Kamperen in de Biesbosch (23-24 Oktober)

Biesbosch camping tocht – zat. 23 tot zon. 24 oktober 2021

Lekker in de Biesbosch peddelen en kamperen bij de boer. Zeer geschikt voor zowel open kano’s als kajaks! In oktober is het in de Biesbosch een stuk rustiger, maar ook koeler. Warme kleding is aan te raden alsook (vaar)kleding tegen mogelijke regen en wind. De route en afstand zijn afhankelijk van de groep en het weer, maar reken op 10 à 20 km per dag.

Zaterdag 9.00 uur verzamelen we op de club. Boten opladen, route bespreken en gezamenlijk vertrek naar het startpunt. Zondag aan het einde van de middag zijn we weer terug bij de club. Meld je zo snel mogelijk aan, ivm het reserveren van de camping, bij Vera via whatsapp (vermeld tevens of je met je eigen auto wil rijden, hoeveel mensen en hoeveel kajaks je mee zou kunnen nemen). Als je wilt weten of deze tocht voor jou geschikt is of andere vragen hebt kan je deze ook stellen via whatsapp.

Biesbosch camping trip – Sat to Sun October 23-24, 2021

Paddling in the Biesbosch and camping at a farm. Great for both canoes and kayaks! In October it is a lot quieter in the Biesbosch, but also cooler. Warm clothes are recommended as well as (paddling)clothes against possible rain and wind. The route and distance depend on the group and the weather, but count on 10 to 20 km per day.

Saturday 9.00 am we gather at the club. Load the boats, discuss the route and leave together to the starting point. Sunday at the end of the afternoon we will be back at the club. Sign up as soon as possible, because of the campsite reservation, with Vera via whatsapp (also mention if you want to drive your own car, how many people and how many kayaks you could take). If you want to know if this trip is suitable for you or if you have other questions you can also ask these via whatsapp.

Maastocht (19 sept ’21)

Scroll down for English

door Pedro, foto’s door Pedro, Mike, Marianne en Cees Grimbergen (groepsfoto)

Profiteren van de laatste dagen van de zomer, op zondagochtend, ging een groep avontuurlijke RCC en Never Dry kajakkers op pad voor een tocht op de kronkelende Maas. We besloten om vanaf de club te peddelen om de ervaring wat pittiger te maken, waarbij we onder lage bruggen moesten varen en de boot over het Oostplein moesten dragen. Na terugkeer naar het water in de Rotterdamsche Admiraliteit marina (Boerengat), dreven we langs de rechteroever van de Maas en staken we onder de Willems- en Erasmusbruggen door met de stroming in ons voordeel.

Rond Delfshaven reisden we een paar minuten terug in de tijd terwijl we peddelden naast een oude zeilschip.

Daarna staken we de Maas over en stopten voor een zonnige lunchpauze op het quarantainestrand Heijplaat, een historisch gebied waar ooit zeelieden die met tropische ziekten aankwamen in quarantaine werden geplaatst. Rond deze tijd veranderde de stroming in ons voordeel: onze quarantaine werd opgeheven en met een schone gezondheidsverklaring voeren we terug. Helaas wachten de hongerige avonturiers nog steeds op de koekjes die Susanne beloofde mee te nemen voor de lunch.

Naast de natuurlijke fauna die gebruikelijk is op de Maas, zoals grote containerschepen, snelle watertaxi’s en toeristische speedboten, zagen we een gele waterbus zwemmen in de wateren rond het schip SS Rotterdam. Gelukkig leek geen van deze wezens verrast door de nieuwsgierige kajakkers die in de buurt dreven.

Onderweg vonden we de tijd om te poseren voor wat foto’s met de skyline van Rotterdam op de achtergrond. Dit jaar besloot Pedro, ondanks het aangename weer en het fantastische uitzicht, om niet te gaan zwemmen. Op de terugweg verzamelden Pedro, Pim en Susanne de energie om een ​​snelle omweg door de oude haven te maken. Eindelijk, terug in de club, was het tijd om wat hete koffie te drinken en bij te komen terwijl we nadachten over ons volgende avontuur.

Eric, Gertjan, Ivo, Juliëtte, Marianne, Mike, Pim en Susanne, bedankt voor het gezelschap en de fijne tijd! Het was een fantastische zondag.


MAAS TRIP (19 SEPT ’21) 

by Pedro, photos by Pedro, Mike, Marianne and Cees Grimbergen (group photo)

Taking advantage of the final days of summer, on Sunday morning, a group of adventurous RCC and Never Dry kayakers headed out for a trip on the winding Maas river. We decided to sail from the club to spice up the experience, requiring the paddlers to sail under low bridges and carry the boat over Oostplein. After returning to the water in the Rotterdamsche Admiraliteit marina (Boerengat), we drifted along the right bank of the Maas, crossing below the Willems and Erasmus bridges with the current in our favor.

Around Delfshaven, we travelled back in time for a few minutes as we paddled beside an old sailing ship.

Then we crossed the Maas and stopped for a sunny lunch break at the quarantine beach Heijplaat, a historical area where sailors arriving with tropical diseases were once quarantined. Around this time, the current changed in our favor: our quarantine was lifted, and, with a clean bill of health, we paddled back. Unfortunately, the hungry adventurers are still waiting for the cookies Susanne promised to bring for lunch.

In addition to the natural fauna customarily found on the Maas, such as big container vessels, fast water taxis, and tourist speed boats, we caught sight of a yellow water bus bathing in the waters around the SS Rotterdam ship. Thankfully, none of these creatures seemed surprised by the curious kayakers floating nearby.

Along the way, we found the time to pose for some pictures with the Rotterdam skyline in the background. This year, despite the pleasant weather and fantastic view, Pedro decided against going for a swim. On the way back, Pedro, Pim, and Susanne summoned the energy to make a quick detour through the old harbor. Finally, back at the club, it was time to drink some hot coffee and recover while thinking about our next adventure.

Eric, Gertjan, Ivo, Juliëtte, Marianne, Mike, Pim, and Susanne, thanks for the company and the excellent time! It was a fantastic Sunday.

Rotte – Plas naar Bron (8 augustus 2021)

Scroll down for English

door Mike Griffin, foto’s door Mike

35 km

De weersvoorspelling beloofde niet veel behalve windkracht 5 en zomerse buien! Maar het vooruitzicht om de ‘bron’ van de Rotte te bezoeken was te veel om te weerstaan, dus we verzamelden vroeg en bereidden ons voor op de epische reis. Dit was Ivo’s 2e tocht en de 1e was op het Veerse Meer, slechts 17 km. Voor Marion en mijzelf was het iets wat we altijd al hadden willen doen, maar waar we nooit aan toe kwamen.

De route, met de groene pin bij de Roerdomp, en de rode pin bij de halte op de terugweg.

De wind was overwegend zuidwesten, dus we hadden een goede rugwind op de heenweg, maar dat beloofde een zware reis terug, aangezien de Rotte voornamelijk naar het zuidwesten stroomt. We kwamen in de stemming en warmden ons op op de Boezem richting de Rotta. Ondanks de wind waren er nogal wat roeiers op het water; een vier zonder stuur demonstreerde het nadeel van achteruit scullen door ons bijna over te rijden terwijl ze een langzamere roeiboot inhaalden. Na de Rottemeren stopten we voor de lunch, met koffie en taart, bij Café Roerdomp. Hier bevestigden we onze vastberadenheid om de ‘bron’ te bezoeken.

Van wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Rotte_(rivier)

“De Rotte is een veenrivier in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De rivier doet dienst als boezem, die het teveel aan water uit de polders ten noorden van Rotterdam afvoert onder beheer van het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard.

In het verleden heeft de Rotte in verbinding gestaan met de Oude Rijn over de Hildam via het riviertje de Wilck. Dit riviertje tussen Moerkapelle en de Oude Rijn is in 1759 verdwenen. Een deel van de omgeving van de oude Rotteloop is gebruikt voor vervening, waaruit een moerassig plassengebied is ontstaan: de Wilde Veenen. Deze hebben gefungeerd als een soort nieuwe ‘bron’ van de Rotte. Deze plassen zijn in de 17de eeuw echter weer drooggemalen. Vanaf dat moment heeft de Rotte geen echte bron meer.”

Omdat we niet wilden stoppen voor meer dan een foto, peddelden we terug, dit keer met een stevige tegenwind.

We stopten voor een korte pauze en een snack aan de noordkant van de Rottemeren en peddelden toen resoluut naar huis. Het was zwaar in vergelijking met de heenweg, en we hadden regelmatig korte maar hevige buien, afgewisseld met zonneschijn. Dit temperde onze geest niet, maar versterkte eerder onze vastberadenheid, omdat het variatie aan het peddeldieet van de dag toevoegde.

Een bezoek aan de bron van de Rotte kunnen we nu van ons lijstje afstrepen, en met wat spierpijn kunnen we terugkijken op een zeer plezierige reis.


English version

Rotte – Plas to Source (8 August 2021) – 35 km

by Mike Griffin, photos by Mike

The weather forecast didn’t promise much except wind force 5 and summer showers! But the prospect of visiting the ‘source’ of the Rotte was too much to resist, so we assembled early and prepared for the epic journey. This was Ivo’s 2nd tour and the 1st one was on the Veerse Meer, only 17 km. For Marion and myself it was something we’d always wanted to do, but never got round to doing.

The route, with the green pin at the Roerdomp, and the red pin at the stop on the way back.

The wind was mostly south-westerly, so we had a good tailwind on the way out, but that promised a tough trip back, as the Rotte flows mainly to the south-west. We got into the swing of things, warming up on the Boezem towards the Rotte. There were quite a number of rowers on the water despite the wind; one coxless four demonstrated the disadvantage of sculling backwards by almost running us over while overtaking a slower rowing boat. After the Rottemeren we stopped for lunch, with coffee and cake, at Café Roerdomp. Here we confirmed our resolve to visit the ‘source’.

From wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Rotte_(rivier) (translated)

“The Rotte is a peat river in the Dutch province of South Holland. The river serves as a reservoir, which drains the excess water from the polders north of Rotterdam under the management of the Schieland and Krimpenerwaard Water Board.

In the past, the Rotte was connected to the Oude Rijn over the Hildam via the river Wilck. This river between Moerkapelle and the Oude Rijn disappeared in 1759. Part of the area around the old Rotte course has been used for peat farming, from which a swampy lake area has arisen: the Wilde Veenen. These have acted as a kind of new ‘source’ of the Rotte. However, these lakes were drained again in the 17th century. From that moment on, the Rotte no longer has a real source.”

From the Roerdomp we paddled northwards, under the railway and the A12 freeway, until the river narrowed and then uneventfully ended in a small basin encircled by reeds. The sign for the ‘source’ was just visible but only readable from the cycle path.

Not wanting to stop for more than a photo, we paddled back, this time with a strong headwind.

We stopped for a short break and snack at the northern end of the Rottemeren, then paddled resolutely home. It was heavy going compared to the way there, and we had regular, short but heavy showers to contend with, interspersed with patches of sunshine. This didn’t dampen our spirits, rather strengthened our resolve, as it added variety to the day’s paddling diet.

Visiting the source of the Rotte which is something we can now tick off our lists, and with a few aching muscles we can look back on a very enjoyable trip.

Veerse Meer, weer (25 juli 2021)

Scroll down for English

door Mike Griffin, foto’s door Mike

17km

Er was mooi weer voorspeld, met mogelijk buien in de middag, zouden we droog blijven? We hadden in ieder geval het vooruitzicht op Veere als lunchstop, dus het zag er goed uit.

Onze route: Start/Eind bij de pin op het oosten, via de noordelijke route naar de lunchstop bij de pin in het westen, Veere.

Het is een relatief lange rit naar het Veerse Meer en dit jaar was de parkeerplaats bijna leeg, vergeleken met vorig jaar half september toen het erg druk was. We zagen dit ook weerspiegeld op het water, heel weinig andere boten en jachten.

Voor 2 kajakkers was het de eerste keer op de Meer, voor de andere 2 de tweede of derde keer. Het was werkelijk prachtig weer, en we genoten van de natuur aan de oevers en in het water. Er waren hele zwermen kleine kwallen in het kristalheldere, brakke water.

Ook Veere was aangenaam minder druk, al waren er ook toeristen uit het buitenland op de steiger, hun kinderen aan het vissen op krabben. We maakten een korte rondleiding door het historische stadscentrum, praatten onderweg met een paar scouts en gingen toen op weg naar de Italiaan. Het ijs was weer heerlijk!

Op de terugweg van Veere werden we getrakteerd op een stevige regenbui, maar het was een aangename, verkoelende ervaring, terwijl we langs de vele scoutkampen op de zuidelijke oever peddelden, allemaal beschut onder hun grote tenten.

Na een rondje Oranjeplaat en een snelle duik om af te koelen op het einde, pakten we onze spullen in en gingen we naar huis; tevreden en vol energie voor de komende week!


English version

Veerse Meer – 25 july 2021 – 17 km

by Mike Griffin, photos by Mike

Good weather was forecast, with possible showers in the afternoon, would we stay dry? In any case, we had the prospect of Veere as lunch stop, so things were looking good.

Our route: Start/Finish at the pin on the east, via the northern route to the lunch stop at the pin in the west, Veere.

It’s a relatively long drive to the Veerse Meer and this year the parking place was almost empty, compared to last year in mid-September when it was very busy. We saw this reflected on the water too, very few other boats and yachts.

For 2 paddlers it was the first time on the Meer, for the other 2 the second or third time. It was really beautiful weather, and we enjoyed the nature on the banks and in the water. There were whole swarms of small jellyfish in the crystal clear, brackish water.

Also Veere was pleasantly less crowded, although there were also tourists from abroad on the jetty, their children fishing for crabs. We took a quick tour of the historic city centre, chatting with some scouts on the way, then headed for the Italian. The ice cream was, again, delicious!

On the way back from Veere we were treated to a heavy shower, but it was a pleasant, cooling experience, as we paddled past the many scout camps on the south bank, all sheltering under their large marquees.

After a lap around Oranjeplaat and quick dip to cool off at the end, we packed up and headed home, satisfied and energised to face the coming week!

Groot water, wind en wadden (17-18 juli ’21)

Scroll down for English

Door Marianne Roest

Met foto’s van Mike Griffin, Nena en Erik Karits

Mag je na drie jaar iets al een traditie noemen? Sinds de aanleg van de Marker Wadden proberen we in elk geval ieder jaar dit natuurgebied-in-ontwikkeling te bezoeken en elk jaar wordt het mooier. Nieuwe planten trekken nieuwe insecten aan, steeds meer vogels nestelen hier of trekken door en voor de vogelaars zijn er een paar prachtige vogelhutten.

Omdat we deze keer ook hebben gekampeerd op het eiland, was er genoeg tijd om daarvan te genieten.

Baardmannetjes. Of noem je ze baardvrouwtjes als er geen enkel mannetje tussen zit? We hebben ze veel gezien, maar niet gefotografeerd. Deze foto is van Erik Karits.

In de week voor vertrek dreigde de wind spelbreker te zijn, maar met 4 tot 5Bft zou het alleen maar leuk kunnen worden. En onvoorspelbaar als het weer toch is, ook voor Windfinder: op de heenweg hebben we ons best kunnen doen, 11 km tegen een pittige noordenwind in; op zondag viel het surfen een beetje tegen, met 3Bft in de rug.

 

Op de dam vlak voor Lelystad hurkt sinds 2010 een reus van metaal. De kunstenaar Anthony Gormley noemt het Exposure; hurkende of poepende man is het voor de toeschouwers geworden. Hoe dan ook is het een mooi en markant punt, al vanaf de punt van de Marker Wadden zichtbaar.

Op zondag pakten we voor het eerst ook het noordelijk deel van de archipel mee. 18 km in de boot blijven zitten en pauzeren op het water, want aanlanden is alleen in de haven toegestaan. Er wordt nog steeds slib en zand aangevoerd. Misschien dat daardoor een groot deel van de boeienrij (tijdelijk?) verdwenen is; we moesten blijkbaar zelf inschatten wat een redelijke afstand tot het broedgebied was.

We nemen herinneringen mee aan een mooie tocht en een fijn gezelschap. Wie deze keer niet mee kon, heeft volgend jaar een nieuwe kans, met overnachting. Zoek alvast je verrekijker en vogelgids op.


English version

Big water, wind and mudflats (17 and 18 July ’21)

By Marianne Roest
With photos by Mike Griffin, Nena and Erik Karits

Can you call something a tradition after three years? Since the construction of the Marker Wadden, we try to visit this nature reserve-in-development every year and it gets more beautiful every year. New plants attract new insects, more and more birds are nesting or migrating here and for bird watchers there are some beautiful bird hides.

Because we also camped on the island this time, there was plenty of time to enjoy it.

Bearded reedling – literally “bearded men” in Dutch. Or do you call them bearded women if there isn’t a single male among them? We saw a lot, but did not photograph them. This photo is by Erik Karits.

In the week before departure the wind threatened to be a bummer, but with 4 to 5 Bft it could only become fun. And unpredictable as the weather is, also for the Windfinder app: on the way there we were able to do our best, 11 km against a strong northerly wind; on Sunday the surfing was a bit disappointing, with 3 Bft tailwind.

Since 2010, a giant made of metal has been squatting on the dam just in front of Lelystad. The artist Anthony Gormley calls it Exposure; squatting or pooping man it has become for the viewers. In any case, it is a beautiful and striking point, visible from the tip of the Marker Wadden.


On Sunday we also paddled the northern part of the archipelago for the first time. We must stay in the boat for 18 km and rest on the water, because going on land is only allowed in the harbour. Silt and sand are still being pumped up onto the islands. Perhaps that is why a large part of the row of buoys has (temporarily?) disappeared; apparently we had to estimate for ourselves what a reasonable distance was to the bird breeding areas.

We take with us memories of a beautiful trip and good company. Those who couldn’t come this time will have another chance next year, with an overnight stay. Get your binoculars and bird guide ready.

 

Kanokampeer tocht Midden Holland-Utrecht (9-11 juni 2021)

Scroll down for English


Afgelopen weekend mochten we de eerste introductie kanokampeertocht gaan varen. Dit werd georganiseerd door Nena en Marianne om nieuwe en al ervaren kanoërs kennis te laten maken met hoe je alles (ja echt!) wat je nodig heb voor een kampeertocht mee kan nemen in je kayak. Bij de info avond liet Nena vlijtig zien hoe je ze knap wegstouwt, meer dan ik voor mogelijk had gehouden.
4 tips zijn; alleen essenties mee, goed klein kampeerspul (vergt wel wat investering/lenen en voorbereiding), droogzakken slim inpakken en smalle dingen zoals tentstokken, schoenen (en wijn) passen perfect in de punten.

Vrijdag om 13uur verzamelde we op de club. Boten op de trailer laden en spullen en mensen verdelen over de auto’s. Rob had een grote bus mee waar heel goed veel in paste incluis alle peddels. We gingen totaal met 11 mensen, Nena kon helaas niet meer mee ondanks alle harde werk in de voorbereiding en Iris helaas ook niet, maar maakte nog wel de heerlijke pesto voor bij de pasta. Dus de groep bestond uit Marianne, Erik, Mike, Rob, Vera, Hilde, Iede, Gertjan en André (beide ook RCC lid) en mijn partner Rik en ik (Merel). Dank aan Hilde voor de groepsfoto.

Na aankomst in Schoonhoven en het even puzzelen met inpakken van de kayaks peddelde we rond half 4 langs door prachtig rustiger rivier de Vlist vol waterlelies naar Haasdrecht. Het was prachtig weer en we genoten van het uitzicht en stopte op driekwart bij Hekendorp voor een welverdiend ijsje. Nog een paar km doorpeddelen kwamen we bij de eerste Camping; de Boogaard, een gezellige rommelige kamping waar de kayaks heel handig direct naast de rivier geborgen konden worden. Na de tenten opzetten ging 1 groep de auto’s weer goed verdelen, dat vereiste het nodige puzzel werk om een auto bij zowel de start als de finish te hebben en de 2 andere bij het eerdere eind punt van dag 2. In tussen maakte de kookploeg een lekkere pasta maaltijd, de saus had Rik al goed voorbereid dus alles was lekker makkelijk en restte ons vooral het opwarmend van de saus en pasta op 3 kleine pitjes en een fijne grote van Eric & Marianne. De pasta en toetje ging er goed in na de activiteit, top begin van het weekend zo!

Zaterdag stonden we redelijk op tijd op en waren volgens mij rond half 9 op het water. (ik had geen horloge mee dus leefde lekker met het ritme van de dag en groep). Het staartje van de ochtend mist was prachtig om te zien en we bofte sowieso ontzettend met het weer, rond de 20 graden en helemaal geen regen hoewel er nog flinke plensbuien waren voorspeld voor de middag. Na een toeristische ommetje in Oudewater hielden langs een rustige grasveld de 1e koffie pauze. Hier werd door voorbijgangers enthousiast gereageerd op de kajaks en waren mensen heel benieuwd waar we nou vandaan kwamen en gingen. Daarna ging de route mooi verder langs afwisselend landschap en plekken zoals Montfort en Heeswijk, waar we veel kasten van huizen konden bewonderen, je ziet vanaf het water ook een heel ander kant van Nederlandse huizen en krijgt leuke inkijkjes in verschillende dorpen en steden. Onderweg konden Rik en ik ook diverse honden bekijken en beoordelen voor onze hopelijk toekomstige hond. Helaas lukte het niet om een te lokken om die mee wou gaan.

De lunch pauze hielden we ca 1.5/2uur later net bij de grens van gemeente IJsselstein, waar we rustig langs het jaagpad konden zitten en behalve de verraste wandelaars aan die kant van de oever het rijk alleen hadden. Als vertier zagen we naast veel watervogels zelfs een bruidspaar letterlijk in het huwelijksbootje stappen. Toen ging de tocht verder naar IJsselstein, door een mooie nieuwe haven en stapte het grootste gedeelde uit om na de 21km met de auto het laatste stuk naar de camping te doen en de diehards Marianne, Iede, Gertjan en Mike gingen nog stoer extra 11km doen in hoger tempo door Nieuwegein. Om ons zelf te belonen en de rest van een lekkere snack te voorzien gingen Rob, Rik en ik onderweg naar de camping op chips run als voorafje.
Zaterdag kampeerde we bij een buitendijks gelegen camping in IJsselstein. Het was vooral een grotere kamper/caravan plek dus voor de kleinere tent kampeerder minder sfeervol maar verder prima en tussen de kribbes in waren serene zandstrandjes. Onze plek was wat ver van het water, dus bij aankomst van de 2e groep werden de boten via handige koordjes (als ik het goed zeg) van Eric de boten naar de al opgezette tenten gedragen. Dit scheelde weer dat de kano kar niet in de boten mee hoefde. De kookploeg deze avond had alles via picknick besteld en Gertjan had een lekkere fajita/wraps buffet plan bedacht, met lekkere vullingen zoals champignons, tomaat, bonen, mais, salsa, ui, cremefreche, sla en avocado. De avond was gevuld met verhalen, discussies en Mike’s voorderingen met een kabouter uit wilgenhout snijden wat mooi lukte.
Zondag zaten we weer vroeg op het water en keken er naar uit om te ervaren hoe het peddelen was op groot water! De beloofde regenbui had toch besloten die ochtend zich kenbaar te maken en het eerste uur was wel vrij nat, maar met goede regenjas en pet prima te doorstaan. Bovendien leverde de nattigheid en mist ook mooie schimmige landschappen en foto’s op.

 

Het was een leuke ervaring om op grotere rivier te varen en best imposant om de grote schepen voorbij te zien gaan. Het was het meest genieten als een groot of snel schip ons van achteren passeerde want dan konden wij mooi mee op de golfstroom. Iede, Mike en Eric waren ook volop hierin aan het spelen en demonstreerde/flaneerde ook met het achteruit varen. We vaarden lekker vlot, ook dankzij de stroom mee natuurlijk en deden maar een pauze vooral voor de koffie bij een mooi natuurstukje waarbij in de zandrostswand ook bijzondere oeverzwaluwen netstelde. We einidgde bij een kamping vlakbij Schoonhoven waarna weer de auto’s werden opgehaald en de kayaks uitgepakt en op de aanhanger ingeladen werden.
De totale route afstand was: vrijdag 13,6 km (blauw), zaterdag 21,7 naar IJsselstein en de verlengde voor de diehards via Nieuwegein was 32,6 (rood) en zondag 17,3 km via de Lek (paars). Zie de handige kaart van Mike voor de route.

Het was een ontzettend leuk weekend! Van harte dank voor de organisatie en de gezelligheid. De tochtroute was prachtig, veel afwisselend tussen smal rustig water, mooie dorpen of steden en uiteindelijk de brede lek. Fijn om te merken hoe soepel de meeste stukken gingen met aantal pauzes en dat het qua benodigde spullen goed lukte. We werden onderwijl ook steeds soepeler met ook bij minder officiële uitstapplekken en hoge kades er uit komen, met wat steun hulp van de expert waterrotten waar nodig. Fysiek was het soms wat pittig en grenzend verleggend voor aantal beginnende kayakers, de spierpijn was dag zeker 2 goed te voelen maar na even opwarmen en 1e uur in de boot ook snel weg, dus zeker prima te doen en er werd goed op elkaar gelet en zo nodig handige technique tips gegeven. Daarbij was de sfeer heel gemoedelijk en onderwijl gezellig kletsen kwam je snel aan een aantal kilometer verder. Kortom, zeker een aanrader en ik kijk er naar uit om weer een weekend op het water te zijn!


English version

KAYAK CAMPING TOUR MID-HOLLAND-UTRECHT (9-11 JUNE 2021)

Last weekend we could paddle the first introduction kayak camping trip. This was organised by Nena and Marianne to introduce new and experienced canoeists to how to take everything (yes really!) you need for a camping trip in your kayak. At the information evening, Nena diligently showed how to stow it all away, more than I thought possible.
4 tips are; take only essentials, good small camping gear (requires some investment/borrowing and preparation), pack dry bags smartly and narrow things such as tent poles, shoes (and wine) fit perfectly in the points.

Friday at 1 pm we gathered at the club, loaded boats onto the trailer and distributed stuff and people over the cars. Rob had a large bus that could take a lot, including all paddles. Eleven people took part; unfortunately Nena couldn’t come along despite all the hard work in the preparation and Iris unfortunately didn’t either, but still made the delicious pesto for the pasta. So the group consisted of Marianne, Erik, Mike, Rob, Vera, Hilde, Iede, Gertjan and André (both also RCC members) and my partner Rik and I (Merel). Thanks to Hilde for the group photo.

After arriving in Schoonhoven and puzzling around with packing the kayaks, we paddled along the beautiful quieter river Vlist, full of water lilies, to Haasdrecht around half past three. The weather was beautiful and we enjoyed the view and stopped for 45 minutes at Hekendorp for a well-deserved ice cream. Paddling on for a few more kilometers we came to the first campsite; De Boogaard, a cozy, disorderly campsite where the kayaks could be stored very conveniently right next to the river. After setting up the tents, one group went to move the cars, which required some puzzling to get a car to both the start and the finish, and the other two at the earlier end point of day two. In between, the cooking team made a nice pasta meal, Rik had already prepared the sauce well so everything was nice and easy and we mainly had to warm up the sauce and pasta on three small burners and a nice large one of Erik & Marianne. The pasta and dessert went down well after all the activity, great start to the weekend!

Saturday we got up on time and I think we were on the water around half past eight. (I didn’t have a watch with me so I lived with the rhythm of the day and group). The tail of the morning fog was beautiful to see and we were very lucky with the weather anyway, around 20 degrees and no rain at all although heavy downpours were predicted for the afternoon. After a touristic detour in Oudewater, the first coffee break was held on a grassy patch. Here, passers-by reacted enthusiastically to the kayaks and people were very curious where we were coming from and going. Then the route continued along varied landscape and places such as Montfort and Heeswijk, where we could admire many large houses; you see a completely different side of Dutch houses from the water and get nice insights into different villages and cities. Along the way, Rik and I were also able to view and judge various dogs as candidates for our hopefully future dog. Unfortunately, it was not possible to lure one to come along.

We had the lunch break about 1,5-2 hours later just at the border of the municipality of IJsselstein, where we could sit quietly along the towpath and except for the surprised hikers on that side of the bank, we had the realm to ourselves. As entertainment, we saw, in addition to many water birds, even a bridal couple literally getting married. Then the trip continued to IJsselstein, through a beautiful new harbour and the majority of the group got out to do the last part to the campsite after the 21 km by car and the diehards – Marianne, Iede, Gertjan and Mike – went on to do an extra 11 km at a faster pace through Nieuwegein. To reward ourselves and provide the rest with a tasty snack, Rob, Rik and I went for a run on chips on the way to the campsite.
On Saturday we camped at a campsite located outside the dikes in IJsselstein. It is mainly a larger camper/caravan spot, so for the smaller tent camper less attractive but otherwise fine, and between the cribs were serene sandy beaches. Our spot was a bit far from the water, so when the second group arrived the boats were carried using Erik’s handy cords (if I say it right) to the already set up tents. This again made the difference that the kayak trolley did not have to be in the boats. The cooking team this evening had ordered everything via picnic and Gertjan had come up with a delicious fajita/wraps buffet plan, with tasty fillings such as mushrooms, tomato, beans, corn, salsa, onion, creme freche, lettuce and avocado. The evening was filled with stories, discussions and Mike’s introductions to cutting a gnome out of willow wood, which worked out beautifully.
Sunday we were on the water early again and were looking forward to experiencing what it was like to paddle on open water! The promised rain shower had decided to make itself known that morning and the first hour was quite wet, but no problem with a good raincoat and cap. In addition, the wetness and fog also resulted in beautiful shadowy landscapes and photos.

It was a nice experience to paddle on a larger river and quite impressive to watch the big ships go by. It was most enjoyable when a large or fast ship passed us from behind, because then we could ride along on the waves. Iede, Mike and Erik were also fully involved in this and also demonstrated / paraded with paddling backwards. We paddled along very smoothly, also thanks to the current of course We took a break, mainly for coffee, at a beautiful spot of nature where sand martins nested in the sandbank. We ended at a campsite near Schoonhoven, after which the cars were picked up again and the kayaks were unpacked and loaded onto the trailer.
The total route distance was: Friday 13,6 km (blue); Saturday 21,7 km to IJsselstein and the extended route for the diehards via Nieuwegein was 32,6 (red); and Sunday 17,3 km via the Lek (purple). See Mike’s handy map for the route.

It was a very nice weekend! Many thanks for the organisation and the fun. The tour route was beautiful, varied a lot between narrow calm water, beautiful villages or towns and finally the wide Lek. Nice to notice how smoothly most parts went with a number of breaks and that it worked out well in terms of the necessary equipment. In the meantime we also became more flexible with getting out at less official exit spots and high quays, with some support from the experts where necessary. Physically it was sometimes a bit tough and groundbreaking for a number of novice kayakers, the muscle pain was definitely noticeable on day two, but after warming up a bit and the first hour in the boat it went away quickly, so definitely doable and there was good attention for each other and useful tips on technique were are given if necessary. In addition, the atmosphere was very pleasant and while chatting you were soon a few kilometres further. In short, definitely recommended and I’m looking forward to being on the water for another weekend!

 

 

Tocht Delft (26 juni 2021)

Scroll down for English

Op zaterdagochtend om 9.30 verzamelden we op de club. Onze tochtleider Susanne had alles tot in de puntjes voorbereid. De route voor gefietst, voor ons uitgeprint, vervoer geregeld, droogzakken te leen en ondanks de regenachtige voorspellingen ook nog eens prima kano-weer! Van te voren leek het animo nog even spannend met drie afmeldingen en Claudia die door haar rug was gegaan. Gelukkig kon Claudia toch mee en waren we met zes man – eh voor de verandering vijf vrouw en één man –  compleet voor het avontuur Delft: Susanne, Claudia, Marianne, Mike, Merel en ik Iris. Met twee auto’s reden we naar Delft. Achter de auto van Mike de kanokar. We parkeerden naast een oude fabriek waar Mike vroeger werkte aan de Wateringseweg, al waar je relatief eenvoudig in en uit kan stappen. 

Al peddelend over de Oostsingel genoten we van het prachtige uitzicht. We droomden weg bij prachtige huizen met torentjes en mooie tuinen. Bij de Oostpoort natuurlijk even een groepsfoto.

Bij de Zuidkolk sloegen we rechtsaf, langs het Centraal station. Het bleek warmer dan gedacht, de anoraks konden uit. Het water volgend kwamen we uit op de buitenwatersloot. We voeren tussen de waterlelies langs deze prachtige straat met idyllische huisjes en aan één kant enkel toegankelijk voor fietsers. Als alle steden toch met zoveel schoonheid waren ontworpen. Met enige regelmaat kleurde de straten oranje voor het EK. Ook lag er een fantastisch versierde waterfietszwaan als mascotte in deze gracht.

Iets voorbij Den Hoorn, met uitzicht op een nieuwbouwwijk konden we aanleggen voor de lunchpauze. We keken toe hoe jongens aan de overkant een poging tot (magneet) vissen deden. Mike ging rond met heerlijke stroopkoeken en Susanne liet ons proeven van bijzondere Turkse snoepjes. Met een gladde plank aan de waterkant vielen er bijna drie man in het water, gelukkig bleef de schade hier nog beperkt 😉

Hoewel we waren voorbereid op drie keer overdragen, viel dat alles mee. Enige flexibiliteit was wel vereist voor de bruggetjes in Den Hoorn. Als je plat achterover hing op je kano paste je er precies onderdoor 😉

Een iets wat eentonige route volgde. Toch blijft het altijd vermakelijk om bij mensen in huizen en tuinen te kunnen gluren vanaf de waterkant. De één een prachtig verzorgde rozen- en bloementuin, de ander een verslonsde schuur met rommel. Aan het eind van de Kerstanje kwamen we weer uit bij onze startplek. Van daaruit maakte we nog een ronde door het centrum. Wat een genot. Prachtige bruggetjes, gekleurde huizen, bruisende pleinen met gevulde terrassen. Met brede glimlachen werden we na-gekeken vanaf de terrasjes.
Tegenover het geboortehuis van Vermeer aan de Voldersgracht namen we even pauze voor een wandelingetje door het centrum en een koffie. Samen met Marianne en Merel liepen we over de Beestenmarkt. Susanne en Claudia bleven bij een cafeetje bij de kayaks. Mike zou in de kayak blijven en wij zouden een ijsje voor hem meebrengen. Zal je net zien, komen we aan met een heerlijke ijsje volgens bestelling Pistache en Banaan, is Mike in geen velden of wegen te bekennen. Hij bleek even buurten in de winkel van de zus van een vriend. 

We vervolgden onze slingertocht door het centrum. De lucht werd al iets dreigender, zouden we het droog houden? De eerste druppels vielen. Ze werden steeds dikker. Met grote plonsen spatten ze op het water. Je bent geen echte Never Dry-er als je de regen niet kunt omarmen.

We lieten ons lekker nat maken en vervolgde onze tocht. Eenmaal terug bij onze startplaats met 16km in de armen, waren we blij om weer aan wal te gaan. Een goede oefening voor het kampeerweekend in juli. Nu nog uit de kano komen na zo’n tocht. Of bij de hoge kant of bij de gladde stenen. De ervaren leden Marianne en Mike kwamen met veel souplesse omhoog. De andere liepen nog wat te stoeien. En dan denk je veilig aan wal te zijn zonder kleerscheuren, niks bleek minder waar. Terwijl Mike behulpzaam een kano weg droeg, verloor hij zijn evenwicht en gleed weg op de schuine stenen. In minder dan een seconde lag hij met kleer en al kopje onder in het kanaal. Op zo’n moment is je mimiek op je gezicht in verwarring: je schrikt en het werkt op je lachstuipen. Gelukkig kwam Mike zelf ook lachend boven water en viel de schade mee. Nadat hij weer droge kleren aan had, konden we rustig opladen en terug naar huis. 

Wat een prachtige tocht en een heerlijke dag, bedankt Susanne!


English version

DELFT TOUR (26 JUNE 2021)

On Saturday morning at 9.30 we gathered at the club. Our tour leader Susanne had prepared everything down to the last detail. Cycled the route for us, printed it out for us, arranged transport, borrowed dry bags and, despite the rainy forecast, also arranged great canoeing weather! Beforehand, the enthusiasm seemed just as exciting with three cancellations and Claudia who had injured her back. Fortunately, Claudia was able to come along and we were six men – er for a change five women and one man – complete for the Delft adventure: Susanne, Claudia, Marianne, Mike, Merel and myself, Iris. We drove to Delft with two cars. Behind Mike the canoe trailer. We parked next to an old factory where Mike used to work on Wateringseweg, where you can get in and out relatively easily.

We enjoyed the beautiful view while paddling over the Oostsingel. We dreamed away at beautiful houses with turrets and beautiful gardens. A group photo at the Oostpoort of course.

At the Zuidkolk we turned right, past the Central Station. It turned out to be warmer than expected, the anoraks could be removed. Following the waterway we arrived at the outer canal. We paddled between the water lilies along this beautiful street with idyllic houses and on one side only accessible to cyclists. If only all cities were designed with such beauty. With some regularity the streets shone orange for the European Championship. There was also a fantastically decorated pedal boat swan as a mascot in this canal.

Just past Den Hoorn, with a view of a new residential area, we could stop for the lunch break. We watched as boys across the street made an attempt at (magnet) fishing. Mike went around with delicious syrup cakes and Susanne let us taste special Turkish sweets. With a slippery plank at the waterfront, three of us almost fell into the water, luckily the damage was limited here 😉

Although we were prepared for three portages, it was not that bad. Some flexibility was required for the bridges in Den Hoorn. If you leant flat back on your canoe you would fit right under it 😉

A somewhat monotonous route. Still, it is always amusing to be able to peek into people’s homes and gardens from the waterfront. One is a beautifully manicured rose and flower garden, the other a decrepit shed with rubbish. At the end of the Kerstanje we returned to our starting point. From there we made another loop  through the centre. What a joy. Beautiful bridges, coloured houses, bustling squares with filled terraces. With wide smiles we were watched from the terraces.

Opposite Vermeer’s birthplace on the Voldersgracht we took a break for a walk through the centre and a coffee. Together with Marianne and Merel we walked over the Beestenmarkt. Susanne and Claudia stayed at a cafe near the kayaks. Mike would stay in the kayak and we would bring him an ice cream. Will you just see, we arrive with a delicious ice cream as ordered – pistachio and banana – Mike is nowhere to be seen. He turned out to be visiting in the store of a friend’s sister.

We continued our winding tour through the centre. The sky was getting a little more threatening, would we stay dry? The first drops fell. They kept getting fatter. They splash onto the water with big splashes. You’re not a true Never Dryer if you can’t embrace the rain.

We got wet and we continued our journey. Once back at our starting point with 16km in the arms, we were happy to go ashore again. A good exercise for the camping weekend in July. Now to get out of the canoe after such a trip. At the high wharf or on the smooth stones? The experienced members Marianne and Mike got out quite easily. The others were still battling. And then you think you are safely ashore without being unscathed, nothing could be further from the truth. As Mike helpfully carried a canoe away, he lost his balance and slipped on the slanted stones. In less than a second he was at the bottom of the canal, clothes and all. At such a moment your facial expression is confused: you startle and it makes you laugh. Fortunately, Mike himself came out of the water with a smile and the damage was not too bad. After he had changed into dry clothes we could calmly load and go home.

What a wonderful trip and a wonderful day, thank you Susanne!

Maarssen, forten en plassen (20 juni 2021 )

Scroll down for English

15 km

door Mike Griffin, foto’s door Mike

We kregen Maarssen, forten en plassen beloofd; we kregen sloten, overdragen en een stervende zwaan! Oh, ook wat Maarssen!Onze route: Start/Finish bij geblokte vlag, overdragingen zijn genummerd, de zwaan wordt ook getoond.

De route staat op de site van TKBN: Maarssen Forten en Plassen

Zeven van ons laadden de boten, omdat Viktor de trailer meeneemt, is het een eenvoudige taak om te laden. Eenmaal bij het instappunt parkeerden we de trailer en auto’s en stapten in de kajaks in een smalle waterweg. We waren onderweg, Claudia aan het navigeren. We slalomden rond een paar kinderen van de Utrechtse Kano Club die zich in wildwaterboten vermaakten, de Maarsseveense Plas op.Over de Maarsseveense Plas

We bereiken dan de eerste overdraagplaats (“1” op de kaart) na minder dan 1 km! Van daaruit gingen we door een aantal industrieterreinen en onder de ringweg van Utrecht door, een lange, donkere tunnel.

Licht aan het einde van…

De volgende stop was een sluis die niet meer bediend wordt. Dit was overdraging nummer 2, dus we hebben de kajaks aan de andere kant van de sluis het water in gedragen, met een hoge oever was dit een goede oefening voor degenen die nog niet eerder zoiets hadden gedaan. Allemaal droog gebleven! Om pas na 100 m te ontdekken dat het de bedoeling was dat we naar een andere waterweg zouden overdragen – aan de rechterkant, niet de linker waar de sluis uitkwam! Dit staat niet vermeld in de toerinstructies, dus we kunnen Claudia niets kwalijk nemen. Dus peddelden we terug en droegen we weer over (“3” op de kaart), toen onder een bruggetje door de Vecht op.

Aan de Vecht

Het voelde goed om op meer open water te zijn, met plezierboten en SUP’s, terwijl we ons een weg naar het noorden baanden, de mensen begroetend op terrassen, genietend van het weer en de verfrissingen. Na de extra overdraging vonden we dat we de reis beter konden inkorten, dus namen we de kortere weg die in de routegids staat vermeld. Dit ging onder een schattig bakstenen bruggetje door, waarna we de huizen achterlieten en peddelden tussen de rietkragen van een klein kanaal, dat naar het Oude Gemaal Bethunepolder leidde. Hier hadden we een hoge muur – ongeveer 1 m – om uit te stappen, nog een goede oefening!

Weer een goede oefening…

Dit was een goede plek om te lunchen, met een paar banken en wat schaduw. Iedereen at zijn eigen lunchbrouwsels terwijl we de maaltijden voor kajak-kampeertochten bespraken. Elke dag is een schooldag! 😊

Na de pauze hadden we overdraging nummer 4 – de langste – en weer een geweldige oefening om het water in te gaan via een rietkraag met brandnetels. Vanaf hier moesten we onze weg vinden in smalle greppels, en na twee verkeerde afslagen – en achteruitvaren, het was zo smal – vonden we de juiste greppel en gingen we naar het zuiden.

Halverwege kwamen we een zwaan tegen die verstrikt was geraakt in een schrikdraad dat midden in een zijgracht was gespannen. De arme vogel trilde elke twee seconden, dus we dachten dat er misschien stroom op de draad stond, maar het was de stressreactie van de vogel! Het was duidelijk al een tijdje zo verstrikt. Nadat we tevergeefs had geprobeerd het los te krijgen, herinnerde ik me dat ik een kleine zaag in mijn kajak had, waarmee Claudia de draad vervolgens op twee plaatsen doorsneed zodat Viktor de vogel kon losdraaien. Tegen die tijd kon het zijn hoofd nauwelijks boven water houden, maar was gelukkig gestopt met trillen. We lieten het achter om in alle rust te herstellen, maar onze hoop was niet groot dat het snel zou vliegen.

Na deze ontnuchterende gebeurtenis peddelden we naar de 5e overdraging, over de weg en een smal bruggetje naar de Maarseveense Zodden. Zodden is ‘drassig land’, omschreven als ‘slap en verend, bijna drijvend rietland’. Hier is het veen in stroken verwijderd, zodat we door water konden varen, en niet door moeras.

We doorkruisten de hele eerste strook en ontdekten dat de enige oversteek naar de volgende was waar we waren begonnen, dus gingen we allemaal ongeveer 600 m terug (de piek op de kaart na “5”) om vervolgens door de zodden terug te slalommen, vaak door hele stukken bedekt met waterlelies, naar het beginpunt van de tocht.

Het was een prachtige reis, sommigen zeiden dat het de mooiste was die ze hebben gedaan!


 

English version

Maarssen tour – 20 June 2021 – 15 km

by Mike Griffin, photos by Mike

We were promised Maarssen, forts and lakes; we got ditches, portages and a dying swan! Oh, also some Maarssen!

Our route: Start/Finish at chequered flag, portages are numbered, the swan is also shown.

The route is available on the TKBN site: Maarssen Forten en Plassen

Seven of us loaded up the boats, with Viktor taking the trailer it’s a simple task loading. Once at the entry point, we parked the trailer and cars and got into the kayaks in a narrow waterway. We were on our way, Claudia navigating. We slalomed around some kids from the Utrechtse Kano Club having fun in white water boats then onto the Maarsseveense Plas.

Crossing the Maarsseveense Plas

We then hit the first portage (“1” on the map) after less than 1 km! From there we went through some industrial backlots and under the Utrecht ring road, a long, dark tunnel.

Light at the end of…

The next stop was a lock which is no longer serviced. This was portage number 2, so we carried the kayaks over into the waterway on the other side of the lock, with a high bank this was a good exercise for those who had not entered from a high bank before. All entered dry! Only to discover after 100 m that we were meant to portage onto another waterway on the right, not the left one that the lock exited into! This isn’t mentioned in the tour instructions, so we can’t blame Claudia. So we paddled back and portaged (“3” on the map) again, then under a small bridge onto the Vecht.

On the Vecht

It felt good to be on more open water, with pleasure boats and SUPs, while we wound our way northwards, greeting the people on terraces, enjoying the weather and refreshments. After the extra portage we felt we could better shorten the trip, so took the short cut mentioned in the route guide. This went under a cute brick bridge, after which we left the houses behind and paddled between the reedbeds of a small canal, leading to the Bethune pump station. Here we had a high wall – about 1 m – to exit against, another good exercise!

Another good exercise…

This was a good place to stop for lunch, with a few benches and some shade. Everyone brought out their own lunch concoctions, while we discussed meals for kayak camping trips. Every day is a school day! 😊

After the break we had portage number 4 which was the longest, and again a great exercise entering the water through a reedbed with nettles. From here we had to find our way in narrow ditches, and after two wrong turnings – and backing out, it was so narrow – we found the right ditch and headed south.

Halfway we came across a swan that had got itself well tangled in an electric fence that was strung in the middle of a side ditch. The poor bird was twitching every two seconds, so we thought there may be current on the wire, but it was the bird’s stress reaction! It had obviously been like this for some time. After trying unsuccessfully to extricate it, I remembered that I had a small saw in my kayak, with which Claudia then cut the wire in two places so that Viktor could untangle the bird. By this time it could hardly keep its head above water, but had thankfully stopped twitching. We left it to recover in peace, but our hopes were not high that it be flying any time soon.

After this sobering event, we paddled to the 5th portage, over the road and a narrow bridge to the Maarseveense Zodden. Zodden is ‘swampy land’, described as ‘slack and springy, almost floating reed land’. Here the peat has been removed in strips, so we could travel through water, not swamp.

We traversed the whole first strip only to find that the only crossing to the next was where we had started, so we all went back the 600 m or so (the spike on the map after “5”) to then slalom through the zodden, often through whole stretches covered in water lilies, back to where it all began.

It was beautiful trip, some said the most beautiful trip that they have done!

Oude IJssel – IJssel tocht (11-13 juni 2021)

Scroll down for the English version

58 km in 2 dagen
door Mike Griffin, foto’s door Mike, Nena & Harm
Harm en Ilja hebben eerder het gebied verkend om de in- en uitgangen te bepalen en de campings te kiezen. Besloten is om 2 nachten in Doesburg te slapen, dan hoef je zaterdag niet alles mee in de boot te nemen, want de tent blijft op het terrein staan. Het kost wat heen en weer rijden om de mensen, kajaks en auto’s op de juiste plek te krijgen, maar je moet bereid zijn om dit te doen voor kampeertochten op rivieren.
Onze camping
Op vrijdagavond stond de hele groep – Harm, Ilja, Marianne, Nena, Henk, Susanne en Mike – met tenten en al op het terrein. Susanne had gekozen voor de nieuwe clubkajak, een Pilgrim – zie de volgende nieuwsbrief voor meer details!
De route van zaterdag – van zuidoost (rechts) naar noordwest (links)
Na een nacht op de camping in Doesburg en een relatief vroege start, reden we naar Ulft aan de Oude IJssel. Daar ontmoetten we enkele mensen die zich voorbereidden op een wildwatertrip met vijf energieke 12-jarigen. Ze waren van Roei- en Kanovereniging Het Anker, waar wij met de kajaks konden wachten terwijl de auto’s naar Zutphen werden gebracht. De chauffeurs kwamen rond 11 uur terug en we begonnen te peddelen. Op sommige plaatsen stonden de rivieroevers in lichterlaaie met klaprozen, voornamelijk rood, maar ook wat roze-paars, evenals boterbloemen en andere pracht. Na 7 km kwamen we bij een sluis waar het Pieterpad de rivier oversteekt. We konden niemand aan de telefoon krijgen om door de sluis te gaan, dus droegen we eromheen. Vanaf hier peddelden we naar Doetinchem waar een lange steiger en loopbrug is waar we stopten voor de lunch. Een deel van de groep ging op verkenning en ontdekte ijs! Het water was behoorlijk druk met roeilessen, een meidendagje op SUP’s en eenden; samen met de stroom van sloepen op de hele rivier.
Doetinchem
Bij Laag-Keppel wisselden Susanne en Marianne van boot om Marianne wat tijd in de nieuwe kajak te gunnen. Na ongeveer 12 km van Doetinchem kwamen we bij de sluis ten zuiden van Doesburg. Er stonden een paar motorboten te wachten, dus besloten we ons geluk te beproeven door met hen mee te liften in plaats van er omheen te dragen.
Wachten op de sluis
Deze sluis heeft een ongewone visgang van ongeveer 150 m lang, met een bocht van 180° in het midden. We kregen dit niet te zien omdat we het te druk hadden om in de sluis te komen, waar de sluismeester zei: “Kajaks zijn niet toegestaan in de sluis, maar je kunt op eigen risico gaan.” Iemand zei dat ons hele leven op eigen risico is, en we gingen mee met de motorboten. Het water zakte maar liefst 4 meter, wat best indrukwekkend was. Aan de andere kant konden we geen handige instapplek zien, dus we waren erg blij dat we de sluis konden gebruiken!
2VP-selfie
In de sluis, op eigen risico!
Vanaf hier gingen we de IJssel op – en stroming! We hadden zo’n 4 km/u stroming, dus snel door. We kwamen aan de zuidkant van een oude meander van de IJssel met de bedoeling om over een dijk te gaan en naar de camping te peddelen die iets verder op de meander lag. Helaas werd de dijk beschermd door 2 meter hoge braamstruiken en brandnetels, een prikkeldraadomheining en wat particuliere landbouwgrond. Harm en ik vroegen iemand van de lokale bevolking die uit een boerderij kwam of er een plek was waar we naar de andere kant konden overdragen en het water in konden. Onze verbaasde uitdrukkingen op haar antwoord zorgden ervoor dat ze het in ABN herhaalde, waarna we beseften dat het waarschijnlijk moeilijk was, maar nog steeds sneller dan helemaal naar het andere eind van de meander peddelen.
Het oerwoud
De rest van de groep had ons zien worstelen door de jungle en langs de dijk dwalen en had besloten dat we er beter omheen konden peddelen, dus stapten we weer in en peddelden de extra 5 km naar de camping. Wat waren we blij om de tenten te zien! We hadden niet veel energie meer, maar een korte duik in de rivier was welkom, net als ons avondeten en een warme douche. We hebben heerlijk geslapen na die 32 km.
Rond Doesburg. De oranje pin markeert de poging tot overdragen. Let op de snelheid op de IJssel!
Tijdens het eten bespraken we hoe laat we de volgende ochtend zouden beginnen. Alle tijden tussen 8.00 en 10.30 uur passeerden de revue waarna we besloten om 9.45 uur te zullen vertrekken. Toen barstte de discussie weer los. Hadden we maar een bemiddelaar in ons midden! Hoe dan ook, zondag om 9.46 uur lagen we allemaal met volle kajaks op het water en begonnen we op de spiegelgladde meander richting de IJssel te peddelen.
Een prachtige ochtend!
De route van zondag – van zuid naar noord
Eenmaal op de IJssel peddelden we met ongeveer 10,5 km/u in zonnig en warm weer.
Op de IJssel
Na 12 km, bij Brummen, stopten we voor de lunch, op de rechteroever vanwege mijn verzoek om schaduw. Maar zodra we op een zeer rotsachtige oever waren geland, werden we weggejaagd door een kudde vee, geleid door een grote stier, die waarschijnlijk gewoon vrienden wilde maken, maar we bleven niet rondhangen om erachter te komen!
Stormloop!
Aan de andere oever was een klein strand zonder boom, maar ik vond een klein wilgje iets verder terug en kon genieten van een schaduwrijke lunch.
Lunch
Vanaf daar was het volle vaart vooruit naar Zutphen, wat verkeer onderweg maar beperkte mogelijkheid om op boeggolven te surfen. Ten zuiden van Zutphen zagen we veel ooievaars in nesten, sommigen met jongen. Een ongewoon gezicht, zoveel ooievaars, maar dit gebied staat bekend om zijn populariteit bij ooievaars.
Ooievaarsnesten
Na een kort bezoek aan de zuidelijke jachthaven van Zutphen, kwamen we na 25 km peddelen aan in de haven ten noorden van Zutphen.
De groep in Zutphen minus fotograaf
Na een korte rustpauze werd de laatste auto uit Ulft gehaald en konden we allemaal inpakken, de boten inladen en terug naar de club reizen, waar we op tijd rond 18.00 uur aankwamen. Het was een avontuurlijke tocht, met wat kleinere rivierpassages en snellere stroming; pleziervaartuigen en beroepsvaart; bloemen, vogels en vee; energiek en vermoeiend!
Zonsondergang – het uitzicht vanuit onze tenten


English version!

Oude IJssel – IJssel tour – weekend 11-13 June 2021 – 58 km in 2 days
by Mike Griffin, photos by Mike, Nena & Harm
Harm and Ilja did a recce of the area earlier, to determine entry and exit points and to choose the camping sites. It was decided to sleep 2 nights in Doesburg, then you do not have to take everything with you in the boat on Saturday, because the tent remains on the site. It takes a bit of driving back and forth to get the people, kayaks and cars in the right place, but you have to be prepared to do this for camping trips on rivers.Our camp site
On Friday evening the whole group – Harm, Ilja, Marianne, Nena, Henk, Susanne and Mike – were set up with tents and all on the site. Susanne had opted for the new club kayak, a Pilgrim – see the next newsletter for more details!
Saturday’s route – from south-east (right) to north-west (left)
After a night at the campsite in Doesburg and a relatively early start, we drove to Ulft on the Oude IJssel river. There we met some people preparing for a white-water trip with five energetic 12-year-olds. They were from the Rowing and Canoeing Club Het Anker, where we could wait with the kayaks while the cars were brought to Zutphen. The drivers returned at about 11 o’clock and we started paddling. At places the riverbanks were ablaze with poppies, mainly red, but also some pinkish-purple, as well as buttercups and other flowers. After 7 km we came to a lock where the Pieterpad crosses the river. We couldn’t get anyone on the phone to arrange to pass through the lock, so portaged around it. From here we paddled to Doetinchem where there is a long jetty and walkway where we stopped for lunch. Some of the group went exploring and discovered ice cream! The water was quite busy with rowing lessons, a girls’ days out on SUPs and ducks; along with the stream of sloops that frequented the whole river.
Doetinchem
Near Laag-Keppel Susanne and Marianne swapped boats to allow Marianne some time in the new kayak. After about 12 km from Doetinchem we came to the lock south of Doesburg. There were a few motorboats waiting so we decided to try our luck at hitching along with them, instead of portaging around.
Waiting for the lock
This lock has an unusual fishway about 150 m long, with a 180° bend in the middle. We didn’t get to see this as we were too busy getting into the lock, where the lock master said, “Kayaks aren’t allowed in the lock but you can go at your own risk.” Someone quirked that our whole life is at our own risk, and we went along with the boats. The water dropped at least 4 metres, which was quite impressive. On the other side we couldn’t see a convenient entry point, so we were very glad to have been able to use the lock!
2VP Selfie
In the lock, at our own risk!
From here we entered the IJssel – and current! We had about 4 km/h current, so sped along. We entered the south end of an old meander of the IJssel intending to portage over a dike and paddle to the camp site which was a bit further on on the meander. Unfortunately the dike was protected by 2 metre high brambles and nettles, a barbed wire fence and some private farm land. Harm and I asked a local who came out of a farmhouse whether there was a place where we could portage and enter the water on the other side. Our puzzled expressions on her reply made her repeat it in ABN, after which we realised it was probably difficult but still quicker than paddling all the way round to the other end of the meander.
The jungle
The rest of the group had seen us battling our way through the jungle and wandering along the dike and had decided that we’d be better paddling round, so we got in again and paddled the extra 5 km to the camp site. Were we glad to see the tents! We didn’t have much energy left, but a short swim in the river was welcome, as was our dinner and a warm shower. We slept well after those 35 km.
Around Doesburg. The orange pin marks the attempt to portage. Note the speed on the IJssel!
During dinner we discussed what time to start the next morning. All times between 8.00 and 10.30 were mentioned before deciding on 9.45. Then the discussion burst open again. If only we had a mediator in our midst! Anyway, at 9.46 on Sunday we were all on the water with full kayaks and started paddling on the mirror-smooth meander towards the IJssel.
A beautiful morning!
Sunday’s route – from south to north
Once on the IJssel we travelled at about 10,5 km/h and the weather was sunny and warm.
On the IJssel
After 12 km, near Brummen, we stopped for lunch, on the right bank due to my request for shade. But no sooner had we landed on a very rocky bank than we were chased away by a herd of cattle, led by a large bull, who was probably just wanting to make friends but we didn’t stick around to find out!
Stampede!
On the other bank was a small beach without a tree, but I found a small willow a little further back and could enjoy a shady lunch.
Lunch
From there it was full speed ahead to Zutphen, some traffic along the way but limited opportunity to surf on bow waves. South of Zutphen we saw many storks in nests, some with young. An unusual sight, so many storks, but this area is renowned for its popularity with storks.
Stork nests
After a short visit to the southerly yacht harbour of Zutphen, we arrived at the harbour north of Zutphen after having paddled 25 km.
The group in Zutphen minus photographer
After a short rest the last car was fetched from Ulft and we could all pack, load the boats and travel back to the club, arriving perfectly on time around 18.00. It was an adventurous trip, with some smaller river passages and faster current; pleasure craft and commercial barges; flowers, birds and cattle; energizing and tiring!
Sunset – the view from our tents

Beginnerstocht Rotterdam Centrum (30 mei 2021)

Scroll down for the English version

Op zondag 30 mei hebben 10 kajakkers en 2 kanoërs een tocht onder helder blauwe hemel naar het centrum van Rotterdam gemaakt (10 km). Voor een aantal was dit de eerste keer dat ze de stad vanaf het water zagen, een mooi gezicht! Onderweg was er voldoende tijd om te kletsen en voor de nieuwe leden om andere leden te leren kennen.

 Bij het Grotekerkplein hielden we een ruime pauze, vergezeld door muziek van de fitnessclub op het gras van het plein. Op de terugweg konden we door de sluis, ook de eerste keer voor enkelen van de groep.

Een leuke tocht, voor de nieuwe leden een goed begin van het (hun) seizoen!

English version!

Beginners’ tour Rotterdam Centre (30 May 2021 – 10 km)

On Sunday 30 May, 10 kayakers and 2 canoeists made a trip under clear blue sky to the centre of Rotterdam (10 km). For some this was the first time they viewed the city from the water, a beautiful sight! Along the way there was plenty of time to chat and for the new members to get to know other members. At the Grotekerkplein we had a long break, accompanied by music from the fitness club on the grass of the square. On the way back we were able to pass through the lock, also the first time for some of the group. A nice trip, for the new members a good start to the (their) season!