Rondje Hinderplaat werd Rondje Hompelvoet/Ossehoek (30 okt 2021)

Een tocht plannen in het najaar is altijd lastig. De temperaturen dalen en de wind neemt (meestal) toe. Toch zijn er soms mooie dagen in de herfst en kun je mooie tochten varen. Daarom had ik een uitnodiging rond gestuurd voor een tocht rondom de Hinderplaat op zaterdag 30 oktober. Ditmaal te beginnen vanaf de Maasvlakte.

Helaas gooiden de weergoden roet in het eten. In de week voorafgaand werd er al een wind aangekondigd die in de buurt van Beaufort 5 zou liggen. Wel uit het zuiden, wat relatief gunstig is, maar toch. Op vrijdagmiddag moesten we een besluit nemen of het wel/niet door kon gaan, maar de windvoorspelling gaf inmiddels een Bft 6 met uitschieters naar 7/8 aan. Dat werd een beetje teveel van het goede en dus werd het besluit genomen om uit te wijken naar de Grevelingen.
We zouden vertrekken vanaf het strandje achter restaurant Twins. Een goede instapplek, want je kunt de auto bijna aan de waterkant parkeren en er ligt een strekdam voor het strandje, zodat je weinig last hebt van de golven. Omdat de Beneluxtunnel afgesloten was (en we dus alsnog terug moesten om via de Brienenoordbrug te rijden), arriveerden wij een half uur te laat. Een wijze les: raadpleeg altijd eerst VanAnaarBeter.nl.

Afijn, om 10:30 waren we toch met zijn allen op het water. Met zijn allen was in dit geval: Kees, Emiel, Hans, Iede en ik. Er stond inderdaad een pittig windje. Maar op de Grevelingen in ieder geval geen Bft 6. Op zondag heb ik de gemeten wind gecheckt en het kwam er op neer dat rondom 11 uur er een goede Bft 5 stond. In tegenstelling tot de weersverwachting op vrijdag, bleek de wind gedurende de middag sterk af te nemen.

Zoals gezegd om 10:30 waren we onderweg en met de wind schuin tegen voeren we naar de Hompelvoet. De verwachting was dat we achter de Hompelvoet wat luwte zouden hebben en dat klopte ook. Na het ronden van de noordpunt van de Hompelvoet kregen we de wind meer tegen en moesten we wel echt werken. Daarbij af en toe een buitje regen en je kunt met recht zeggen dat het een herfsttochtje was.

Aangekomen bij het oostelijkste puntje van de Hompelvoet hielden we een kleine dobberpauze om even wat te eten en drinken. Na deze kleine rustpauze weer verder in de richting van de Archipel. Daar was het tijd voor onze lunchpauze. We vonden een plekje uit de wind en het was wel even lekker om daar te zitten en ons energieniveau weer op peil te brengen.

Daar bespraken we de plannen voor de terugreis. Het idee was om eerst in westelijke richting te varen om daarna met de wind achter terug te surfen naar het beginpunt. We hadden echt een goed plekje uit de wind, want toen we terug liepen naar de boten, merkten we dat het toch nog wel waaide en het ook fris was.
Na het inpakken weer het water op en we vertrokken zoals gezegd in westelijke richting. De wind leek wel iets afgenomen. Het ging lekker en onderweg besloten we om niet direct naar ons strandje terug te varen, maar om Ossehoek ook maar te ronden.

Het was nu wel duidelijk dat de wind aan het afnemen was, want de
schuimkoppen op het water waren zo goed als verdwenen. De dag eindigde een beetje triest, want waar we ons zo op verheugd hadden (het terug surfen), viel heel erg tegen. De wind zakte steeds verder in. Een fatsoenlijke surf zat er niet in. ☹
Rond 15 uur waren we dan weer terug op het strandje en na het  omkleden en inpakken ging iedereen toch met een tevreden gevoel huiswaarts.

Jan Vlak

Tijdritten en Haas en Honden bij RCC en Never Dry

Om onze vorderingen bij te houden en klaar te zijn voor het nieuwe seizoen, zullen we deze winter onszelf en elkaar uitdagen tijdens 3 informele races op de Rotte. Elke race wordt je getimed, zodat je in de volgende tijdrit tegen je eigen tijd kunt racen!
Tijdritten
De tijdrit is een individueel getimed evenement met als doel je persoonlijke voortgang bij te houden. De eerste start is om 10:15 uur, daarna wordt er elke minuut gestart tot de laatste deelnemer is vertrokken. Dit is een handicap race, wat betekent dat de snelste peddelaars als laatste starten. Tijdens een startvenster kunnen meerdere boten starten. Zogvaren is toegestaan. Alle leden van RCC en Never Dry kunnen deelnemen, in een kano of kajak naar keuze.
Haas en Honden
Peddelaars met enige race-ervaring kunnen na hun individuele tijdrit in de buurt blijven voor een teamrace-evenement. Op basis van de tijden uit de tijdrit gaan we teams vormen die tegen elkaar gaan racen. Teamwork staat centraal in deze race! Dus poets je wash-hanging-vaardigheden op. Wederom een handicap race, eerste volledige team over de finish is de winnaar! De eerste start is rond 11.15 uur.
Data
zondag 28 november
zondag 23 januari
zondag 20 maart
Route
Het parcours van de tijdrit is ongeveer 5,3 km. Start en finish is voor Tim’s Limonadefabriek. Draai net om de eerste gele boei voor het boothuis net na de Molen de Vier Winden (dit is de tweede molen op je route!).

Update 23 november
Aanstaande zondag peddelen we onze eerste tijdrit van de winter! De eerste start is om 10.15 uur, dit betekent dat je misschien iets eerder wilt zijn dan normaal.
Doe een individuele warming-up op de oever en op het water. Zorg dan dat je uiterlijk om 10.10 uur bij Tim’s Limonade fabriek bent. We houden daar een briefing en starten om 10.15 uur met de eerste peddelaars.
Je kunt K1 of K2 peddelen. Als je K2 peddelt en jouw voortgang wilt bijhouden, zorg dan dat je dezelfde partner hebt voor de volgende tijdrit!
Laat de mensen die als eerste beginnen het eerst vertrekken na het overdragen. Alex zal de tijd bijhouden.
Time Trial is voor zowel trainingsgroepen als voor iedereen die geïnteresseerd is in peddelen.
Voor meer ervaren peddelaars zullen we na de tijdrit ook een haas en honden peddelen. Maak je geen zorgen, je hebt een kleine pauze tussendoor. Wordt veel plezier!
We zullen zien hoe de zondag logistiek verloopt en indien nodig aanpassen voor de volgende keer. Vragen, stel maar!


Time Trials & Hare and Hounds RCC and Never Dry

To keep track of our progress and get ready for the new season we will challenge ourselves and each other during 3 informal races on the Rotte this winter. You will be timed each race, so you can race against your own time in the next time trial!

Time Trials
The time trial is and individual timed event with the aim of keeping track of your personal progression. The first start is at 10:15 hours, after that there will be a start every minute until the last participant has left. This is a handicap race, meaning fastes paddlers start last. More than one boat can start during a start window. Wash hanging is allowed. All members of RCC and Never Dry can take part in canoe or kayak of choice.

Hare and Hounds
Paddlers with some racing experience can stick around after their individual time trial for a team race event. Based on the times from the time trial we will form teams that will be racing each other. Teamwork is key in this race! So brush up on your wash hanging skills. Again a handicap race, first full team over the finish line is the winner! First start is around 11:15 hours.

Dates
Sunday 28 november
Sunday 23 January
Sunday 20 March

Route
The route of the time trial is about 5,3 km. Start and finish is in front of Tim’s Limonadefabriek. Turn just around the first yellow buoy in front of the boat house just after the Molen de Vier Winden (this is the second mill on your route!).

Update 23 November
This Sunday we will paddle our first Time Trial of the winter! The first start will be at 10.15 hours, this means you may want to be a bit earlier than usual.
Please do an individual warm up on the bank and on the water. You will have to make sure you are at Tim’s Limonade fabriek at 10.10 hours latest. We will do a briefing there and start the first paddlers at 10.15 hours.
You can paddle K1 or K2. If you paddle K2 and want to keep track of your progress, make sure you have the same partner for the next Time Trial!
Please let people that start first leave first after the portage. Alex will do the time keeping.
Time Trial is for both training groups, and anyone else interested in paddling it.
For more experienced paddlers we will paddle a hare and hounds after the time trial as well. Don’t worry you will have a bit of a break in between. Will be lots of fun!
We will see how Sunday goes logistically speaking and adjust for the next time if we need to. Any questions, please ask!

Aankondiging: Biesbosch weekend 20-21 nov 2021

Het Biesbosch weekend staat weer voor de deur. We laden zaterdag ochtend in op de club. Met de pond over bij Kop van ’t land. Daar varen we een paar uur door de prachtige Biesbosch. Leen kent de Biesbosch op zijn duimpje, gidst ons naar de mooiste plekjes en vertelt graag over de flora en fauna.
Tegen de avond zetten we de tenten op de camping en ontsteken een vuur waarop de soep en kaasfondue verwarmd wordt. De volgende dag breken we op en varen weer een aantal uren door smalle kreekjes en grotere vaarten terug.

Planning: Zaterdag 9 uur op de club, zondag eind van de middag daar weer terug.
Neem kleding naar weersomstandigheden mee, voldoende eten en drinken en je campeer uitrusting.
Vragen en aanmelden: joachimkeppel@gmail.com

Biesbosch (23-24 Okt 2021)

Scroll down for English

Tekst: Mike Griffin
Foto’s: Vera & Mike

Het was alsof de weergoden op ons neerstraalden: na zo’n 5 dagen (zware) regen en (sterke) wind in Friesland hadden we twee mooie dagen in de Biesbosch; windkracht 3, een prachtige zonsondergang op zaterdag en gepast zon op zondag! En toen regende het maandag weer, dus we waren echt gezegend!

Route (klik erop om te vergroten)
Vier kajakkers gingen zaterdag de weg op en gingen vervolgens het water op bij de Spieringssluis (S op kaart). Vera organiseerde de reis met wat steun van mij, James en Andrea waren op hun eerste kampeertrip met de kajak. Ze waren zeer goed voorbereid, nadat ze de avond ervoor hun bepakking hadden getest om er zeker van te zijn dat al hun spullen in de kajaks zouden passen.
We begonnen via de smalle vaarwegen in de Jantjesplaat, met 2 hele lage bruggen, wat voor een uitdaging zorgde omdat het water hoger was dan normaal. De boeg van mijn volgeladen kajak ging net onder de brug door.

Van daaruit reisden we over de Sloot Beneden Petrus om te lunchen op de Rietplaat (R op kaart). Van daaruit gingen we oostwaarts, onder de Ganze en de Ruigt door om een ​​smalle sloot in te gaan (…op de kaart) die enige tijd geleden begaanbaar was toen ik er voor het laatst was. Helaas was het erg overgroeid met riet en alleen met veel moeite bevaarbaar, tegen het riet aanduwend en onder bomen duiken. Het kostte ons 50 minuten om 750 meter af te leggen! We hadden al snel moeten terugtrekken na het begin, maar na een tijdje leek het beter om door te gaan, want omdraaien was onmogelijk.

Na deze ervaring namen we een gemakkelijke route over Bevert, rond Nerzien Plaatje naar de camping op de boerderij, Boerderijcamping Van Bergeijk (B op kaart).

Hier waren we dankbaar dat we onze tenten konden opzetten, lekker konden eten en uitrusten. Met een kampvuur en een prachtige zonsondergang om de eerste dag af te sluiten.

Op zondag, na een koude nacht, zijn we laat begonnen, omdat we vanwege de marathon van Rotterdam niet te vroeg op de club konden aankomen. Nadat we de kajaks opnieuw hadden ingepakt, gingen we naar het westen, via de Ruigt en het Buiten Kooigat. Kort na het binnengaan van de laatste hoorde ik een grote plons aan mijn linkerhand (B op kaart), ik dacht meteen dat het een bever zou kunnen zijn, en tot mijn verbazing zag ik haar ongeveer 50 cm onder water zwemmen op niet meer dan 1 meter van mij, naast mijn kajak! Ik denk dat ze me uit haar territorium wilde begeleiden. Ik vroeg me af of ik een foto kon maken zonder een paar vingers te verliezen aan enorme hoektanden, maar ik slaagde erin om een ​​(slechte) foto te maken door een snelle steek in het water.
In de laatste Kanotities zei iemand dat ze probeerden de ‘Big Four’ in de Biesbosch te zien, maar ze zagen slechts één ijsvogel. Ik zag een bever, 4 ijsvogels en een visarend of zeearend – het was te ver weg om te zeggen welke. Ik miste dus alleen de vis- of de zeearend (welke ik ook niet had gezien), 3 van de vier is niet slecht!
Via het Gat van de Slek kwamen we terecht in een smalle sloot ten zuiden van Middelveld, waar alleen kajakkers komen. Daar stopten we voor de lunch (L op kaart), en een goede plek was het, beschut en al bezet door 2 kajakkers van Dajaks. Na deze pauze gingen we terug via het Gat van Van Kampen en terug naar de auto’s. De beladen kajaks de gladde oever op krijgen was een uitdaging, en toen we terugkwamen bij de club, was de volgende uitdaging om al het vuil eraf te krijgen, voornamelijk van het vuile water bij de steiger waar we uitstapten.
Iedereen genoot van deze tocht in een mooie omgeving.


Biesbosch (23-24 okt 2021)

Text: Mike Griffin
Photos: Vera & Mike

It was as if the weather gods were beaming down on us: after about 5 days of (heavy) rain and (strong) wind in Friesland, we had two beautiful days in the Biesbosch; wind force 3, a beautiful sunset on Saturday and appropriately sunny on Sunday! And then it rained again on Monday, so we were really blessed!

Route (click to enlarge)
Four kayakers took to the road on Saturday, then took to the water at the Spierings lock (S on map). Vera organised the trip with some support from me, James and Andrea were on their first camping trip with the kayak. They were very well prepared, having tested their packing the evening before, to ensure all their stuff would fit in the kayaks.
We started via the narrow waterways in the Jantjesplaat, where there were 2 very low bridges which gave us a challenge as the water was higher than normal. The bow of my fully-laden kayak only just passed under the bridge.
From there we travelled down the Sloot Beneden Petrus to stop for lunch on the Rietplaat (R on map). From there we went eastwards, below the Ganze and the Ruigt to enter a narrow ditch (… on map) that was passable some time ago when I was there last. Unfortunately it was very overgrown with reeds and only navigable with a lot of effort, pushing against the reeds and ducking under trees. It took us 50 minutes to travel 750 metres! We should have backed out soon after entering, but after a while it looked better to continue as turning around was impossible. After this experience we took an easy route over Bevert, around Nerzien Plaatje to the camp site on the farm, Boerderijcamping Van Bergeijk (B on map).
Here we were grateful to be able to put up our tents, have a good supper and rest. With a campfire and a beautiful sunset to round off the first day.

On Sunday, after a cold night, we started late, as we couldn’t arrive at the club too early because of the Rotterdam marathon. After re-packing the kayaks, we headed west, via the Ruigt and the Buiten Kooigat. Soon after entering the latter, I heard a big splash on my left (B on map), I immediately thought it might be a beaver, and to my surprise I saw her swimming about 50 cm under water no more than 1 metre from me, alongside my kayak! I think she was escorting me out of her territory. I wondered if I could take a picture without losing a few fingers to massive canines, but I managed to get a picture by a quick dip in the water.
In the latest Kanotities someone mentioned trying to see the ‘Big Four’ in the Biesbosch, but they only saw one kingfisher. I saw a beaver, 4 kingfisher and a fish eagle or sea eagle – it was too far away to tell which. So I only missed the fish or sea eagle (whichever I hadn’t seen), 3 out of four is not bad!
the Gat van de Slek we ended up in a narrow ditch south of Middelveld, where only kayakers come. There we stopped for lunch (L on map), and a good place it was, sheltered and already occupied by 2 kayakers from Dajaks. After this break we headed back via the Gat van Van Kampen and back to the cars. Getting the laden kayaks up the slippery bank was a challenge, and when we got back to the club the next challenge was getting all the grime off them, mainly from the dirty water at the jetty where we got out.
A good time was had by all, in this beautiful environment.

 

Fryske Hjerst (16-21 okt 2021)

Scroll down for English

Tekst: Tom
Foto’s: Claudia, Marianne en Mike

Zaterdag 16 oktober vertrok een groep leden om per kajak een paar dagen de Friese herfst te beleven. Vanuit camping Flapper* in Gaastmeer is veel vaarwater direct bereikbaar, aangezien deze direct gelegen is aan de Fluessen.

We hadden bedacht de camping als basis te gebruiken, zodat men de vrijheid zou hebben om wel of niet aan de geplande dagtochten deel te nemen. Of zelf tochtjes te ondernemen. Of om een paar dagen later te komen, of juist eerder te vertrekken. Dat beviel goed.

Ondanks het plan om rustig aan te beginnen, begonnen we zondag toch met een flinke dagtocht van 35km. Via Woudsend, het Slotermeer, Balk en kanaal de Lutz kwamen we weer terug op de Fluessen. Maandag deden we het rustig aan met een bezoek aan Heeg, terugvarend over slootjes en poelen.

Dinsdag met 24 km weer wat verder, naar Koudum. Het weer begon ook onstuimiger te worden, waardoor we met een goede zuidwester op fijne golven al surfend weer de camping bereikten.

De langste tocht, 41 km voor een retourtje Sneek, hadden we bewaard voor de woensdag. De regen kwam toen inmiddels met bakken uit de hemel, maar vooral de sterk toenemende wind deed ons besluiten om het stadje per auto te bezoeken. Daar bleek het Friese Scheepvaartmuseum erg interessant, het koffie met gebak erna minstens zo welkom. Terug bij het water besloten drie die-hards toch nog een stuk te gaan varen. Bij 6 bft, met uitschieters naar 8 bft… ze kwamen veilig terug!

Op donderdag keerden we terug naar Rotterdam; sommigen moe, de meesten voldaan. Wordt dit een herfsttraditie? Deze eerste keer was in ieder geval supergezellig met maar liefst 12 deelnemers, die bijna iedere avond samen heerlijk kookten.

*) de campingnaam deed menig wenkbrauw fronsen, deed denken aan een dolfinarium, maar bleek een vaker voorkomende Friese naam te zijn. Zoals gezegd is de camping ideaal gelegen en beschikt deze over een grote schuur waar je bij slechter weer samen kan koken en verblijven. Meer info: campingflapper.nl


FRYSKE HJERST – FRISIAN AUTUMN (16-21 OKT 2021)

Text: Tom
Photos: Claudia, Marianne en Mike

On Saturday 16 October, a group of members left to experience the Frisian autumn for a few days by kayak. Many waterways are directly accessible from camping Flapper* in Gaastmeer, as it is located directly on the Fluessen.

We intended using the campsite as a base, so that people would have the freedom to participate or not to participate in the planned day trips. Or make their own trips. Or to arrive a few days later, or to leave earlier. That went well.

Despite the plan to start slowly, we started on Sunday with a big day trip of 35 km. Via Woudsend, the Slotermeer, Balk and the Lutz canal we returned to the Fluessen. Monday we took it easy with a visit to Heeg, paddling back via ditches and pools.

Tuesday, with a distance of 24 km, again a little further, to Koudum. The weather also started to become more turbulent, such that we returned to the campsite with a good south-westerly wind on fine waves.

We had saved the longest trip, 41 km, for a return trip to Sneek on Wednesday. By then the rain was pouring down from the sky, but especially the strongly increasing wind made us decide to visit the town by car instead. There the Frisian Shipping Museum turned out to be very interesting; the coffee and cake afterwards at least as welcome. Back at the camp and the water, three die-hards decided to go paddling after all. At force 6 winds, with gusts to force 8… they came back safely!

On Thursday we returned to Rotterdam; some tired, most satisfied. Will this be an autumn tradition? This first time was in any case super fun with no fewer than 12 participants, who cooked deliciously together almost every evening.

*) the campsite name raised eyebrows for many, was reminiscent of a dolphinarium, but turned out to be a more common Frisian name. As mentioned, the campsite is ideally located and has a large barn where you can cook and stay together in bad weather. More info: campingflapper.nl

Bergseplassen (26 sep 2021)

Scroll down for English

Tekst: James
Foto’s: James, Mike

Op zondag 26 september genoten zes Never Dry-leden van het aangename herfstweer en maakten een tocht over de Bergse Plassen. Mike coördineerde en leidde de reis en werd vergezeld door Eric, Rosanne, Onno, James en Andrea. Dit was een rustige route, in totaal 12 km kajakken, die geschikt is voor iedereen die een paar rondjes over de Plas kan doen.We vertrokken vanuit Never Dry en gingen over naar de Boezem en gingen toen noordwaarts over de Rotte. Net voor Roeivereniging Nautilus is aan de linkerkant een sluis, de Berg en Broekse Verlaat, die ons naar de Bergse Voorplas voerde.Van daaruit gingen we rechtdoor naar de Bergse Achterplas. Hier vonden we tal van waterwegen om te verkennen tussen de herenhuizen en hutten aan het meer. Na een paar smalle gangen, doodlopende wegen en verkoeling door de fonteinen gingen we terug naar de Bergse Voorplas.Hier opent het water zich wat meer en we halen wat vaart om de lunchplek aan de noordkust bij Hillegersberg te bereiken. Terugkerend naar de club splitsten we ons op op de Bergse Voorplas om ofwel enkele van de eilanden te verkennen of de lange weg naar huis te nemen om wat extra kilometers binnen te komen, voordat we ons weer verzamelen bij de Berg en Broekse Verlaat.Inmiddels hadden veel plezierboten van de herfstzon geprofiteerd en kwamen ze bij ons op het water, maar we wisten ons allemaal in één groep de sluis in te wringen. Van daaruit gingen we terug langs de Rotte en Boezem, door de Kralingse Verlaat en uiteindelijk terug naar Never Dry.


Bergese Lakes (26 Sep 2021)

Text: James
Photos: James, Mike

On Sunday 26th September six Never Dry members enjoyed the pleasant autumn weather and went on a tour of the Bergse Plassen. Mike coordinated and led the trip and was joined by Eric, Rosanne, Onno, James and Andrea. Kayaking 12km in total this was a leisurely route that is suitable for anyone that can do a couple of laps of the Plas.

Starting out from Never Dry we portaged over to the Boezem and then headed north along the Rotte. Just before the Nautilus Rowing Club there is a lock, the Berg en Broekse Verlaat, on the left-hand side that took us through to the Bergse Voorplas.
From there we headed straight through to the Bergse Achterplas. Here, we found plenty of waterways to explore amongst the mansions and lake cabins. After a few tight squeezes, dead ends, and being cooled off by the fountains we headed back to the Bergse Voorplas.
Here the water opens out a little more and we picked up some speed to make it to the lunch spot on the north shore at Hillegersberg. Heading back to the club we split up on the Bergse Voorplas to either explore some of the islands or take the long way home to get some extra kilometers in, before gathering again at the Berg en Broekse Verlaat.
By this time many pleasure boats had taken advantage of the autumnal sun and joined us on the water, but we all managed to squeeze into the lock in one group. From there we headed back along the Rotte and Boezem, through the Kralingse Verlaat and finally back to Never Dry.

Maastocht (19 sept ’21)

Scroll down for English

door Pedro, foto’s door Pedro, Mike, Marianne en Cees Grimbergen (groepsfoto)

Profiteren van de laatste dagen van de zomer, op zondagochtend, ging een groep avontuurlijke RCC en Never Dry kajakkers op pad voor een tocht op de kronkelende Maas. We besloten om vanaf de club te peddelen om de ervaring wat pittiger te maken, waarbij we onder lage bruggen moesten varen en de boot over het Oostplein moesten dragen. Na terugkeer naar het water in de Rotterdamsche Admiraliteit marina (Boerengat), dreven we langs de rechteroever van de Maas en staken we onder de Willems- en Erasmusbruggen door met de stroming in ons voordeel.

Rond Delfshaven reisden we een paar minuten terug in de tijd terwijl we peddelden naast een oude zeilschip.

Daarna staken we de Maas over en stopten voor een zonnige lunchpauze op het quarantainestrand Heijplaat, een historisch gebied waar ooit zeelieden die met tropische ziekten aankwamen in quarantaine werden geplaatst. Rond deze tijd veranderde de stroming in ons voordeel: onze quarantaine werd opgeheven en met een schone gezondheidsverklaring voeren we terug. Helaas wachten de hongerige avonturiers nog steeds op de koekjes die Susanne beloofde mee te nemen voor de lunch.

Naast de natuurlijke fauna die gebruikelijk is op de Maas, zoals grote containerschepen, snelle watertaxi’s en toeristische speedboten, zagen we een gele waterbus zwemmen in de wateren rond het schip SS Rotterdam. Gelukkig leek geen van deze wezens verrast door de nieuwsgierige kajakkers die in de buurt dreven.

Onderweg vonden we de tijd om te poseren voor wat foto’s met de skyline van Rotterdam op de achtergrond. Dit jaar besloot Pedro, ondanks het aangename weer en het fantastische uitzicht, om niet te gaan zwemmen. Op de terugweg verzamelden Pedro, Pim en Susanne de energie om een ​​snelle omweg door de oude haven te maken. Eindelijk, terug in de club, was het tijd om wat hete koffie te drinken en bij te komen terwijl we nadachten over ons volgende avontuur.

Eric, Gertjan, Ivo, Juliëtte, Marianne, Mike, Pim en Susanne, bedankt voor het gezelschap en de fijne tijd! Het was een fantastische zondag.


MAAS TRIP (19 SEPT ’21) 

by Pedro, photos by Pedro, Mike, Marianne and Cees Grimbergen (group photo)

Taking advantage of the final days of summer, on Sunday morning, a group of adventurous RCC and Never Dry kayakers headed out for a trip on the winding Maas river. We decided to sail from the club to spice up the experience, requiring the paddlers to sail under low bridges and carry the boat over Oostplein. After returning to the water in the Rotterdamsche Admiraliteit marina (Boerengat), we drifted along the right bank of the Maas, crossing below the Willems and Erasmus bridges with the current in our favor.

Around Delfshaven, we travelled back in time for a few minutes as we paddled beside an old sailing ship.

Then we crossed the Maas and stopped for a sunny lunch break at the quarantine beach Heijplaat, a historical area where sailors arriving with tropical diseases were once quarantined. Around this time, the current changed in our favor: our quarantine was lifted, and, with a clean bill of health, we paddled back. Unfortunately, the hungry adventurers are still waiting for the cookies Susanne promised to bring for lunch.

In addition to the natural fauna customarily found on the Maas, such as big container vessels, fast water taxis, and tourist speed boats, we caught sight of a yellow water bus bathing in the waters around the SS Rotterdam ship. Thankfully, none of these creatures seemed surprised by the curious kayakers floating nearby.

Along the way, we found the time to pose for some pictures with the Rotterdam skyline in the background. This year, despite the pleasant weather and fantastic view, Pedro decided against going for a swim. On the way back, Pedro, Pim, and Susanne summoned the energy to make a quick detour through the old harbor. Finally, back at the club, it was time to drink some hot coffee and recover while thinking about our next adventure.

Eric, Gertjan, Ivo, Juliëtte, Marianne, Mike, Pim, and Susanne, thanks for the company and the excellent time! It was a fantastic Sunday.

Rotte – Plas naar Bron (8 augustus 2021)

Scroll down for English

door Mike Griffin, foto’s door Mike

35 km

De weersvoorspelling beloofde niet veel behalve windkracht 5 en zomerse buien! Maar het vooruitzicht om de ‘bron’ van de Rotte te bezoeken was te veel om te weerstaan, dus we verzamelden vroeg en bereidden ons voor op de epische reis. Dit was Ivo’s 2e tocht en de 1e was op het Veerse Meer, slechts 17 km. Voor Marion en mijzelf was het iets wat we altijd al hadden willen doen, maar waar we nooit aan toe kwamen.

De route, met de groene pin bij de Roerdomp, en de rode pin bij de halte op de terugweg.

De wind was overwegend zuidwesten, dus we hadden een goede rugwind op de heenweg, maar dat beloofde een zware reis terug, aangezien de Rotte voornamelijk naar het zuidwesten stroomt. We kwamen in de stemming en warmden ons op op de Boezem richting de Rotta. Ondanks de wind waren er nogal wat roeiers op het water; een vier zonder stuur demonstreerde het nadeel van achteruit scullen door ons bijna over te rijden terwijl ze een langzamere roeiboot inhaalden. Na de Rottemeren stopten we voor de lunch, met koffie en taart, bij Café Roerdomp. Hier bevestigden we onze vastberadenheid om de ‘bron’ te bezoeken.

Van wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Rotte_(rivier)

“De Rotte is een veenrivier in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De rivier doet dienst als boezem, die het teveel aan water uit de polders ten noorden van Rotterdam afvoert onder beheer van het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard.

In het verleden heeft de Rotte in verbinding gestaan met de Oude Rijn over de Hildam via het riviertje de Wilck. Dit riviertje tussen Moerkapelle en de Oude Rijn is in 1759 verdwenen. Een deel van de omgeving van de oude Rotteloop is gebruikt voor vervening, waaruit een moerassig plassengebied is ontstaan: de Wilde Veenen. Deze hebben gefungeerd als een soort nieuwe ‘bron’ van de Rotte. Deze plassen zijn in de 17de eeuw echter weer drooggemalen. Vanaf dat moment heeft de Rotte geen echte bron meer.”

Omdat we niet wilden stoppen voor meer dan een foto, peddelden we terug, dit keer met een stevige tegenwind.

We stopten voor een korte pauze en een snack aan de noordkant van de Rottemeren en peddelden toen resoluut naar huis. Het was zwaar in vergelijking met de heenweg, en we hadden regelmatig korte maar hevige buien, afgewisseld met zonneschijn. Dit temperde onze geest niet, maar versterkte eerder onze vastberadenheid, omdat het variatie aan het peddeldieet van de dag toevoegde.

Een bezoek aan de bron van de Rotte kunnen we nu van ons lijstje afstrepen, en met wat spierpijn kunnen we terugkijken op een zeer plezierige reis.


English version

Rotte – Plas to Source (8 August 2021) – 35 km

by Mike Griffin, photos by Mike

The weather forecast didn’t promise much except wind force 5 and summer showers! But the prospect of visiting the ‘source’ of the Rotte was too much to resist, so we assembled early and prepared for the epic journey. This was Ivo’s 2nd tour and the 1st one was on the Veerse Meer, only 17 km. For Marion and myself it was something we’d always wanted to do, but never got round to doing.

The route, with the green pin at the Roerdomp, and the red pin at the stop on the way back.

The wind was mostly south-westerly, so we had a good tailwind on the way out, but that promised a tough trip back, as the Rotte flows mainly to the south-west. We got into the swing of things, warming up on the Boezem towards the Rotte. There were quite a number of rowers on the water despite the wind; one coxless four demonstrated the disadvantage of sculling backwards by almost running us over while overtaking a slower rowing boat. After the Rottemeren we stopped for lunch, with coffee and cake, at Café Roerdomp. Here we confirmed our resolve to visit the ‘source’.

From wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Rotte_(rivier) (translated)

“The Rotte is a peat river in the Dutch province of South Holland. The river serves as a reservoir, which drains the excess water from the polders north of Rotterdam under the management of the Schieland and Krimpenerwaard Water Board.

In the past, the Rotte was connected to the Oude Rijn over the Hildam via the river Wilck. This river between Moerkapelle and the Oude Rijn disappeared in 1759. Part of the area around the old Rotte course has been used for peat farming, from which a swampy lake area has arisen: the Wilde Veenen. These have acted as a kind of new ‘source’ of the Rotte. However, these lakes were drained again in the 17th century. From that moment on, the Rotte no longer has a real source.”

From the Roerdomp we paddled northwards, under the railway and the A12 freeway, until the river narrowed and then uneventfully ended in a small basin encircled by reeds. The sign for the ‘source’ was just visible but only readable from the cycle path.

Not wanting to stop for more than a photo, we paddled back, this time with a strong headwind.

We stopped for a short break and snack at the northern end of the Rottemeren, then paddled resolutely home. It was heavy going compared to the way there, and we had regular, short but heavy showers to contend with, interspersed with patches of sunshine. This didn’t dampen our spirits, rather strengthened our resolve, as it added variety to the day’s paddling diet.

Visiting the source of the Rotte which is something we can now tick off our lists, and with a few aching muscles we can look back on a very enjoyable trip.

Veerse Meer, weer (25 juli 2021)

Scroll down for English

door Mike Griffin, foto’s door Mike

17km

Er was mooi weer voorspeld, met mogelijk buien in de middag, zouden we droog blijven? We hadden in ieder geval het vooruitzicht op Veere als lunchstop, dus het zag er goed uit.

Onze route: Start/Eind bij de pin op het oosten, via de noordelijke route naar de lunchstop bij de pin in het westen, Veere.

Het is een relatief lange rit naar het Veerse Meer en dit jaar was de parkeerplaats bijna leeg, vergeleken met vorig jaar half september toen het erg druk was. We zagen dit ook weerspiegeld op het water, heel weinig andere boten en jachten.

Voor 2 kajakkers was het de eerste keer op de Meer, voor de andere 2 de tweede of derde keer. Het was werkelijk prachtig weer, en we genoten van de natuur aan de oevers en in het water. Er waren hele zwermen kleine kwallen in het kristalheldere, brakke water.

Ook Veere was aangenaam minder druk, al waren er ook toeristen uit het buitenland op de steiger, hun kinderen aan het vissen op krabben. We maakten een korte rondleiding door het historische stadscentrum, praatten onderweg met een paar scouts en gingen toen op weg naar de Italiaan. Het ijs was weer heerlijk!

Op de terugweg van Veere werden we getrakteerd op een stevige regenbui, maar het was een aangename, verkoelende ervaring, terwijl we langs de vele scoutkampen op de zuidelijke oever peddelden, allemaal beschut onder hun grote tenten.

Na een rondje Oranjeplaat en een snelle duik om af te koelen op het einde, pakten we onze spullen in en gingen we naar huis; tevreden en vol energie voor de komende week!


English version

Veerse Meer – 25 july 2021 – 17 km

by Mike Griffin, photos by Mike

Good weather was forecast, with possible showers in the afternoon, would we stay dry? In any case, we had the prospect of Veere as lunch stop, so things were looking good.

Our route: Start/Finish at the pin on the east, via the northern route to the lunch stop at the pin in the west, Veere.

It’s a relatively long drive to the Veerse Meer and this year the parking place was almost empty, compared to last year in mid-September when it was very busy. We saw this reflected on the water too, very few other boats and yachts.

For 2 paddlers it was the first time on the Meer, for the other 2 the second or third time. It was really beautiful weather, and we enjoyed the nature on the banks and in the water. There were whole swarms of small jellyfish in the crystal clear, brackish water.

Also Veere was pleasantly less crowded, although there were also tourists from abroad on the jetty, their children fishing for crabs. We took a quick tour of the historic city centre, chatting with some scouts on the way, then headed for the Italian. The ice cream was, again, delicious!

On the way back from Veere we were treated to a heavy shower, but it was a pleasant, cooling experience, as we paddled past the many scout camps on the south bank, all sheltering under their large marquees.

After a lap around Oranjeplaat and quick dip to cool off at the end, we packed up and headed home, satisfied and energised to face the coming week!

Groot water, wind en wadden (17-18 juli ’21)

Scroll down for English

Door Marianne Roest

Met foto’s van Mike Griffin, Nena en Erik Karits

Mag je na drie jaar iets al een traditie noemen? Sinds de aanleg van de Marker Wadden proberen we in elk geval ieder jaar dit natuurgebied-in-ontwikkeling te bezoeken en elk jaar wordt het mooier. Nieuwe planten trekken nieuwe insecten aan, steeds meer vogels nestelen hier of trekken door en voor de vogelaars zijn er een paar prachtige vogelhutten.

Omdat we deze keer ook hebben gekampeerd op het eiland, was er genoeg tijd om daarvan te genieten.

Baardmannetjes. Of noem je ze baardvrouwtjes als er geen enkel mannetje tussen zit? We hebben ze veel gezien, maar niet gefotografeerd. Deze foto is van Erik Karits.

In de week voor vertrek dreigde de wind spelbreker te zijn, maar met 4 tot 5Bft zou het alleen maar leuk kunnen worden. En onvoorspelbaar als het weer toch is, ook voor Windfinder: op de heenweg hebben we ons best kunnen doen, 11 km tegen een pittige noordenwind in; op zondag viel het surfen een beetje tegen, met 3Bft in de rug.

 

Op de dam vlak voor Lelystad hurkt sinds 2010 een reus van metaal. De kunstenaar Anthony Gormley noemt het Exposure; hurkende of poepende man is het voor de toeschouwers geworden. Hoe dan ook is het een mooi en markant punt, al vanaf de punt van de Marker Wadden zichtbaar.

Op zondag pakten we voor het eerst ook het noordelijk deel van de archipel mee. 18 km in de boot blijven zitten en pauzeren op het water, want aanlanden is alleen in de haven toegestaan. Er wordt nog steeds slib en zand aangevoerd. Misschien dat daardoor een groot deel van de boeienrij (tijdelijk?) verdwenen is; we moesten blijkbaar zelf inschatten wat een redelijke afstand tot het broedgebied was.

We nemen herinneringen mee aan een mooie tocht en een fijn gezelschap. Wie deze keer niet mee kon, heeft volgend jaar een nieuwe kans, met overnachting. Zoek alvast je verrekijker en vogelgids op.


English version

Big water, wind and mudflats (17 and 18 July ’21)

By Marianne Roest
With photos by Mike Griffin, Nena and Erik Karits

Can you call something a tradition after three years? Since the construction of the Marker Wadden, we try to visit this nature reserve-in-development every year and it gets more beautiful every year. New plants attract new insects, more and more birds are nesting or migrating here and for bird watchers there are some beautiful bird hides.

Because we also camped on the island this time, there was plenty of time to enjoy it.

Bearded reedling – literally “bearded men” in Dutch. Or do you call them bearded women if there isn’t a single male among them? We saw a lot, but did not photograph them. This photo is by Erik Karits.

In the week before departure the wind threatened to be a bummer, but with 4 to 5 Bft it could only become fun. And unpredictable as the weather is, also for the Windfinder app: on the way there we were able to do our best, 11 km against a strong northerly wind; on Sunday the surfing was a bit disappointing, with 3 Bft tailwind.

Since 2010, a giant made of metal has been squatting on the dam just in front of Lelystad. The artist Anthony Gormley calls it Exposure; squatting or pooping man it has become for the viewers. In any case, it is a beautiful and striking point, visible from the tip of the Marker Wadden.


On Sunday we also paddled the northern part of the archipelago for the first time. We must stay in the boat for 18 km and rest on the water, because going on land is only allowed in the harbour. Silt and sand are still being pumped up onto the islands. Perhaps that is why a large part of the row of buoys has (temporarily?) disappeared; apparently we had to estimate for ourselves what a reasonable distance was to the bird breeding areas.

We take with us memories of a beautiful trip and good company. Those who couldn’t come this time will have another chance next year, with an overnight stay. Get your binoculars and bird guide ready.