boten het strandje opgetrokken om bij de inham te pauzeren.

Joachim na de 1e pauze
Lees verder Maas – Sophiapoldertocht – zondag 31 mei 2020 – 30 km, 4:30 uur vaartijd

Rotte – Bergse Plassen – zaterdag 13 juni 2020 – 13,5 km, 2,5 uur vaartijd

scroll down for English
door Mike Griffin

Op donderdag had ik op de Rotte en Bergse Plassen gevaren en op de terugweg dacht ik, waarom er niet een clubtocht van maken, nu de coronamaatregelen enigszins versoepeld zijn? Bij de club instappen betekent geen vervoer te regelen, en de afstand is goed voor een beginners- of kom-uit-de-lockdowntocht 😊

Met mooi weer en 8 mensen was het gezellig en plezierig. Voor enkele mensen was het de eerste keer op de Bergse Plassen in een kajak en al helemaal op de smalle sloten vanaf Plaswijkpark door Hillegersberg-Noord naar de Bergse Voorplas.

De route – rode lijn heen, rode pin = pauzeplek; blauwe lijn terug. / The route – red line out, red pin = break location; blue line back.

Na de Boezem en een stukje Rotte, droegen we over naar de Bergse Voorplas en dan via de Zuidkant door naar de Achterplas.

Op de Bergse Achterplas / On the Bergse Achterplas.

Op de Achterplas kwamen we een groep SUP-ers tegen van de Voorplas – die ’s avonds op het NOS Journaal waren! – en op de Voorplas veel sloepen en enkele zeilbootjes, een beetje zielig zonder genoeg wind ☹

We hebben een pauze genomen in Hillegersberg, de terrassen waren redelijk vol, dus namen we een ijsje – heerlijk Italiaans schepijs!

Pauze! / Break!

Na een korte stop gingen we verder over de Voorplas naar de sluis de Berg- en Broekse Verlaat, maar zoals verwacht was het veel te druk met een hele rij wachtenden (motorboten) voor ons dus gingen we terug naar de overdraagplaats bij de molen. Verder op de Rotte richting de club kwamen we Emil & Caroline tegen in hun opblaasbare K2! Daarna was het terug naar de club, deze keer konden we wel door de sluis de Kralingse Verlaat; druk maar leuk om een keer niet te hoeven overdragen.

De Kralingse Verlaat

Een leuke tocht, hopelijk komen er nog veel meer dit jaar, we hebben wat in te halen!

Rotte – Bergse Plassen – Saturday 13 June 2020 – 13,5 km, 2.5 hours paddling time

by Mike Griffin
On Thursday I had paddled on the Rotte and Bergse Plassen and on the way back I thought, why not make it a club trip, now that the corona measures have eased somewhat? Starting at the club means no transportation to arrange, and the distance is good for a beginner or get-out-of-the-lockdown paddle 😊

With nice weather and 8 people it was fun and pleasant. For some people it was the first time on the Bergse Plassen in a kayak and especially on the narrow ditches from Plaswijkpark through Hillegersberg-Noord to the Bergse Voorplas.

After the Boezem and a bit of the Rotte, we portaged to the Bergse Voorplas and then through the South end to the Achterplas.
On the Achterplas we met a group of SUP-ers from the Voorplas – who were on the NOS TV News that evening! – and a lot of sloops and a few sailing boats on the Voorplas, a bit pathetic without enough wind ☹

We took a break in Hillegersberg, the terraces were quite full, so we had an ice cream – delicious Italian ice cream!

After a short stop we continued over the Voorplas to the lock de Berg- en Broekse Verlaat, but as expected it was too busy with a whole line of waiting motor boats before us, so we went back to the portage point at the mill. Further on the Rotte towards the club we met Emil & Caroline in their inflatable K2! Then it was back to the club, this time we could go through the lock de Kralingse Verlaat; busy but nice not to have to portage this time.

A nice trip, hopefully many more to come this year, we have some catching up to do!

Rondje Roggenplaat (Oosterschelde) – 9 Mei 2020

Auteur: Jan Vlak

In deze tijden van Corona mogen we (nog) niet met grote groepen gaan varen. Maar ja, het water lokt wel en dus heb ik een klein groepje uit mijn kanovriendenkring benaderd om op zaterdag 9 mei een tocht te gaan maken op de Oosterschelde. Het getij was op die dag gunstig om vanuit de Zuidbout (een strandje ca. 4 km ten oosten van de Zeelandbrug) een rondje om de Roggenplaat te maken. Als je deze tocht goed plant, dan vaar je met afgaand water richting Oosterscheldekering (stroom mee) en daarna weer terug met opkomend water (weer stroom mee). Op 9 mei was het om 11:25 laag water bij de kering en dus een prima dag om deze tocht te varen.

Wind verwachting

Zodoende stonden we om half negen op de bewuste zaterdagochtend met zijn zessen op de dijk bij de Zuidbout. Het was prachtig weer: volop zon en weinig wind. De voorspelling was wel dat in de loop van de dag de wind wat zou gaan toenemen. Daarom besloten we om de heenweg via de hoofdstroom (Roompot) richting kering te varen. Terug zouden we dan langs de noordkant van de Roggenplaat gaan. Dan konden we eventueel van wat beschutting van de wal profiteren.

Na het omkleden, inpakken van de boten en het nuttigen van een kopje koffie hebben we de boten naar de waterkant gebracht alwaar we na een korte briefing te water gingen.

Marianne, Erik, en Iede op het strand
Lees verder Rondje Roggenplaat (Oosterschelde) – 9 Mei 2020