Veerse Meer, weer (25 juli 2021)

Scroll down for English

door Mike Griffin, foto’s door Mike

17km

Er was mooi weer voorspeld, met mogelijk buien in de middag, zouden we droog blijven? We hadden in ieder geval het vooruitzicht op Veere als lunchstop, dus het zag er goed uit.

Onze route: Start/Eind bij de pin op het oosten, via de noordelijke route naar de lunchstop bij de pin in het westen, Veere.

Het is een relatief lange rit naar het Veerse Meer en dit jaar was de parkeerplaats bijna leeg, vergeleken met vorig jaar half september toen het erg druk was. We zagen dit ook weerspiegeld op het water, heel weinig andere boten en jachten.

Voor 2 kajakkers was het de eerste keer op de Meer, voor de andere 2 de tweede of derde keer. Het was werkelijk prachtig weer, en we genoten van de natuur aan de oevers en in het water. Er waren hele zwermen kleine kwallen in het kristalheldere, brakke water.

Ook Veere was aangenaam minder druk, al waren er ook toeristen uit het buitenland op de steiger, hun kinderen aan het vissen op krabben. We maakten een korte rondleiding door het historische stadscentrum, praatten onderweg met een paar scouts en gingen toen op weg naar de Italiaan. Het ijs was weer heerlijk!

Op de terugweg van Veere werden we getrakteerd op een stevige regenbui, maar het was een aangename, verkoelende ervaring, terwijl we langs de vele scoutkampen op de zuidelijke oever peddelden, allemaal beschut onder hun grote tenten.

Na een rondje Oranjeplaat en een snelle duik om af te koelen op het einde, pakten we onze spullen in en gingen we naar huis; tevreden en vol energie voor de komende week!


English version

Veerse Meer – 25 july 2021 – 17 km

by Mike Griffin, photos by Mike

Good weather was forecast, with possible showers in the afternoon, would we stay dry? In any case, we had the prospect of Veere as lunch stop, so things were looking good.

Our route: Start/Finish at the pin on the east, via the northern route to the lunch stop at the pin in the west, Veere.

It’s a relatively long drive to the Veerse Meer and this year the parking place was almost empty, compared to last year in mid-September when it was very busy. We saw this reflected on the water too, very few other boats and yachts.

For 2 paddlers it was the first time on the Meer, for the other 2 the second or third time. It was really beautiful weather, and we enjoyed the nature on the banks and in the water. There were whole swarms of small jellyfish in the crystal clear, brackish water.

Also Veere was pleasantly less crowded, although there were also tourists from abroad on the jetty, their children fishing for crabs. We took a quick tour of the historic city centre, chatting with some scouts on the way, then headed for the Italian. The ice cream was, again, delicious!

On the way back from Veere we were treated to a heavy shower, but it was a pleasant, cooling experience, as we paddled past the many scout camps on the south bank, all sheltering under their large marquees.

After a lap around Oranjeplaat and quick dip to cool off at the end, we packed up and headed home, satisfied and energised to face the coming week!

Groot water, wind en wadden (17-18 juli ’21)

Scroll down for English

Door Marianne Roest

Met foto’s van Mike Griffin, Nena en Erik Karits

Mag je na drie jaar iets al een traditie noemen? Sinds de aanleg van de Marker Wadden proberen we in elk geval ieder jaar dit natuurgebied-in-ontwikkeling te bezoeken en elk jaar wordt het mooier. Nieuwe planten trekken nieuwe insecten aan, steeds meer vogels nestelen hier of trekken door en voor de vogelaars zijn er een paar prachtige vogelhutten.

Omdat we deze keer ook hebben gekampeerd op het eiland, was er genoeg tijd om daarvan te genieten.

Baardmannetjes. Of noem je ze baardvrouwtjes als er geen enkel mannetje tussen zit? We hebben ze veel gezien, maar niet gefotografeerd. Deze foto is van Erik Karits.

In de week voor vertrek dreigde de wind spelbreker te zijn, maar met 4 tot 5Bft zou het alleen maar leuk kunnen worden. En onvoorspelbaar als het weer toch is, ook voor Windfinder: op de heenweg hebben we ons best kunnen doen, 11 km tegen een pittige noordenwind in; op zondag viel het surfen een beetje tegen, met 3Bft in de rug.

 

Op de dam vlak voor Lelystad hurkt sinds 2010 een reus van metaal. De kunstenaar Anthony Gormley noemt het Exposure; hurkende of poepende man is het voor de toeschouwers geworden. Hoe dan ook is het een mooi en markant punt, al vanaf de punt van de Marker Wadden zichtbaar.

Op zondag pakten we voor het eerst ook het noordelijk deel van de archipel mee. 18 km in de boot blijven zitten en pauzeren op het water, want aanlanden is alleen in de haven toegestaan. Er wordt nog steeds slib en zand aangevoerd. Misschien dat daardoor een groot deel van de boeienrij (tijdelijk?) verdwenen is; we moesten blijkbaar zelf inschatten wat een redelijke afstand tot het broedgebied was.

We nemen herinneringen mee aan een mooie tocht en een fijn gezelschap. Wie deze keer niet mee kon, heeft volgend jaar een nieuwe kans, met overnachting. Zoek alvast je verrekijker en vogelgids op.


English version

Big water, wind and mudflats (17 and 18 July ’21)

By Marianne Roest
With photos by Mike Griffin, Nena and Erik Karits

Can you call something a tradition after three years? Since the construction of the Marker Wadden, we try to visit this nature reserve-in-development every year and it gets more beautiful every year. New plants attract new insects, more and more birds are nesting or migrating here and for bird watchers there are some beautiful bird hides.

Because we also camped on the island this time, there was plenty of time to enjoy it.

Bearded reedling – literally “bearded men” in Dutch. Or do you call them bearded women if there isn’t a single male among them? We saw a lot, but did not photograph them. This photo is by Erik Karits.

In the week before departure the wind threatened to be a bummer, but with 4 to 5 Bft it could only become fun. And unpredictable as the weather is, also for the Windfinder app: on the way there we were able to do our best, 11 km against a strong northerly wind; on Sunday the surfing was a bit disappointing, with 3 Bft tailwind.

Since 2010, a giant made of metal has been squatting on the dam just in front of Lelystad. The artist Anthony Gormley calls it Exposure; squatting or pooping man it has become for the viewers. In any case, it is a beautiful and striking point, visible from the tip of the Marker Wadden.


On Sunday we also paddled the northern part of the archipelago for the first time. We must stay in the boat for 18 km and rest on the water, because going on land is only allowed in the harbour. Silt and sand are still being pumped up onto the islands. Perhaps that is why a large part of the row of buoys has (temporarily?) disappeared; apparently we had to estimate for ourselves what a reasonable distance was to the bird breeding areas.

We take with us memories of a beautiful trip and good company. Those who couldn’t come this time will have another chance next year, with an overnight stay. Get your binoculars and bird guide ready.

 

Kanokampeer tocht Midden Holland-Utrecht (9-11 juni 2021)

Scroll down for English


Afgelopen weekend mochten we de eerste introductie kanokampeertocht gaan varen. Dit werd georganiseerd door Nena en Marianne om nieuwe en al ervaren kanoërs kennis te laten maken met hoe je alles (ja echt!) wat je nodig heb voor een kampeertocht mee kan nemen in je kayak. Bij de info avond liet Nena vlijtig zien hoe je ze knap wegstouwt, meer dan ik voor mogelijk had gehouden.
4 tips zijn; alleen essenties mee, goed klein kampeerspul (vergt wel wat investering/lenen en voorbereiding), droogzakken slim inpakken en smalle dingen zoals tentstokken, schoenen (en wijn) passen perfect in de punten.

Vrijdag om 13uur verzamelde we op de club. Boten op de trailer laden en spullen en mensen verdelen over de auto’s. Rob had een grote bus mee waar heel goed veel in paste incluis alle peddels. We gingen totaal met 11 mensen, Nena kon helaas niet meer mee ondanks alle harde werk in de voorbereiding en Iris helaas ook niet, maar maakte nog wel de heerlijke pesto voor bij de pasta. Dus de groep bestond uit Marianne, Erik, Mike, Rob, Vera, Hilde, Iede, Gertjan en André (beide ook RCC lid) en mijn partner Rik en ik (Merel). Dank aan Hilde voor de groepsfoto.

Na aankomst in Schoonhoven en het even puzzelen met inpakken van de kayaks peddelde we rond half 4 langs door prachtig rustiger rivier de Vlist vol waterlelies naar Haasdrecht. Het was prachtig weer en we genoten van het uitzicht en stopte op driekwart bij Hekendorp voor een welverdiend ijsje. Nog een paar km doorpeddelen kwamen we bij de eerste Camping; de Boogaard, een gezellige rommelige kamping waar de kayaks heel handig direct naast de rivier geborgen konden worden. Na de tenten opzetten ging 1 groep de auto’s weer goed verdelen, dat vereiste het nodige puzzel werk om een auto bij zowel de start als de finish te hebben en de 2 andere bij het eerdere eind punt van dag 2. In tussen maakte de kookploeg een lekkere pasta maaltijd, de saus had Rik al goed voorbereid dus alles was lekker makkelijk en restte ons vooral het opwarmend van de saus en pasta op 3 kleine pitjes en een fijne grote van Eric & Marianne. De pasta en toetje ging er goed in na de activiteit, top begin van het weekend zo!

Zaterdag stonden we redelijk op tijd op en waren volgens mij rond half 9 op het water. (ik had geen horloge mee dus leefde lekker met het ritme van de dag en groep). Het staartje van de ochtend mist was prachtig om te zien en we bofte sowieso ontzettend met het weer, rond de 20 graden en helemaal geen regen hoewel er nog flinke plensbuien waren voorspeld voor de middag. Na een toeristische ommetje in Oudewater hielden langs een rustige grasveld de 1e koffie pauze. Hier werd door voorbijgangers enthousiast gereageerd op de kajaks en waren mensen heel benieuwd waar we nou vandaan kwamen en gingen. Daarna ging de route mooi verder langs afwisselend landschap en plekken zoals Montfort en Heeswijk, waar we veel kasten van huizen konden bewonderen, je ziet vanaf het water ook een heel ander kant van Nederlandse huizen en krijgt leuke inkijkjes in verschillende dorpen en steden. Onderweg konden Rik en ik ook diverse honden bekijken en beoordelen voor onze hopelijk toekomstige hond. Helaas lukte het niet om een te lokken om die mee wou gaan.

De lunch pauze hielden we ca 1.5/2uur later net bij de grens van gemeente IJsselstein, waar we rustig langs het jaagpad konden zitten en behalve de verraste wandelaars aan die kant van de oever het rijk alleen hadden. Als vertier zagen we naast veel watervogels zelfs een bruidspaar letterlijk in het huwelijksbootje stappen. Toen ging de tocht verder naar IJsselstein, door een mooie nieuwe haven en stapte het grootste gedeelde uit om na de 21km met de auto het laatste stuk naar de camping te doen en de diehards Marianne, Iede, Gertjan en Mike gingen nog stoer extra 11km doen in hoger tempo door Nieuwegein. Om ons zelf te belonen en de rest van een lekkere snack te voorzien gingen Rob, Rik en ik onderweg naar de camping op chips run als voorafje.
Zaterdag kampeerde we bij een buitendijks gelegen camping in IJsselstein. Het was vooral een grotere kamper/caravan plek dus voor de kleinere tent kampeerder minder sfeervol maar verder prima en tussen de kribbes in waren serene zandstrandjes. Onze plek was wat ver van het water, dus bij aankomst van de 2e groep werden de boten via handige koordjes (als ik het goed zeg) van Eric de boten naar de al opgezette tenten gedragen. Dit scheelde weer dat de kano kar niet in de boten mee hoefde. De kookploeg deze avond had alles via picknick besteld en Gertjan had een lekkere fajita/wraps buffet plan bedacht, met lekkere vullingen zoals champignons, tomaat, bonen, mais, salsa, ui, cremefreche, sla en avocado. De avond was gevuld met verhalen, discussies en Mike’s voorderingen met een kabouter uit wilgenhout snijden wat mooi lukte.
Zondag zaten we weer vroeg op het water en keken er naar uit om te ervaren hoe het peddelen was op groot water! De beloofde regenbui had toch besloten die ochtend zich kenbaar te maken en het eerste uur was wel vrij nat, maar met goede regenjas en pet prima te doorstaan. Bovendien leverde de nattigheid en mist ook mooie schimmige landschappen en foto’s op.

 

Het was een leuke ervaring om op grotere rivier te varen en best imposant om de grote schepen voorbij te zien gaan. Het was het meest genieten als een groot of snel schip ons van achteren passeerde want dan konden wij mooi mee op de golfstroom. Iede, Mike en Eric waren ook volop hierin aan het spelen en demonstreerde/flaneerde ook met het achteruit varen. We vaarden lekker vlot, ook dankzij de stroom mee natuurlijk en deden maar een pauze vooral voor de koffie bij een mooi natuurstukje waarbij in de zandrostswand ook bijzondere oeverzwaluwen netstelde. We einidgde bij een kamping vlakbij Schoonhoven waarna weer de auto’s werden opgehaald en de kayaks uitgepakt en op de aanhanger ingeladen werden.
De totale route afstand was: vrijdag 13,6 km (blauw), zaterdag 21,7 naar IJsselstein en de verlengde voor de diehards via Nieuwegein was 32,6 (rood) en zondag 17,3 km via de Lek (paars). Zie de handige kaart van Mike voor de route.

Het was een ontzettend leuk weekend! Van harte dank voor de organisatie en de gezelligheid. De tochtroute was prachtig, veel afwisselend tussen smal rustig water, mooie dorpen of steden en uiteindelijk de brede lek. Fijn om te merken hoe soepel de meeste stukken gingen met aantal pauzes en dat het qua benodigde spullen goed lukte. We werden onderwijl ook steeds soepeler met ook bij minder officiële uitstapplekken en hoge kades er uit komen, met wat steun hulp van de expert waterrotten waar nodig. Fysiek was het soms wat pittig en grenzend verleggend voor aantal beginnende kayakers, de spierpijn was dag zeker 2 goed te voelen maar na even opwarmen en 1e uur in de boot ook snel weg, dus zeker prima te doen en er werd goed op elkaar gelet en zo nodig handige technique tips gegeven. Daarbij was de sfeer heel gemoedelijk en onderwijl gezellig kletsen kwam je snel aan een aantal kilometer verder. Kortom, zeker een aanrader en ik kijk er naar uit om weer een weekend op het water te zijn!


English version

KAYAK CAMPING TOUR MID-HOLLAND-UTRECHT (9-11 JUNE 2021)

Last weekend we could paddle the first introduction kayak camping trip. This was organised by Nena and Marianne to introduce new and experienced canoeists to how to take everything (yes really!) you need for a camping trip in your kayak. At the information evening, Nena diligently showed how to stow it all away, more than I thought possible.
4 tips are; take only essentials, good small camping gear (requires some investment/borrowing and preparation), pack dry bags smartly and narrow things such as tent poles, shoes (and wine) fit perfectly in the points.

Friday at 1 pm we gathered at the club, loaded boats onto the trailer and distributed stuff and people over the cars. Rob had a large bus that could take a lot, including all paddles. Eleven people took part; unfortunately Nena couldn’t come along despite all the hard work in the preparation and Iris unfortunately didn’t either, but still made the delicious pesto for the pasta. So the group consisted of Marianne, Erik, Mike, Rob, Vera, Hilde, Iede, Gertjan and André (both also RCC members) and my partner Rik and I (Merel). Thanks to Hilde for the group photo.

After arriving in Schoonhoven and puzzling around with packing the kayaks, we paddled along the beautiful quieter river Vlist, full of water lilies, to Haasdrecht around half past three. The weather was beautiful and we enjoyed the view and stopped for 45 minutes at Hekendorp for a well-deserved ice cream. Paddling on for a few more kilometers we came to the first campsite; De Boogaard, a cozy, disorderly campsite where the kayaks could be stored very conveniently right next to the river. After setting up the tents, one group went to move the cars, which required some puzzling to get a car to both the start and the finish, and the other two at the earlier end point of day two. In between, the cooking team made a nice pasta meal, Rik had already prepared the sauce well so everything was nice and easy and we mainly had to warm up the sauce and pasta on three small burners and a nice large one of Erik & Marianne. The pasta and dessert went down well after all the activity, great start to the weekend!

Saturday we got up on time and I think we were on the water around half past eight. (I didn’t have a watch with me so I lived with the rhythm of the day and group). The tail of the morning fog was beautiful to see and we were very lucky with the weather anyway, around 20 degrees and no rain at all although heavy downpours were predicted for the afternoon. After a touristic detour in Oudewater, the first coffee break was held on a grassy patch. Here, passers-by reacted enthusiastically to the kayaks and people were very curious where we were coming from and going. Then the route continued along varied landscape and places such as Montfort and Heeswijk, where we could admire many large houses; you see a completely different side of Dutch houses from the water and get nice insights into different villages and cities. Along the way, Rik and I were also able to view and judge various dogs as candidates for our hopefully future dog. Unfortunately, it was not possible to lure one to come along.

We had the lunch break about 1,5-2 hours later just at the border of the municipality of IJsselstein, where we could sit quietly along the towpath and except for the surprised hikers on that side of the bank, we had the realm to ourselves. As entertainment, we saw, in addition to many water birds, even a bridal couple literally getting married. Then the trip continued to IJsselstein, through a beautiful new harbour and the majority of the group got out to do the last part to the campsite after the 21 km by car and the diehards – Marianne, Iede, Gertjan and Mike – went on to do an extra 11 km at a faster pace through Nieuwegein. To reward ourselves and provide the rest with a tasty snack, Rob, Rik and I went for a run on chips on the way to the campsite.
On Saturday we camped at a campsite located outside the dikes in IJsselstein. It is mainly a larger camper/caravan spot, so for the smaller tent camper less attractive but otherwise fine, and between the cribs were serene sandy beaches. Our spot was a bit far from the water, so when the second group arrived the boats were carried using Erik’s handy cords (if I say it right) to the already set up tents. This again made the difference that the kayak trolley did not have to be in the boats. The cooking team this evening had ordered everything via picnic and Gertjan had come up with a delicious fajita/wraps buffet plan, with tasty fillings such as mushrooms, tomato, beans, corn, salsa, onion, creme freche, lettuce and avocado. The evening was filled with stories, discussions and Mike’s introductions to cutting a gnome out of willow wood, which worked out beautifully.
Sunday we were on the water early again and were looking forward to experiencing what it was like to paddle on open water! The promised rain shower had decided to make itself known that morning and the first hour was quite wet, but no problem with a good raincoat and cap. In addition, the wetness and fog also resulted in beautiful shadowy landscapes and photos.

It was a nice experience to paddle on a larger river and quite impressive to watch the big ships go by. It was most enjoyable when a large or fast ship passed us from behind, because then we could ride along on the waves. Iede, Mike and Erik were also fully involved in this and also demonstrated / paraded with paddling backwards. We paddled along very smoothly, also thanks to the current of course We took a break, mainly for coffee, at a beautiful spot of nature where sand martins nested in the sandbank. We ended at a campsite near Schoonhoven, after which the cars were picked up again and the kayaks were unpacked and loaded onto the trailer.
The total route distance was: Friday 13,6 km (blue); Saturday 21,7 km to IJsselstein and the extended route for the diehards via Nieuwegein was 32,6 (red); and Sunday 17,3 km via the Lek (purple). See Mike’s handy map for the route.

It was a very nice weekend! Many thanks for the organisation and the fun. The tour route was beautiful, varied a lot between narrow calm water, beautiful villages or towns and finally the wide Lek. Nice to notice how smoothly most parts went with a number of breaks and that it worked out well in terms of the necessary equipment. In the meantime we also became more flexible with getting out at less official exit spots and high quays, with some support from the experts where necessary. Physically it was sometimes a bit tough and groundbreaking for a number of novice kayakers, the muscle pain was definitely noticeable on day two, but after warming up a bit and the first hour in the boat it went away quickly, so definitely doable and there was good attention for each other and useful tips on technique were are given if necessary. In addition, the atmosphere was very pleasant and while chatting you were soon a few kilometres further. In short, definitely recommended and I’m looking forward to being on the water for another weekend!

 

 

Tocht Delft (26 juni 2021)

Scroll down for English

Op zaterdagochtend om 9.30 verzamelden we op de club. Onze tochtleider Susanne had alles tot in de puntjes voorbereid. De route voor gefietst, voor ons uitgeprint, vervoer geregeld, droogzakken te leen en ondanks de regenachtige voorspellingen ook nog eens prima kano-weer! Van te voren leek het animo nog even spannend met drie afmeldingen en Claudia die door haar rug was gegaan. Gelukkig kon Claudia toch mee en waren we met zes man – eh voor de verandering vijf vrouw en één man –  compleet voor het avontuur Delft: Susanne, Claudia, Marianne, Mike, Merel en ik Iris. Met twee auto’s reden we naar Delft. Achter de auto van Mike de kanokar. We parkeerden naast een oude fabriek waar Mike vroeger werkte aan de Wateringseweg, al waar je relatief eenvoudig in en uit kan stappen. 

Al peddelend over de Oostsingel genoten we van het prachtige uitzicht. We droomden weg bij prachtige huizen met torentjes en mooie tuinen. Bij de Oostpoort natuurlijk even een groepsfoto.

Bij de Zuidkolk sloegen we rechtsaf, langs het Centraal station. Het bleek warmer dan gedacht, de anoraks konden uit. Het water volgend kwamen we uit op de buitenwatersloot. We voeren tussen de waterlelies langs deze prachtige straat met idyllische huisjes en aan één kant enkel toegankelijk voor fietsers. Als alle steden toch met zoveel schoonheid waren ontworpen. Met enige regelmaat kleurde de straten oranje voor het EK. Ook lag er een fantastisch versierde waterfietszwaan als mascotte in deze gracht.

Iets voorbij Den Hoorn, met uitzicht op een nieuwbouwwijk konden we aanleggen voor de lunchpauze. We keken toe hoe jongens aan de overkant een poging tot (magneet) vissen deden. Mike ging rond met heerlijke stroopkoeken en Susanne liet ons proeven van bijzondere Turkse snoepjes. Met een gladde plank aan de waterkant vielen er bijna drie man in het water, gelukkig bleef de schade hier nog beperkt 😉

Hoewel we waren voorbereid op drie keer overdragen, viel dat alles mee. Enige flexibiliteit was wel vereist voor de bruggetjes in Den Hoorn. Als je plat achterover hing op je kano paste je er precies onderdoor 😉

Een iets wat eentonige route volgde. Toch blijft het altijd vermakelijk om bij mensen in huizen en tuinen te kunnen gluren vanaf de waterkant. De één een prachtig verzorgde rozen- en bloementuin, de ander een verslonsde schuur met rommel. Aan het eind van de Kerstanje kwamen we weer uit bij onze startplek. Van daaruit maakte we nog een ronde door het centrum. Wat een genot. Prachtige bruggetjes, gekleurde huizen, bruisende pleinen met gevulde terrassen. Met brede glimlachen werden we na-gekeken vanaf de terrasjes.
Tegenover het geboortehuis van Vermeer aan de Voldersgracht namen we even pauze voor een wandelingetje door het centrum en een koffie. Samen met Marianne en Merel liepen we over de Beestenmarkt. Susanne en Claudia bleven bij een cafeetje bij de kayaks. Mike zou in de kayak blijven en wij zouden een ijsje voor hem meebrengen. Zal je net zien, komen we aan met een heerlijke ijsje volgens bestelling Pistache en Banaan, is Mike in geen velden of wegen te bekennen. Hij bleek even buurten in de winkel van de zus van een vriend. 

We vervolgden onze slingertocht door het centrum. De lucht werd al iets dreigender, zouden we het droog houden? De eerste druppels vielen. Ze werden steeds dikker. Met grote plonsen spatten ze op het water. Je bent geen echte Never Dry-er als je de regen niet kunt omarmen.

We lieten ons lekker nat maken en vervolgde onze tocht. Eenmaal terug bij onze startplaats met 16km in de armen, waren we blij om weer aan wal te gaan. Een goede oefening voor het kampeerweekend in juli. Nu nog uit de kano komen na zo’n tocht. Of bij de hoge kant of bij de gladde stenen. De ervaren leden Marianne en Mike kwamen met veel souplesse omhoog. De andere liepen nog wat te stoeien. En dan denk je veilig aan wal te zijn zonder kleerscheuren, niks bleek minder waar. Terwijl Mike behulpzaam een kano weg droeg, verloor hij zijn evenwicht en gleed weg op de schuine stenen. In minder dan een seconde lag hij met kleer en al kopje onder in het kanaal. Op zo’n moment is je mimiek op je gezicht in verwarring: je schrikt en het werkt op je lachstuipen. Gelukkig kwam Mike zelf ook lachend boven water en viel de schade mee. Nadat hij weer droge kleren aan had, konden we rustig opladen en terug naar huis. 

Wat een prachtige tocht en een heerlijke dag, bedankt Susanne!


English version

DELFT TOUR (26 JUNE 2021)

On Saturday morning at 9.30 we gathered at the club. Our tour leader Susanne had prepared everything down to the last detail. Cycled the route for us, printed it out for us, arranged transport, borrowed dry bags and, despite the rainy forecast, also arranged great canoeing weather! Beforehand, the enthusiasm seemed just as exciting with three cancellations and Claudia who had injured her back. Fortunately, Claudia was able to come along and we were six men – er for a change five women and one man – complete for the Delft adventure: Susanne, Claudia, Marianne, Mike, Merel and myself, Iris. We drove to Delft with two cars. Behind Mike the canoe trailer. We parked next to an old factory where Mike used to work on Wateringseweg, where you can get in and out relatively easily.

We enjoyed the beautiful view while paddling over the Oostsingel. We dreamed away at beautiful houses with turrets and beautiful gardens. A group photo at the Oostpoort of course.

At the Zuidkolk we turned right, past the Central Station. It turned out to be warmer than expected, the anoraks could be removed. Following the waterway we arrived at the outer canal. We paddled between the water lilies along this beautiful street with idyllic houses and on one side only accessible to cyclists. If only all cities were designed with such beauty. With some regularity the streets shone orange for the European Championship. There was also a fantastically decorated pedal boat swan as a mascot in this canal.

Just past Den Hoorn, with a view of a new residential area, we could stop for the lunch break. We watched as boys across the street made an attempt at (magnet) fishing. Mike went around with delicious syrup cakes and Susanne let us taste special Turkish sweets. With a slippery plank at the waterfront, three of us almost fell into the water, luckily the damage was limited here 😉

Although we were prepared for three portages, it was not that bad. Some flexibility was required for the bridges in Den Hoorn. If you leant flat back on your canoe you would fit right under it 😉

A somewhat monotonous route. Still, it is always amusing to be able to peek into people’s homes and gardens from the waterfront. One is a beautifully manicured rose and flower garden, the other a decrepit shed with rubbish. At the end of the Kerstanje we returned to our starting point. From there we made another loop  through the centre. What a joy. Beautiful bridges, coloured houses, bustling squares with filled terraces. With wide smiles we were watched from the terraces.

Opposite Vermeer’s birthplace on the Voldersgracht we took a break for a walk through the centre and a coffee. Together with Marianne and Merel we walked over the Beestenmarkt. Susanne and Claudia stayed at a cafe near the kayaks. Mike would stay in the kayak and we would bring him an ice cream. Will you just see, we arrive with a delicious ice cream as ordered – pistachio and banana – Mike is nowhere to be seen. He turned out to be visiting in the store of a friend’s sister.

We continued our winding tour through the centre. The sky was getting a little more threatening, would we stay dry? The first drops fell. They kept getting fatter. They splash onto the water with big splashes. You’re not a true Never Dryer if you can’t embrace the rain.

We got wet and we continued our journey. Once back at our starting point with 16km in the arms, we were happy to go ashore again. A good exercise for the camping weekend in July. Now to get out of the canoe after such a trip. At the high wharf or on the smooth stones? The experienced members Marianne and Mike got out quite easily. The others were still battling. And then you think you are safely ashore without being unscathed, nothing could be further from the truth. As Mike helpfully carried a canoe away, he lost his balance and slipped on the slanted stones. In less than a second he was at the bottom of the canal, clothes and all. At such a moment your facial expression is confused: you startle and it makes you laugh. Fortunately, Mike himself came out of the water with a smile and the damage was not too bad. After he had changed into dry clothes we could calmly load and go home.

What a wonderful trip and a wonderful day, thank you Susanne!

Maarssen, forten en plassen (20 juni 2021 )

Scroll down for English

15 km

door Mike Griffin, foto’s door Mike

We kregen Maarssen, forten en plassen beloofd; we kregen sloten, overdragen en een stervende zwaan! Oh, ook wat Maarssen!Onze route: Start/Finish bij geblokte vlag, overdragingen zijn genummerd, de zwaan wordt ook getoond.

De route staat op de site van TKBN: Maarssen Forten en Plassen

Zeven van ons laadden de boten, omdat Viktor de trailer meeneemt, is het een eenvoudige taak om te laden. Eenmaal bij het instappunt parkeerden we de trailer en auto’s en stapten in de kajaks in een smalle waterweg. We waren onderweg, Claudia aan het navigeren. We slalomden rond een paar kinderen van de Utrechtse Kano Club die zich in wildwaterboten vermaakten, de Maarsseveense Plas op.Over de Maarsseveense Plas

We bereiken dan de eerste overdraagplaats (“1” op de kaart) na minder dan 1 km! Van daaruit gingen we door een aantal industrieterreinen en onder de ringweg van Utrecht door, een lange, donkere tunnel.

Licht aan het einde van…

De volgende stop was een sluis die niet meer bediend wordt. Dit was overdraging nummer 2, dus we hebben de kajaks aan de andere kant van de sluis het water in gedragen, met een hoge oever was dit een goede oefening voor degenen die nog niet eerder zoiets hadden gedaan. Allemaal droog gebleven! Om pas na 100 m te ontdekken dat het de bedoeling was dat we naar een andere waterweg zouden overdragen – aan de rechterkant, niet de linker waar de sluis uitkwam! Dit staat niet vermeld in de toerinstructies, dus we kunnen Claudia niets kwalijk nemen. Dus peddelden we terug en droegen we weer over (“3” op de kaart), toen onder een bruggetje door de Vecht op.

Aan de Vecht

Het voelde goed om op meer open water te zijn, met plezierboten en SUP’s, terwijl we ons een weg naar het noorden baanden, de mensen begroetend op terrassen, genietend van het weer en de verfrissingen. Na de extra overdraging vonden we dat we de reis beter konden inkorten, dus namen we de kortere weg die in de routegids staat vermeld. Dit ging onder een schattig bakstenen bruggetje door, waarna we de huizen achterlieten en peddelden tussen de rietkragen van een klein kanaal, dat naar het Oude Gemaal Bethunepolder leidde. Hier hadden we een hoge muur – ongeveer 1 m – om uit te stappen, nog een goede oefening!

Weer een goede oefening…

Dit was een goede plek om te lunchen, met een paar banken en wat schaduw. Iedereen at zijn eigen lunchbrouwsels terwijl we de maaltijden voor kajak-kampeertochten bespraken. Elke dag is een schooldag! 😊

Na de pauze hadden we overdraging nummer 4 – de langste – en weer een geweldige oefening om het water in te gaan via een rietkraag met brandnetels. Vanaf hier moesten we onze weg vinden in smalle greppels, en na twee verkeerde afslagen – en achteruitvaren, het was zo smal – vonden we de juiste greppel en gingen we naar het zuiden.

Halverwege kwamen we een zwaan tegen die verstrikt was geraakt in een schrikdraad dat midden in een zijgracht was gespannen. De arme vogel trilde elke twee seconden, dus we dachten dat er misschien stroom op de draad stond, maar het was de stressreactie van de vogel! Het was duidelijk al een tijdje zo verstrikt. Nadat we tevergeefs had geprobeerd het los te krijgen, herinnerde ik me dat ik een kleine zaag in mijn kajak had, waarmee Claudia de draad vervolgens op twee plaatsen doorsneed zodat Viktor de vogel kon losdraaien. Tegen die tijd kon het zijn hoofd nauwelijks boven water houden, maar was gelukkig gestopt met trillen. We lieten het achter om in alle rust te herstellen, maar onze hoop was niet groot dat het snel zou vliegen.

Na deze ontnuchterende gebeurtenis peddelden we naar de 5e overdraging, over de weg en een smal bruggetje naar de Maarseveense Zodden. Zodden is ‘drassig land’, omschreven als ‘slap en verend, bijna drijvend rietland’. Hier is het veen in stroken verwijderd, zodat we door water konden varen, en niet door moeras.

We doorkruisten de hele eerste strook en ontdekten dat de enige oversteek naar de volgende was waar we waren begonnen, dus gingen we allemaal ongeveer 600 m terug (de piek op de kaart na “5”) om vervolgens door de zodden terug te slalommen, vaak door hele stukken bedekt met waterlelies, naar het beginpunt van de tocht.

Het was een prachtige reis, sommigen zeiden dat het de mooiste was die ze hebben gedaan!


 

English version

Maarssen tour – 20 June 2021 – 15 km

by Mike Griffin, photos by Mike

We were promised Maarssen, forts and lakes; we got ditches, portages and a dying swan! Oh, also some Maarssen!

Our route: Start/Finish at chequered flag, portages are numbered, the swan is also shown.

The route is available on the TKBN site: Maarssen Forten en Plassen

Seven of us loaded up the boats, with Viktor taking the trailer it’s a simple task loading. Once at the entry point, we parked the trailer and cars and got into the kayaks in a narrow waterway. We were on our way, Claudia navigating. We slalomed around some kids from the Utrechtse Kano Club having fun in white water boats then onto the Maarsseveense Plas.

Crossing the Maarsseveense Plas

We then hit the first portage (“1” on the map) after less than 1 km! From there we went through some industrial backlots and under the Utrecht ring road, a long, dark tunnel.

Light at the end of…

The next stop was a lock which is no longer serviced. This was portage number 2, so we carried the kayaks over into the waterway on the other side of the lock, with a high bank this was a good exercise for those who had not entered from a high bank before. All entered dry! Only to discover after 100 m that we were meant to portage onto another waterway on the right, not the left one that the lock exited into! This isn’t mentioned in the tour instructions, so we can’t blame Claudia. So we paddled back and portaged (“3” on the map) again, then under a small bridge onto the Vecht.

On the Vecht

It felt good to be on more open water, with pleasure boats and SUPs, while we wound our way northwards, greeting the people on terraces, enjoying the weather and refreshments. After the extra portage we felt we could better shorten the trip, so took the short cut mentioned in the route guide. This went under a cute brick bridge, after which we left the houses behind and paddled between the reedbeds of a small canal, leading to the Bethune pump station. Here we had a high wall – about 1 m – to exit against, another good exercise!

Another good exercise…

This was a good place to stop for lunch, with a few benches and some shade. Everyone brought out their own lunch concoctions, while we discussed meals for kayak camping trips. Every day is a school day! 😊

After the break we had portage number 4 which was the longest, and again a great exercise entering the water through a reedbed with nettles. From here we had to find our way in narrow ditches, and after two wrong turnings – and backing out, it was so narrow – we found the right ditch and headed south.

Halfway we came across a swan that had got itself well tangled in an electric fence that was strung in the middle of a side ditch. The poor bird was twitching every two seconds, so we thought there may be current on the wire, but it was the bird’s stress reaction! It had obviously been like this for some time. After trying unsuccessfully to extricate it, I remembered that I had a small saw in my kayak, with which Claudia then cut the wire in two places so that Viktor could untangle the bird. By this time it could hardly keep its head above water, but had thankfully stopped twitching. We left it to recover in peace, but our hopes were not high that it be flying any time soon.

After this sobering event, we paddled to the 5th portage, over the road and a narrow bridge to the Maarseveense Zodden. Zodden is ‘swampy land’, described as ‘slack and springy, almost floating reed land’. Here the peat has been removed in strips, so we could travel through water, not swamp.

We traversed the whole first strip only to find that the only crossing to the next was where we had started, so we all went back the 600 m or so (the spike on the map after “5”) to then slalom through the zodden, often through whole stretches covered in water lilies, back to where it all began.

It was beautiful trip, some said the most beautiful trip that they have done!

Oude IJssel – IJssel tocht (11-13 juni 2021)

Scroll down for the English version

58 km in 2 dagen
door Mike Griffin, foto’s door Mike, Nena & Harm
Harm en Ilja hebben eerder het gebied verkend om de in- en uitgangen te bepalen en de campings te kiezen. Besloten is om 2 nachten in Doesburg te slapen, dan hoef je zaterdag niet alles mee in de boot te nemen, want de tent blijft op het terrein staan. Het kost wat heen en weer rijden om de mensen, kajaks en auto’s op de juiste plek te krijgen, maar je moet bereid zijn om dit te doen voor kampeertochten op rivieren.
Onze camping
Op vrijdagavond stond de hele groep – Harm, Ilja, Marianne, Nena, Henk, Susanne en Mike – met tenten en al op het terrein. Susanne had gekozen voor de nieuwe clubkajak, een Pilgrim – zie de volgende nieuwsbrief voor meer details!
De route van zaterdag – van zuidoost (rechts) naar noordwest (links)
Na een nacht op de camping in Doesburg en een relatief vroege start, reden we naar Ulft aan de Oude IJssel. Daar ontmoetten we enkele mensen die zich voorbereidden op een wildwatertrip met vijf energieke 12-jarigen. Ze waren van Roei- en Kanovereniging Het Anker, waar wij met de kajaks konden wachten terwijl de auto’s naar Zutphen werden gebracht. De chauffeurs kwamen rond 11 uur terug en we begonnen te peddelen. Op sommige plaatsen stonden de rivieroevers in lichterlaaie met klaprozen, voornamelijk rood, maar ook wat roze-paars, evenals boterbloemen en andere pracht. Na 7 km kwamen we bij een sluis waar het Pieterpad de rivier oversteekt. We konden niemand aan de telefoon krijgen om door de sluis te gaan, dus droegen we eromheen. Vanaf hier peddelden we naar Doetinchem waar een lange steiger en loopbrug is waar we stopten voor de lunch. Een deel van de groep ging op verkenning en ontdekte ijs! Het water was behoorlijk druk met roeilessen, een meidendagje op SUP’s en eenden; samen met de stroom van sloepen op de hele rivier.
Doetinchem
Bij Laag-Keppel wisselden Susanne en Marianne van boot om Marianne wat tijd in de nieuwe kajak te gunnen. Na ongeveer 12 km van Doetinchem kwamen we bij de sluis ten zuiden van Doesburg. Er stonden een paar motorboten te wachten, dus besloten we ons geluk te beproeven door met hen mee te liften in plaats van er omheen te dragen.
Wachten op de sluis
Deze sluis heeft een ongewone visgang van ongeveer 150 m lang, met een bocht van 180° in het midden. We kregen dit niet te zien omdat we het te druk hadden om in de sluis te komen, waar de sluismeester zei: “Kajaks zijn niet toegestaan in de sluis, maar je kunt op eigen risico gaan.” Iemand zei dat ons hele leven op eigen risico is, en we gingen mee met de motorboten. Het water zakte maar liefst 4 meter, wat best indrukwekkend was. Aan de andere kant konden we geen handige instapplek zien, dus we waren erg blij dat we de sluis konden gebruiken!
2VP-selfie
In de sluis, op eigen risico!
Vanaf hier gingen we de IJssel op – en stroming! We hadden zo’n 4 km/u stroming, dus snel door. We kwamen aan de zuidkant van een oude meander van de IJssel met de bedoeling om over een dijk te gaan en naar de camping te peddelen die iets verder op de meander lag. Helaas werd de dijk beschermd door 2 meter hoge braamstruiken en brandnetels, een prikkeldraadomheining en wat particuliere landbouwgrond. Harm en ik vroegen iemand van de lokale bevolking die uit een boerderij kwam of er een plek was waar we naar de andere kant konden overdragen en het water in konden. Onze verbaasde uitdrukkingen op haar antwoord zorgden ervoor dat ze het in ABN herhaalde, waarna we beseften dat het waarschijnlijk moeilijk was, maar nog steeds sneller dan helemaal naar het andere eind van de meander peddelen.
Het oerwoud
De rest van de groep had ons zien worstelen door de jungle en langs de dijk dwalen en had besloten dat we er beter omheen konden peddelen, dus stapten we weer in en peddelden de extra 5 km naar de camping. Wat waren we blij om de tenten te zien! We hadden niet veel energie meer, maar een korte duik in de rivier was welkom, net als ons avondeten en een warme douche. We hebben heerlijk geslapen na die 32 km.
Rond Doesburg. De oranje pin markeert de poging tot overdragen. Let op de snelheid op de IJssel!
Tijdens het eten bespraken we hoe laat we de volgende ochtend zouden beginnen. Alle tijden tussen 8.00 en 10.30 uur passeerden de revue waarna we besloten om 9.45 uur te zullen vertrekken. Toen barstte de discussie weer los. Hadden we maar een bemiddelaar in ons midden! Hoe dan ook, zondag om 9.46 uur lagen we allemaal met volle kajaks op het water en begonnen we op de spiegelgladde meander richting de IJssel te peddelen.
Een prachtige ochtend!
De route van zondag – van zuid naar noord
Eenmaal op de IJssel peddelden we met ongeveer 10,5 km/u in zonnig en warm weer.
Op de IJssel
Na 12 km, bij Brummen, stopten we voor de lunch, op de rechteroever vanwege mijn verzoek om schaduw. Maar zodra we op een zeer rotsachtige oever waren geland, werden we weggejaagd door een kudde vee, geleid door een grote stier, die waarschijnlijk gewoon vrienden wilde maken, maar we bleven niet rondhangen om erachter te komen!
Stormloop!
Aan de andere oever was een klein strand zonder boom, maar ik vond een klein wilgje iets verder terug en kon genieten van een schaduwrijke lunch.
Lunch
Vanaf daar was het volle vaart vooruit naar Zutphen, wat verkeer onderweg maar beperkte mogelijkheid om op boeggolven te surfen. Ten zuiden van Zutphen zagen we veel ooievaars in nesten, sommigen met jongen. Een ongewoon gezicht, zoveel ooievaars, maar dit gebied staat bekend om zijn populariteit bij ooievaars.
Ooievaarsnesten
Na een kort bezoek aan de zuidelijke jachthaven van Zutphen, kwamen we na 25 km peddelen aan in de haven ten noorden van Zutphen.
De groep in Zutphen minus fotograaf
Na een korte rustpauze werd de laatste auto uit Ulft gehaald en konden we allemaal inpakken, de boten inladen en terug naar de club reizen, waar we op tijd rond 18.00 uur aankwamen. Het was een avontuurlijke tocht, met wat kleinere rivierpassages en snellere stroming; pleziervaartuigen en beroepsvaart; bloemen, vogels en vee; energiek en vermoeiend!
Zonsondergang – het uitzicht vanuit onze tenten


English version!

Oude IJssel – IJssel tour – weekend 11-13 June 2021 – 58 km in 2 days
by Mike Griffin, photos by Mike, Nena & Harm
Harm and Ilja did a recce of the area earlier, to determine entry and exit points and to choose the camping sites. It was decided to sleep 2 nights in Doesburg, then you do not have to take everything with you in the boat on Saturday, because the tent remains on the site. It takes a bit of driving back and forth to get the people, kayaks and cars in the right place, but you have to be prepared to do this for camping trips on rivers.Our camp site
On Friday evening the whole group – Harm, Ilja, Marianne, Nena, Henk, Susanne and Mike – were set up with tents and all on the site. Susanne had opted for the new club kayak, a Pilgrim – see the next newsletter for more details!
Saturday’s route – from south-east (right) to north-west (left)
After a night at the campsite in Doesburg and a relatively early start, we drove to Ulft on the Oude IJssel river. There we met some people preparing for a white-water trip with five energetic 12-year-olds. They were from the Rowing and Canoeing Club Het Anker, where we could wait with the kayaks while the cars were brought to Zutphen. The drivers returned at about 11 o’clock and we started paddling. At places the riverbanks were ablaze with poppies, mainly red, but also some pinkish-purple, as well as buttercups and other flowers. After 7 km we came to a lock where the Pieterpad crosses the river. We couldn’t get anyone on the phone to arrange to pass through the lock, so portaged around it. From here we paddled to Doetinchem where there is a long jetty and walkway where we stopped for lunch. Some of the group went exploring and discovered ice cream! The water was quite busy with rowing lessons, a girls’ days out on SUPs and ducks; along with the stream of sloops that frequented the whole river.
Doetinchem
Near Laag-Keppel Susanne and Marianne swapped boats to allow Marianne some time in the new kayak. After about 12 km from Doetinchem we came to the lock south of Doesburg. There were a few motorboats waiting so we decided to try our luck at hitching along with them, instead of portaging around.
Waiting for the lock
This lock has an unusual fishway about 150 m long, with a 180° bend in the middle. We didn’t get to see this as we were too busy getting into the lock, where the lock master said, “Kayaks aren’t allowed in the lock but you can go at your own risk.” Someone quirked that our whole life is at our own risk, and we went along with the boats. The water dropped at least 4 metres, which was quite impressive. On the other side we couldn’t see a convenient entry point, so we were very glad to have been able to use the lock!
2VP Selfie
In the lock, at our own risk!
From here we entered the IJssel – and current! We had about 4 km/h current, so sped along. We entered the south end of an old meander of the IJssel intending to portage over a dike and paddle to the camp site which was a bit further on on the meander. Unfortunately the dike was protected by 2 metre high brambles and nettles, a barbed wire fence and some private farm land. Harm and I asked a local who came out of a farmhouse whether there was a place where we could portage and enter the water on the other side. Our puzzled expressions on her reply made her repeat it in ABN, after which we realised it was probably difficult but still quicker than paddling all the way round to the other end of the meander.
The jungle
The rest of the group had seen us battling our way through the jungle and wandering along the dike and had decided that we’d be better paddling round, so we got in again and paddled the extra 5 km to the camp site. Were we glad to see the tents! We didn’t have much energy left, but a short swim in the river was welcome, as was our dinner and a warm shower. We slept well after those 35 km.
Around Doesburg. The orange pin marks the attempt to portage. Note the speed on the IJssel!
During dinner we discussed what time to start the next morning. All times between 8.00 and 10.30 were mentioned before deciding on 9.45. Then the discussion burst open again. If only we had a mediator in our midst! Anyway, at 9.46 on Sunday we were all on the water with full kayaks and started paddling on the mirror-smooth meander towards the IJssel.
A beautiful morning!
Sunday’s route – from south to north
Once on the IJssel we travelled at about 10,5 km/h and the weather was sunny and warm.
On the IJssel
After 12 km, near Brummen, we stopped for lunch, on the right bank due to my request for shade. But no sooner had we landed on a very rocky bank than we were chased away by a herd of cattle, led by a large bull, who was probably just wanting to make friends but we didn’t stick around to find out!
Stampede!
On the other bank was a small beach without a tree, but I found a small willow a little further back and could enjoy a shady lunch.
Lunch
From there it was full speed ahead to Zutphen, some traffic along the way but limited opportunity to surf on bow waves. South of Zutphen we saw many storks in nests, some with young. An unusual sight, so many storks, but this area is renowned for its popularity with storks.
Stork nests
After a short visit to the southerly yacht harbour of Zutphen, we arrived at the harbour north of Zutphen after having paddled 25 km.
The group in Zutphen minus photographer
After a short rest the last car was fetched from Ulft and we could all pack, load the boats and travel back to the club, arriving perfectly on time around 18.00. It was an adventurous trip, with some smaller river passages and faster current; pleasure craft and commercial barges; flowers, birds and cattle; energizing and tiring!
Sunset – the view from our tents

Beginnerstocht Rotterdam Centrum (30 mei 2021)

Scroll down for the English version

Op zondag 30 mei hebben 10 kajakkers en 2 kanoërs een tocht onder helder blauwe hemel naar het centrum van Rotterdam gemaakt (10 km). Voor een aantal was dit de eerste keer dat ze de stad vanaf het water zagen, een mooi gezicht! Onderweg was er voldoende tijd om te kletsen en voor de nieuwe leden om andere leden te leren kennen.

 Bij het Grotekerkplein hielden we een ruime pauze, vergezeld door muziek van de fitnessclub op het gras van het plein. Op de terugweg konden we door de sluis, ook de eerste keer voor enkelen van de groep.

Een leuke tocht, voor de nieuwe leden een goed begin van het (hun) seizoen!

English version!

Beginners’ tour Rotterdam Centre (30 May 2021 – 10 km)

On Sunday 30 May, 10 kayakers and 2 canoeists made a trip under clear blue sky to the centre of Rotterdam (10 km). For some this was the first time they viewed the city from the water, a beautiful sight! Along the way there was plenty of time to chat and for the new members to get to know other members. At the Grotekerkplein we had a long break, accompanied by music from the fitness club on the grass of the square. On the way back we were able to pass through the lock, also the first time for some of the group. A nice trip, for the new members a good start to the (their) season!

Maas-tocht (17 april 2021)

Scroll down for the English version!

17 km, 2:40 uur vaartijd

door Mike Griffin, foto’s door Nena & Iede (klik een foto om te vergroten)

Hoe houd je een leuke tocht in corona-tijd? Gelukkig is het met kajakken niet heel ingewikkeld – afstand houden op de club en aan de kant, en twee personen per auto. Op het water houd je makkelijk 1,5 m afstand, en het is ‘oude-normaal’ genieten!

Wat niet zó genieten is, is om 7.30 op de club te verzamelen, maar het tij wacht op niemand. Om de stroming mee te pikken, heen en weer, wilde de planning van Iede dat we voor 9.00 op het water zouden zijn, en dat is goed gelukt. Het is hoog water en het strand bij De Esch is nog maar een strandjé, net groot genoeg voor zeven boten.

De route – van de groene pin in het westen; heen aan de zuidoever, terug aan de noordoever.

Het is altijd goed uitkijken op de Nieuwe Maas, ook op zaterdag zijn er grote vrachtschepen, dus moesten we even wachten bij het oversteken. Daarna konden we achter het eiland van Brienenoord varen, waar de nieuwe brug te zien is.

Oversteken

Het Eiland van Brienenoord (sinds 1904) wordt omgevormd naar een getijdenpark waar eb en vloed meer invloed krijgen. Het doel is zowel het vergroten van de natuurlijke dynamiek als het maken van een aantrekkelijk recreatielandschap. Binnenkort wordt de oude brug gesloopt en vervangen door een tweede, vaste brug. De werkzaamheden zijn voor de zomer van 2021 gereed.

Om het Eiland van Brienenoord

De groep – Nena, Iris, Susanne, Henk Jan, Harm, Iede en ik – genoten van de stroming, alleen waren er weinig surfbare golven. Toch heb ik op een van de zeldzame golven tegenover de ark van Noach een snelheid van 16 km/u gehaald!

Het was een vlotte tocht en om kwart voor tien staken we over naar de noordoever, eigenlijk onze vaste pauzeplek aan de punt van Eiland de Zaag. Ook hier was het klein: we konden maar 2 of 3 boten op het strandje kwijt en dan ook niet hoog genoeg om uit het gevaar van golfslag te liggen.

Maar een klein strandje

We gingen een stukje verder. De volgende inham had borden van ‘Geen toegang’ en na een blik op de politieboot aan de andere oever, leidde Harm ons een stukje verder.  Iets verderop was er een strandje dat groot genoeg was, en in de zon lag.

Pauze in de zon!

Dit strandje groeide met zeker 2 meter in de 40 minuten dat we daar lagen, een goed teken: eb betekent stroming mee op de terugweg!

Brug in aanbouw – is dit misschien de nieuwe brug voor het Eiland van Brienenoord?

Terug achter de Zaag en weer de Nieuwe Maas op, vlak bij de ark. Ik denk dat het niet echt van Noach was, want hij hoefde zijn giraffen niet vast te sjorren om ervoor te zorgen dat ze niet door de wind meegenomen werden!

De ark met een gesjorde giraffe

Bij de samenvloeiing van de IJssel en de Maas staken we weer over, daarna onder de Van Brienenoordbrug in een aardige stroming. Ik voer ongeveer 9-10 km/u stroomafwaarts en ongeveer 5 km/u stroomopwaarts (ik moest het even testen): dus 4-5 km/u stroming!

Weer de Van Brienenoordbrug, in goed weer

Terug naar het strandje – dat inmiddels weer een strand was geworden, compleet met één strandtoerist met kleed en radio. Net voor 12 uur terug en gelukkig ook voor Harm: hij kreeg op dat moment een telefoontje dat er een vaccinatie voor hem klaarlag mits hij binnen een kwartier op de prikplek kon zijn! Dat is ook gelukt, alhoewel ze niet veel klanten in wetsuit zullen krijgen!

Een geslaagde tocht, best relaxed en met mooi weer. Op naar de volgende!

English version!

Maas trip – Sunday 17 April 2021 – 17 km, 2:40 paddling time

by Mike Griffin, photos by Nena & Iede (click a photo to enlarge)

How do you organise a good trip in the corona age? Fortunately with kayaking it’s not very complicated – keep your distance at the club and on the shore, and two people per car. On the water you can easily keep a distance of 1,5 m, and it’s ‘old normal’ fun!

What is not much fun is to gather at the club at 7.30, but the tide doesn’t wait for anyone. To paddle with the current, back and forth, Iede’s plan had us on the water before 9:00 am, and we succeeded. It was high tide and the beach at De Esch was a little beach, just big enough for seven kayaks.

The route – from the green pin to the west; out on the south bank, back on the north bank.

One must always keep a lookout on the Nieuwe Maas, there are large cargo ships, also on Saturdays, so we had to wait a while before crossing. Then we could paddle behind the island of Brienenoord, where the new bridge can be seen.

Crossing the Nieuwe Maas

The Van Brienenoord island (est. 1904) is being transformed into a tidal park where ebb and flow have more influence. The aim is both to increase the natural dynamics and to create an attractive recreational landscape. The old bridge will soon be demolished and replaced by a second, permanent bridge. The works will be completed before the summer of 2021.

Around the Van Brienenoord island

The group – Nena, Iris, Susanne, Henk Jan, Harm, Iede and I – enjoyed the current, but there were few surfable waves. Still, on one of the rare waves opposite Noah’s Ark, I managed to reach a speed of 16 km/h!

It was a smooth trip and at a quarter to ten we crossed to the north bank, actually our regular stop at the tip of De Zaag island. Here too the beach was small: we could only park 2 or 3 boats on the beach and also not high enough to be out of the danger of waves.

Only a small beach

So we went a little further. The next cove had “No Entry” signs and after a look at the police boat on the other bank, Harm led us on. A little further there was a beach that was big enough, and was in the sun.

Break in the sun!

This beach grew by at least 2 meters in the 40 minutes that we were there, a good sign: low tide means paddling with the current on the way back!

Bridge under construction – is this perhaps the new bridge for the Van Brienenoord Island?

Back behind the Zaag and return on the Nieuwe Maas, close to the ark. I don’t think it really belonged to Noah, because he didn’t have to lash his giraffes down to keep them from being taken by the wind!

The ark with a lashed down giraffe

At the confluence of the IJssel and the Maas we crossed over again, then under the Van Brienenoord Bridge in a good current. I was paddling about 9-10 km/h downstream and about 5 km/h upstream (I just had to test it): so 4-5 km/h current!

Again the Van Brienenoord bridge, in good weather

Back to the beach – which had now become a sizable beach again, complete with one beach tourist with a towel and radio. We were back just before noon, and luckily for Harm too: at that moment he received a phone call that a vaccination was ready for him, provided he could be at the vaccination location within 15 minutes! He succeeded, although they won’t get many customers in a wetsuit!

A successful trip, quite relaxed and with good weather. On to the next trip!

Tocht op IJsselmeer

Scroll down for English version.
Rondje Texel werd IJsselmeer

Tochtverslag van: Berend

Een rondje Texel tijdens de Pasen was tot in detail voorbereid en leek zo mooi. Op het laatst ging dit niet door wegens de harde wind. Het alternatief werd de Friese kust tussen Makkum en Stavoren. Een camping in Workum werd de uitvalsbasis voor Erik, Marianne, Iede en Berend (allen van Never Dry), plus gaste Vera uit Haarlem.

Niet dat het daar nou zo rustig was. De wind joeg daar evengoed over de strandcamping pal aan het IJsselmeer, tot grote ergernis van Berend die per abuis een strandtentje had meegenomen in plaats van zijn echte tentje. Hij sliep dan maar in zijn steenkoude bus in een te dunne slaapzak. Gelukkig kon iedereen nog wat schuilen achter een rechtop geplaatste tarp van Iede. De bus diende ook nog als kookplaats en op dag twee als foodtruck langs de route omdat Berend het varen voor gezien hield.

De eerste dag begon binnendoor over sloten en kanalen van Workum omhoog naar Makkum. Meteen een straffe tegenwind maar scharrelend langs de rietkragen was er nog enige beschutting. In Makkum een patatje en koffie terwijl een lokale Friese lolbroek riep: ‘Dit is Workum, hoor.’ Eenmaal op het IJsselmeer pakten we de surf terug naar Workum. Berend trok wat nerveus zijn zelfgemaakte zeiltje op om ‘m eens stevig te testen. Dat beviel prima eenmaal op de golven. De rest van de trip moest hij vooral afremmen en achterwaarts peddelroer geven.

Dag twee ging van Workum verder zuidwaarts naar Stavoren. Ditmaal meteen over het IJsselmeer. Vier stoere vaarders waren in de verte te zien, af en toe wegzinkend achter de golven. Berend reed langs bij Stavoren en serveerde koffie en gebakken eitjes. Daarna binnendoor weer terug. Rond vijf uur op de camping met nog somberder weersverwachtingen. Poolwinden waren op komst met hagel. Iedereen kreeg het op z’n heupen. Plotseling viel het besluit: inpakken en wegwezen. We waren om 22.00 uur weer thuis, net voor de avondklok. Ondanks het wat tegenvallende weer een mooie ervaring rijker.

De volgende dag toonden de media de schade door de noorderstorm. Strandhuisjes weggewaaid in zee, golven van 6,5 meter hoog op de Noordzee. Texel mijden was een wijs besluit.

Foto’s: Marianne R.

Circumnavigating Texel turned into trip along IJsselmeer

Trip report by: Berend

A round of the isle of Texel during Easter was meticulously prepared in detail and seemed so beautiful. In the end, strong winds forced us to waver this plan. The alternative became the IJsselmeer along the Frisian coast between Makkum and Stavoren. A campsite in Workum became the base for Erik, Marianne, Iede and Berend (all from Never Dry), plus guest Vera from Haarlem.

Not that it was all so quiet there. The wind chased over the beach campsite right on the IJsselmeer, much to the annoyance of Berend who had mistakenly brought a little beach shelter instead of his real tent. He would sleep in his stone cold van in an overly thin sleeping bag. Luckily, everyone could hide behind an upright tarp from Iede. The bus also served as hobs and on day two as a food truck along the route because Berend was fed up with kayaking already.

The first day started on land behind the dikes through locks and canals from Workum up to Makkum. Immediately a punishing headwind threw its worst at the group but scurrying along the reed collars there was still some occasional shelter. In Makkum a french fries and coffee was ordered while a local Frisian wise guy shouted: ‘This is Workum, you know.’ Once on the IJsselmeer we took the surf back to Workum. Berend nervously pulled up his homemade sail to test it firmly. It worked fine once on the waves. For the rest of the trip, he had to slow down and press hard on his backward paddle rudder as always on a strong down wind.

Day two went from Workum further south to Stavoren. This time directly over the IJsselmeer. Four tough kayakkers carved their way in the distance, occasionally sinking behind the waves, as Berend could watch them as he drove by to Stavoren to serve coffee and fried eggs from his now much beloved foodtruck. Then back inside north again with some protection from severe headwinds.

Around five o’clock at the campsite even more gloomy weather forecasts showed up at all cellphones. A polar ‘autostrada’ high in the sky was on its way with hail and even more wind and plummeting temperatures. Everyone got somewhat restless. Suddenly the decision fell: let’s pack up and get out! Even though we had actually planned to leave the next day. We got home at 10pm, just before curfew. Despite the disappointing weather they all had a good experience.

The next day the media showed the damage from the northerly storm. Beach houses blown away in the sea, waves of 6.5 meters high in the North Sea. Avoiding Texel was a wise decision. Packing up one day earlier was even wiser.

Photos: Marianne R.

Rondje Hinderplaat: HOE LANG NOG? (30 Maart 2021)

Verslag en foto’s van Jan Vlak

Varen in Corona-tijd? Clubtochten zijn er niet. Toch kunnen we volgens mij best op een veilige manier tochten maken. Dus, stuurde ik op persoonlijke titel een uitnodiging voor een rondje om de Hinderplaat de wereld in. Als gevolg daarvan stonden we op zaterdagochtend 20 maart met 8 mensen in de buitenhaven van Stellendam om van daar uit een tochtje te maken. Hierbij waren er deelnemers van de Goudse Peddel, Never Dry en KV IJsselstein.

De weersverwachting aan het begin van de week gaf nog een stevige wind (4-5 Bft) op, maar op deze mooie ochtend was er nauwelijks wind met de voorspelling dat de wind in de middag toe zou gaan nemen tot 3 bft. Het was nog wel fris en de watertemperatuur was 6-7°C. Het kiezen van de juiste kleding is altijd lastig, want je moet je kleden op de watertemperatuur, maar als het zonnetje er bij zou komen (wat de voorspelling was), dan zou het ook wel warm kunnen worden in een te dik pak. Voor mij in dit geval dus geen droogpak, maar een long-john met thermoshirtje, dunne fleece en winter-anorak. Die keuze is me goed bevallen.

Om 10 uur lagen we te water en voeren we even later de haven uit. Toen we eenmaal goed de haven uit waren, kwamen we al gauw in het stroomgebied van de Haringvlietsluizen. Het was afgaand water en blijkbaar werd er goed gespuid, want onze snelheid liep aardig op. In het smalste deel van het Slijkgat haalden we zelfs snelheden van 13 km/u. En toen we even stil lagen om wat te eten en drinken, dreven we nog steeds met 5 km/u de goede kant uit.

Boei SG 10A

Volgens de gegevens op de laatste zeekaart, zouden we het Slijkgat moeten volgen tot boei SG 10A en van daaraf naar het noorden moeten koersen. Maar bij SG 10A zagen we nog steeds een droge zandplaat; we moesten uiteindelijk doorvaren tot SG 10 en van daaraf konden we naar het noorden door een paar kleine brekers heen over de uitloper van de zandplaat. Die zandplaat groeit dus duidelijk nog steeds verder aan.

Zeekaart

We zijn allemaal goed door de brekers gekomen en voeren nu richting noorden, op weg naar het Slufterstrand. Nu hadden we geen stroomvoordeel meer, maar met het zonnetje in de rug was het aangenaam peddelweer. Om ongeveer 12:30 landden we op het Slufterstrand. Daar hebben we onze lunch genuttigd. Omdat het toch nog wel fris was en er een beetje wind kwam zijn we na een niet al te lange pauze weer in de boten gestapt.

Nu ging het lastig worden. Iede was hier 2 weken eerder ook geweest en had al verteld dat het in het gebied ten noorden van de Hinderplaat overal ondiep was. In de voorbereiding voor deze tocht hadden we nog eens extra goed naar de satelliet plaatjes van Google Earth gekeken en op basis daarvan hadden we geconcludeerd dat we eerst een heel stuk oost moesten varen voordat we naar het zuiden af konden buigen. In de praktijk bleek dit toch niet te gaan: we liepen steeds vast op ondieptes (sommigen moesten zelfs een stukje lopen) en werden naar het zuiden gedwongen.

De route op Google Earth

Hierbij kwamen we langs een zandplaat waar ontzettend veel (100?) zeehonden lagen en ondanks dat we flink afstand hielden kwamen de meesten toch het water in om ons van dichterbij te bekijken.

Nieuwsgierige zeehond

Tijdens de lunchpauze hadden we het er over gehad om op de terugweg in de buurt van Rockanje nog even aan te leggen voor een korte pauze. Maar we voeren lekker en besloten om maar in 1 keer door te varen naar Stellendam.

De wind was langzamerhand iets toegenomen en het lukte sommigen van ons zelfs om af en toe een surfje te pakken op de golven.

Rond 15:30 voeren we de haven van Stellendam weer binnen.

Stellendam

Wat we gezien hebben op deze tocht is dat het hele gebied rond de Hinderplaat enorm aan het verzanden is, waarschijnlijk door de aanleg van de Tweede Maasvlakte. De zandbank in het zuiden langs het Slijkgat verplaatst zich steeds verder naar het westen en het gebied tussen de noordkant van de Hinderplaat en het Slufterstrand wordt in zijn geheel steeds ondieper. De tocht die we zaterdag 20 maart gevaren hebben (met afgaand water het Slijkgat uit en dan dus met laag water bij het Slufterstrand en via de oostkant van de Hinderplaat terug naar Stellendam) is over enig tijd misschien niet meer te varen, zelfs niet met onze ondiep stekende kajaks.

Een interessante optie om te onderzoeken is of we de tocht niet vanaf het Slufterstrand kunnen gaan varen. Dan kun je met relatief hoog water (half tij of zo) weg vanaf het strand, dan langs de oostkant van de Hinderplaat, pauzeren in Stellendam en dan net na hoog water het Slijkgat uit. Wie weet varen we die tocht binnenkort.

Jan Vlak