Categoriearchief: Tochtverslag

Rondje Hinderplaat werd Rondje Hompelvoet/Ossehoek (30 okt 2021)

Een tocht plannen in het najaar is altijd lastig. De temperaturen dalen en de wind neemt (meestal) toe. Toch zijn er soms mooie dagen in de herfst en kun je mooie tochten varen. Daarom had ik een uitnodiging rond gestuurd voor een tocht rondom de Hinderplaat op zaterdag 30 oktober. Ditmaal te beginnen vanaf de Maasvlakte.

Helaas gooiden de weergoden roet in het eten. In de week voorafgaand werd er al een wind aangekondigd die in de buurt van Beaufort 5 zou liggen. Wel uit het zuiden, wat relatief gunstig is, maar toch. Op vrijdagmiddag moesten we een besluit nemen of het wel/niet door kon gaan, maar de windvoorspelling gaf inmiddels een Bft 6 met uitschieters naar 7/8 aan. Dat werd een beetje teveel van het goede en dus werd het besluit genomen om uit te wijken naar de Grevelingen.
We zouden vertrekken vanaf het strandje achter restaurant Twins. Een goede instapplek, want je kunt de auto bijna aan de waterkant parkeren en er ligt een strekdam voor het strandje, zodat je weinig last hebt van de golven. Omdat de Beneluxtunnel afgesloten was (en we dus alsnog terug moesten om via de Brienenoordbrug te rijden), arriveerden wij een half uur te laat. Een wijze les: raadpleeg altijd eerst VanAnaarBeter.nl.

Afijn, om 10:30 waren we toch met zijn allen op het water. Met zijn allen was in dit geval: Kees, Emiel, Hans, Iede en ik. Er stond inderdaad een pittig windje. Maar op de Grevelingen in ieder geval geen Bft 6. Op zondag heb ik de gemeten wind gecheckt en het kwam er op neer dat rondom 11 uur er een goede Bft 5 stond. In tegenstelling tot de weersverwachting op vrijdag, bleek de wind gedurende de middag sterk af te nemen.

Zoals gezegd om 10:30 waren we onderweg en met de wind schuin tegen voeren we naar de Hompelvoet. De verwachting was dat we achter de Hompelvoet wat luwte zouden hebben en dat klopte ook. Na het ronden van de noordpunt van de Hompelvoet kregen we de wind meer tegen en moesten we wel echt werken. Daarbij af en toe een buitje regen en je kunt met recht zeggen dat het een herfsttochtje was.

Aangekomen bij het oostelijkste puntje van de Hompelvoet hielden we een kleine dobberpauze om even wat te eten en drinken. Na deze kleine rustpauze weer verder in de richting van de Archipel. Daar was het tijd voor onze lunchpauze. We vonden een plekje uit de wind en het was wel even lekker om daar te zitten en ons energieniveau weer op peil te brengen.

Daar bespraken we de plannen voor de terugreis. Het idee was om eerst in westelijke richting te varen om daarna met de wind achter terug te surfen naar het beginpunt. We hadden echt een goed plekje uit de wind, want toen we terug liepen naar de boten, merkten we dat het toch nog wel waaide en het ook fris was.
Na het inpakken weer het water op en we vertrokken zoals gezegd in westelijke richting. De wind leek wel iets afgenomen. Het ging lekker en onderweg besloten we om niet direct naar ons strandje terug te varen, maar om Ossehoek ook maar te ronden.

Het was nu wel duidelijk dat de wind aan het afnemen was, want de
schuimkoppen op het water waren zo goed als verdwenen. De dag eindigde een beetje triest, want waar we ons zo op verheugd hadden (het terug surfen), viel heel erg tegen. De wind zakte steeds verder in. Een fatsoenlijke surf zat er niet in. ☹
Rond 15 uur waren we dan weer terug op het strandje en na het  omkleden en inpakken ging iedereen toch met een tevreden gevoel huiswaarts.

Jan Vlak

Biesbosch (23-24 Okt 2021)

Scroll down for English

Tekst: Mike Griffin
Foto’s: Vera & Mike

Het was alsof de weergoden op ons neerstraalden: na zo’n 5 dagen (zware) regen en (sterke) wind in Friesland hadden we twee mooie dagen in de Biesbosch; windkracht 3, een prachtige zonsondergang op zaterdag en gepast zon op zondag! En toen regende het maandag weer, dus we waren echt gezegend!

Route (klik erop om te vergroten)
Vier kajakkers gingen zaterdag de weg op en gingen vervolgens het water op bij de Spieringssluis (S op kaart). Vera organiseerde de reis met wat steun van mij, James en Andrea waren op hun eerste kampeertrip met de kajak. Ze waren zeer goed voorbereid, nadat ze de avond ervoor hun bepakking hadden getest om er zeker van te zijn dat al hun spullen in de kajaks zouden passen.
We begonnen via de smalle vaarwegen in de Jantjesplaat, met 2 hele lage bruggen, wat voor een uitdaging zorgde omdat het water hoger was dan normaal. De boeg van mijn volgeladen kajak ging net onder de brug door.

Van daaruit reisden we over de Sloot Beneden Petrus om te lunchen op de Rietplaat (R op kaart). Van daaruit gingen we oostwaarts, onder de Ganze en de Ruigt door om een ​​smalle sloot in te gaan (…op de kaart) die enige tijd geleden begaanbaar was toen ik er voor het laatst was. Helaas was het erg overgroeid met riet en alleen met veel moeite bevaarbaar, tegen het riet aanduwend en onder bomen duiken. Het kostte ons 50 minuten om 750 meter af te leggen! We hadden al snel moeten terugtrekken na het begin, maar na een tijdje leek het beter om door te gaan, want omdraaien was onmogelijk.

Na deze ervaring namen we een gemakkelijke route over Bevert, rond Nerzien Plaatje naar de camping op de boerderij, Boerderijcamping Van Bergeijk (B op kaart).

Hier waren we dankbaar dat we onze tenten konden opzetten, lekker konden eten en uitrusten. Met een kampvuur en een prachtige zonsondergang om de eerste dag af te sluiten.

Op zondag, na een koude nacht, zijn we laat begonnen, omdat we vanwege de marathon van Rotterdam niet te vroeg op de club konden aankomen. Nadat we de kajaks opnieuw hadden ingepakt, gingen we naar het westen, via de Ruigt en het Buiten Kooigat. Kort na het binnengaan van de laatste hoorde ik een grote plons aan mijn linkerhand (B op kaart), ik dacht meteen dat het een bever zou kunnen zijn, en tot mijn verbazing zag ik haar ongeveer 50 cm onder water zwemmen op niet meer dan 1 meter van mij, naast mijn kajak! Ik denk dat ze me uit haar territorium wilde begeleiden. Ik vroeg me af of ik een foto kon maken zonder een paar vingers te verliezen aan enorme hoektanden, maar ik slaagde erin om een ​​(slechte) foto te maken door een snelle steek in het water.
In de laatste Kanotities zei iemand dat ze probeerden de ‘Big Four’ in de Biesbosch te zien, maar ze zagen slechts één ijsvogel. Ik zag een bever, 4 ijsvogels en een visarend of zeearend – het was te ver weg om te zeggen welke. Ik miste dus alleen de vis- of de zeearend (welke ik ook niet had gezien), 3 van de vier is niet slecht!
Via het Gat van de Slek kwamen we terecht in een smalle sloot ten zuiden van Middelveld, waar alleen kajakkers komen. Daar stopten we voor de lunch (L op kaart), en een goede plek was het, beschut en al bezet door 2 kajakkers van Dajaks. Na deze pauze gingen we terug via het Gat van Van Kampen en terug naar de auto’s. De beladen kajaks de gladde oever op krijgen was een uitdaging, en toen we terugkwamen bij de club, was de volgende uitdaging om al het vuil eraf te krijgen, voornamelijk van het vuile water bij de steiger waar we uitstapten.
Iedereen genoot van deze tocht in een mooie omgeving.


Biesbosch (23-24 okt 2021)

Text: Mike Griffin
Photos: Vera & Mike

It was as if the weather gods were beaming down on us: after about 5 days of (heavy) rain and (strong) wind in Friesland, we had two beautiful days in the Biesbosch; wind force 3, a beautiful sunset on Saturday and appropriately sunny on Sunday! And then it rained again on Monday, so we were really blessed!

Route (click to enlarge)
Four kayakers took to the road on Saturday, then took to the water at the Spierings lock (S on map). Vera organised the trip with some support from me, James and Andrea were on their first camping trip with the kayak. They were very well prepared, having tested their packing the evening before, to ensure all their stuff would fit in the kayaks.
We started via the narrow waterways in the Jantjesplaat, where there were 2 very low bridges which gave us a challenge as the water was higher than normal. The bow of my fully-laden kayak only just passed under the bridge.
From there we travelled down the Sloot Beneden Petrus to stop for lunch on the Rietplaat (R on map). From there we went eastwards, below the Ganze and the Ruigt to enter a narrow ditch (… on map) that was passable some time ago when I was there last. Unfortunately it was very overgrown with reeds and only navigable with a lot of effort, pushing against the reeds and ducking under trees. It took us 50 minutes to travel 750 metres! We should have backed out soon after entering, but after a while it looked better to continue as turning around was impossible. After this experience we took an easy route over Bevert, around Nerzien Plaatje to the camp site on the farm, Boerderijcamping Van Bergeijk (B on map).
Here we were grateful to be able to put up our tents, have a good supper and rest. With a campfire and a beautiful sunset to round off the first day.

On Sunday, after a cold night, we started late, as we couldn’t arrive at the club too early because of the Rotterdam marathon. After re-packing the kayaks, we headed west, via the Ruigt and the Buiten Kooigat. Soon after entering the latter, I heard a big splash on my left (B on map), I immediately thought it might be a beaver, and to my surprise I saw her swimming about 50 cm under water no more than 1 metre from me, alongside my kayak! I think she was escorting me out of her territory. I wondered if I could take a picture without losing a few fingers to massive canines, but I managed to get a picture by a quick dip in the water.
In the latest Kanotities someone mentioned trying to see the ‘Big Four’ in the Biesbosch, but they only saw one kingfisher. I saw a beaver, 4 kingfisher and a fish eagle or sea eagle – it was too far away to tell which. So I only missed the fish or sea eagle (whichever I hadn’t seen), 3 out of four is not bad!
the Gat van de Slek we ended up in a narrow ditch south of Middelveld, where only kayakers come. There we stopped for lunch (L on map), and a good place it was, sheltered and already occupied by 2 kayakers from Dajaks. After this break we headed back via the Gat van Van Kampen and back to the cars. Getting the laden kayaks up the slippery bank was a challenge, and when we got back to the club the next challenge was getting all the grime off them, mainly from the dirty water at the jetty where we got out.
A good time was had by all, in this beautiful environment.

 

Fryske Hjerst (16-21 okt 2021)

Scroll down for English

Tekst: Tom
Foto’s: Claudia, Marianne en Mike

Zaterdag 16 oktober vertrok een groep leden om per kajak een paar dagen de Friese herfst te beleven. Vanuit camping Flapper* in Gaastmeer is veel vaarwater direct bereikbaar, aangezien deze direct gelegen is aan de Fluessen.

We hadden bedacht de camping als basis te gebruiken, zodat men de vrijheid zou hebben om wel of niet aan de geplande dagtochten deel te nemen. Of zelf tochtjes te ondernemen. Of om een paar dagen later te komen, of juist eerder te vertrekken. Dat beviel goed.

Ondanks het plan om rustig aan te beginnen, begonnen we zondag toch met een flinke dagtocht van 35km. Via Woudsend, het Slotermeer, Balk en kanaal de Lutz kwamen we weer terug op de Fluessen. Maandag deden we het rustig aan met een bezoek aan Heeg, terugvarend over slootjes en poelen.

Dinsdag met 24 km weer wat verder, naar Koudum. Het weer begon ook onstuimiger te worden, waardoor we met een goede zuidwester op fijne golven al surfend weer de camping bereikten.

De langste tocht, 41 km voor een retourtje Sneek, hadden we bewaard voor de woensdag. De regen kwam toen inmiddels met bakken uit de hemel, maar vooral de sterk toenemende wind deed ons besluiten om het stadje per auto te bezoeken. Daar bleek het Friese Scheepvaartmuseum erg interessant, het koffie met gebak erna minstens zo welkom. Terug bij het water besloten drie die-hards toch nog een stuk te gaan varen. Bij 6 bft, met uitschieters naar 8 bft… ze kwamen veilig terug!

Op donderdag keerden we terug naar Rotterdam; sommigen moe, de meesten voldaan. Wordt dit een herfsttraditie? Deze eerste keer was in ieder geval supergezellig met maar liefst 12 deelnemers, die bijna iedere avond samen heerlijk kookten.

*) de campingnaam deed menig wenkbrauw fronsen, deed denken aan een dolfinarium, maar bleek een vaker voorkomende Friese naam te zijn. Zoals gezegd is de camping ideaal gelegen en beschikt deze over een grote schuur waar je bij slechter weer samen kan koken en verblijven. Meer info: campingflapper.nl


FRYSKE HJERST – FRISIAN AUTUMN (16-21 OKT 2021)

Text: Tom
Photos: Claudia, Marianne en Mike

On Saturday 16 October, a group of members left to experience the Frisian autumn for a few days by kayak. Many waterways are directly accessible from camping Flapper* in Gaastmeer, as it is located directly on the Fluessen.

We intended using the campsite as a base, so that people would have the freedom to participate or not to participate in the planned day trips. Or make their own trips. Or to arrive a few days later, or to leave earlier. That went well.

Despite the plan to start slowly, we started on Sunday with a big day trip of 35 km. Via Woudsend, the Slotermeer, Balk and the Lutz canal we returned to the Fluessen. Monday we took it easy with a visit to Heeg, paddling back via ditches and pools.

Tuesday, with a distance of 24 km, again a little further, to Koudum. The weather also started to become more turbulent, such that we returned to the campsite with a good south-westerly wind on fine waves.

We had saved the longest trip, 41 km, for a return trip to Sneek on Wednesday. By then the rain was pouring down from the sky, but especially the strongly increasing wind made us decide to visit the town by car instead. There the Frisian Shipping Museum turned out to be very interesting; the coffee and cake afterwards at least as welcome. Back at the camp and the water, three die-hards decided to go paddling after all. At force 6 winds, with gusts to force 8… they came back safely!

On Thursday we returned to Rotterdam; some tired, most satisfied. Will this be an autumn tradition? This first time was in any case super fun with no fewer than 12 participants, who cooked deliciously together almost every evening.

*) the campsite name raised eyebrows for many, was reminiscent of a dolphinarium, but turned out to be a more common Frisian name. As mentioned, the campsite is ideally located and has a large barn where you can cook and stay together in bad weather. More info: campingflapper.nl

Bergseplassen (26 sep 2021)

Scroll down for English

Tekst: James
Foto’s: James, Mike

Op zondag 26 september genoten zes Never Dry-leden van het aangename herfstweer en maakten een tocht over de Bergse Plassen. Mike coördineerde en leidde de reis en werd vergezeld door Eric, Rosanne, Onno, James en Andrea. Dit was een rustige route, in totaal 12 km kajakken, die geschikt is voor iedereen die een paar rondjes over de Plas kan doen.We vertrokken vanuit Never Dry en gingen over naar de Boezem en gingen toen noordwaarts over de Rotte. Net voor Roeivereniging Nautilus is aan de linkerkant een sluis, de Berg en Broekse Verlaat, die ons naar de Bergse Voorplas voerde.Van daaruit gingen we rechtdoor naar de Bergse Achterplas. Hier vonden we tal van waterwegen om te verkennen tussen de herenhuizen en hutten aan het meer. Na een paar smalle gangen, doodlopende wegen en verkoeling door de fonteinen gingen we terug naar de Bergse Voorplas.Hier opent het water zich wat meer en we halen wat vaart om de lunchplek aan de noordkust bij Hillegersberg te bereiken. Terugkerend naar de club splitsten we ons op op de Bergse Voorplas om ofwel enkele van de eilanden te verkennen of de lange weg naar huis te nemen om wat extra kilometers binnen te komen, voordat we ons weer verzamelen bij de Berg en Broekse Verlaat.Inmiddels hadden veel plezierboten van de herfstzon geprofiteerd en kwamen ze bij ons op het water, maar we wisten ons allemaal in één groep de sluis in te wringen. Van daaruit gingen we terug langs de Rotte en Boezem, door de Kralingse Verlaat en uiteindelijk terug naar Never Dry.


Bergese Lakes (26 Sep 2021)

Text: James
Photos: James, Mike

On Sunday 26th September six Never Dry members enjoyed the pleasant autumn weather and went on a tour of the Bergse Plassen. Mike coordinated and led the trip and was joined by Eric, Rosanne, Onno, James and Andrea. Kayaking 12km in total this was a leisurely route that is suitable for anyone that can do a couple of laps of the Plas.

Starting out from Never Dry we portaged over to the Boezem and then headed north along the Rotte. Just before the Nautilus Rowing Club there is a lock, the Berg en Broekse Verlaat, on the left-hand side that took us through to the Bergse Voorplas.
From there we headed straight through to the Bergse Achterplas. Here, we found plenty of waterways to explore amongst the mansions and lake cabins. After a few tight squeezes, dead ends, and being cooled off by the fountains we headed back to the Bergse Voorplas.
Here the water opens out a little more and we picked up some speed to make it to the lunch spot on the north shore at Hillegersberg. Heading back to the club we split up on the Bergse Voorplas to either explore some of the islands or take the long way home to get some extra kilometers in, before gathering again at the Berg en Broekse Verlaat.
By this time many pleasure boats had taken advantage of the autumnal sun and joined us on the water, but we all managed to squeeze into the lock in one group. From there we headed back along the Rotte and Boezem, through the Kralingse Verlaat and finally back to Never Dry.

Maastocht (19 sept ’21)

Scroll down for English

door Pedro, foto’s door Pedro, Mike, Marianne en Cees Grimbergen (groepsfoto)

Profiteren van de laatste dagen van de zomer, op zondagochtend, ging een groep avontuurlijke RCC en Never Dry kajakkers op pad voor een tocht op de kronkelende Maas. We besloten om vanaf de club te peddelen om de ervaring wat pittiger te maken, waarbij we onder lage bruggen moesten varen en de boot over het Oostplein moesten dragen. Na terugkeer naar het water in de Rotterdamsche Admiraliteit marina (Boerengat), dreven we langs de rechteroever van de Maas en staken we onder de Willems- en Erasmusbruggen door met de stroming in ons voordeel.

Rond Delfshaven reisden we een paar minuten terug in de tijd terwijl we peddelden naast een oude zeilschip.

Daarna staken we de Maas over en stopten voor een zonnige lunchpauze op het quarantainestrand Heijplaat, een historisch gebied waar ooit zeelieden die met tropische ziekten aankwamen in quarantaine werden geplaatst. Rond deze tijd veranderde de stroming in ons voordeel: onze quarantaine werd opgeheven en met een schone gezondheidsverklaring voeren we terug. Helaas wachten de hongerige avonturiers nog steeds op de koekjes die Susanne beloofde mee te nemen voor de lunch.

Naast de natuurlijke fauna die gebruikelijk is op de Maas, zoals grote containerschepen, snelle watertaxi’s en toeristische speedboten, zagen we een gele waterbus zwemmen in de wateren rond het schip SS Rotterdam. Gelukkig leek geen van deze wezens verrast door de nieuwsgierige kajakkers die in de buurt dreven.

Onderweg vonden we de tijd om te poseren voor wat foto’s met de skyline van Rotterdam op de achtergrond. Dit jaar besloot Pedro, ondanks het aangename weer en het fantastische uitzicht, om niet te gaan zwemmen. Op de terugweg verzamelden Pedro, Pim en Susanne de energie om een ​​snelle omweg door de oude haven te maken. Eindelijk, terug in de club, was het tijd om wat hete koffie te drinken en bij te komen terwijl we nadachten over ons volgende avontuur.

Eric, Gertjan, Ivo, Juliëtte, Marianne, Mike, Pim en Susanne, bedankt voor het gezelschap en de fijne tijd! Het was een fantastische zondag.


MAAS TRIP (19 SEPT ’21) 

by Pedro, photos by Pedro, Mike, Marianne and Cees Grimbergen (group photo)

Taking advantage of the final days of summer, on Sunday morning, a group of adventurous RCC and Never Dry kayakers headed out for a trip on the winding Maas river. We decided to sail from the club to spice up the experience, requiring the paddlers to sail under low bridges and carry the boat over Oostplein. After returning to the water in the Rotterdamsche Admiraliteit marina (Boerengat), we drifted along the right bank of the Maas, crossing below the Willems and Erasmus bridges with the current in our favor.

Around Delfshaven, we travelled back in time for a few minutes as we paddled beside an old sailing ship.

Then we crossed the Maas and stopped for a sunny lunch break at the quarantine beach Heijplaat, a historical area where sailors arriving with tropical diseases were once quarantined. Around this time, the current changed in our favor: our quarantine was lifted, and, with a clean bill of health, we paddled back. Unfortunately, the hungry adventurers are still waiting for the cookies Susanne promised to bring for lunch.

In addition to the natural fauna customarily found on the Maas, such as big container vessels, fast water taxis, and tourist speed boats, we caught sight of a yellow water bus bathing in the waters around the SS Rotterdam ship. Thankfully, none of these creatures seemed surprised by the curious kayakers floating nearby.

Along the way, we found the time to pose for some pictures with the Rotterdam skyline in the background. This year, despite the pleasant weather and fantastic view, Pedro decided against going for a swim. On the way back, Pedro, Pim, and Susanne summoned the energy to make a quick detour through the old harbor. Finally, back at the club, it was time to drink some hot coffee and recover while thinking about our next adventure.

Eric, Gertjan, Ivo, Juliëtte, Marianne, Mike, Pim, and Susanne, thanks for the company and the excellent time! It was a fantastic Sunday.

Rotte – Plas naar Bron (8 augustus 2021)

Scroll down for English

door Mike Griffin, foto’s door Mike

35 km

De weersvoorspelling beloofde niet veel behalve windkracht 5 en zomerse buien! Maar het vooruitzicht om de ‘bron’ van de Rotte te bezoeken was te veel om te weerstaan, dus we verzamelden vroeg en bereidden ons voor op de epische reis. Dit was Ivo’s 2e tocht en de 1e was op het Veerse Meer, slechts 17 km. Voor Marion en mijzelf was het iets wat we altijd al hadden willen doen, maar waar we nooit aan toe kwamen.

De route, met de groene pin bij de Roerdomp, en de rode pin bij de halte op de terugweg.

De wind was overwegend zuidwesten, dus we hadden een goede rugwind op de heenweg, maar dat beloofde een zware reis terug, aangezien de Rotte voornamelijk naar het zuidwesten stroomt. We kwamen in de stemming en warmden ons op op de Boezem richting de Rotta. Ondanks de wind waren er nogal wat roeiers op het water; een vier zonder stuur demonstreerde het nadeel van achteruit scullen door ons bijna over te rijden terwijl ze een langzamere roeiboot inhaalden. Na de Rottemeren stopten we voor de lunch, met koffie en taart, bij Café Roerdomp. Hier bevestigden we onze vastberadenheid om de ‘bron’ te bezoeken.

Van wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Rotte_(rivier)

“De Rotte is een veenrivier in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De rivier doet dienst als boezem, die het teveel aan water uit de polders ten noorden van Rotterdam afvoert onder beheer van het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard.

In het verleden heeft de Rotte in verbinding gestaan met de Oude Rijn over de Hildam via het riviertje de Wilck. Dit riviertje tussen Moerkapelle en de Oude Rijn is in 1759 verdwenen. Een deel van de omgeving van de oude Rotteloop is gebruikt voor vervening, waaruit een moerassig plassengebied is ontstaan: de Wilde Veenen. Deze hebben gefungeerd als een soort nieuwe ‘bron’ van de Rotte. Deze plassen zijn in de 17de eeuw echter weer drooggemalen. Vanaf dat moment heeft de Rotte geen echte bron meer.”

Omdat we niet wilden stoppen voor meer dan een foto, peddelden we terug, dit keer met een stevige tegenwind.

We stopten voor een korte pauze en een snack aan de noordkant van de Rottemeren en peddelden toen resoluut naar huis. Het was zwaar in vergelijking met de heenweg, en we hadden regelmatig korte maar hevige buien, afgewisseld met zonneschijn. Dit temperde onze geest niet, maar versterkte eerder onze vastberadenheid, omdat het variatie aan het peddeldieet van de dag toevoegde.

Een bezoek aan de bron van de Rotte kunnen we nu van ons lijstje afstrepen, en met wat spierpijn kunnen we terugkijken op een zeer plezierige reis.


English version

Rotte – Plas to Source (8 August 2021) – 35 km

by Mike Griffin, photos by Mike

The weather forecast didn’t promise much except wind force 5 and summer showers! But the prospect of visiting the ‘source’ of the Rotte was too much to resist, so we assembled early and prepared for the epic journey. This was Ivo’s 2nd tour and the 1st one was on the Veerse Meer, only 17 km. For Marion and myself it was something we’d always wanted to do, but never got round to doing.

The route, with the green pin at the Roerdomp, and the red pin at the stop on the way back.

The wind was mostly south-westerly, so we had a good tailwind on the way out, but that promised a tough trip back, as the Rotte flows mainly to the south-west. We got into the swing of things, warming up on the Boezem towards the Rotte. There were quite a number of rowers on the water despite the wind; one coxless four demonstrated the disadvantage of sculling backwards by almost running us over while overtaking a slower rowing boat. After the Rottemeren we stopped for lunch, with coffee and cake, at Café Roerdomp. Here we confirmed our resolve to visit the ‘source’.

From wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Rotte_(rivier) (translated)

“The Rotte is a peat river in the Dutch province of South Holland. The river serves as a reservoir, which drains the excess water from the polders north of Rotterdam under the management of the Schieland and Krimpenerwaard Water Board.

In the past, the Rotte was connected to the Oude Rijn over the Hildam via the river Wilck. This river between Moerkapelle and the Oude Rijn disappeared in 1759. Part of the area around the old Rotte course has been used for peat farming, from which a swampy lake area has arisen: the Wilde Veenen. These have acted as a kind of new ‘source’ of the Rotte. However, these lakes were drained again in the 17th century. From that moment on, the Rotte no longer has a real source.”

From the Roerdomp we paddled northwards, under the railway and the A12 freeway, until the river narrowed and then uneventfully ended in a small basin encircled by reeds. The sign for the ‘source’ was just visible but only readable from the cycle path.

Not wanting to stop for more than a photo, we paddled back, this time with a strong headwind.

We stopped for a short break and snack at the northern end of the Rottemeren, then paddled resolutely home. It was heavy going compared to the way there, and we had regular, short but heavy showers to contend with, interspersed with patches of sunshine. This didn’t dampen our spirits, rather strengthened our resolve, as it added variety to the day’s paddling diet.

Visiting the source of the Rotte which is something we can now tick off our lists, and with a few aching muscles we can look back on a very enjoyable trip.

Veerse Meer, weer (25 juli 2021)

Scroll down for English

door Mike Griffin, foto’s door Mike

17km

Er was mooi weer voorspeld, met mogelijk buien in de middag, zouden we droog blijven? We hadden in ieder geval het vooruitzicht op Veere als lunchstop, dus het zag er goed uit.

Onze route: Start/Eind bij de pin op het oosten, via de noordelijke route naar de lunchstop bij de pin in het westen, Veere.

Het is een relatief lange rit naar het Veerse Meer en dit jaar was de parkeerplaats bijna leeg, vergeleken met vorig jaar half september toen het erg druk was. We zagen dit ook weerspiegeld op het water, heel weinig andere boten en jachten.

Voor 2 kajakkers was het de eerste keer op de Meer, voor de andere 2 de tweede of derde keer. Het was werkelijk prachtig weer, en we genoten van de natuur aan de oevers en in het water. Er waren hele zwermen kleine kwallen in het kristalheldere, brakke water.

Ook Veere was aangenaam minder druk, al waren er ook toeristen uit het buitenland op de steiger, hun kinderen aan het vissen op krabben. We maakten een korte rondleiding door het historische stadscentrum, praatten onderweg met een paar scouts en gingen toen op weg naar de Italiaan. Het ijs was weer heerlijk!

Op de terugweg van Veere werden we getrakteerd op een stevige regenbui, maar het was een aangename, verkoelende ervaring, terwijl we langs de vele scoutkampen op de zuidelijke oever peddelden, allemaal beschut onder hun grote tenten.

Na een rondje Oranjeplaat en een snelle duik om af te koelen op het einde, pakten we onze spullen in en gingen we naar huis; tevreden en vol energie voor de komende week!


English version

Veerse Meer – 25 july 2021 – 17 km

by Mike Griffin, photos by Mike

Good weather was forecast, with possible showers in the afternoon, would we stay dry? In any case, we had the prospect of Veere as lunch stop, so things were looking good.

Our route: Start/Finish at the pin on the east, via the northern route to the lunch stop at the pin in the west, Veere.

It’s a relatively long drive to the Veerse Meer and this year the parking place was almost empty, compared to last year in mid-September when it was very busy. We saw this reflected on the water too, very few other boats and yachts.

For 2 paddlers it was the first time on the Meer, for the other 2 the second or third time. It was really beautiful weather, and we enjoyed the nature on the banks and in the water. There were whole swarms of small jellyfish in the crystal clear, brackish water.

Also Veere was pleasantly less crowded, although there were also tourists from abroad on the jetty, their children fishing for crabs. We took a quick tour of the historic city centre, chatting with some scouts on the way, then headed for the Italian. The ice cream was, again, delicious!

On the way back from Veere we were treated to a heavy shower, but it was a pleasant, cooling experience, as we paddled past the many scout camps on the south bank, all sheltering under their large marquees.

After a lap around Oranjeplaat and quick dip to cool off at the end, we packed up and headed home, satisfied and energised to face the coming week!

Groot water, wind en wadden (17-18 juli ’21)

Scroll down for English

Door Marianne Roest

Met foto’s van Mike Griffin, Nena en Erik Karits

Mag je na drie jaar iets al een traditie noemen? Sinds de aanleg van de Marker Wadden proberen we in elk geval ieder jaar dit natuurgebied-in-ontwikkeling te bezoeken en elk jaar wordt het mooier. Nieuwe planten trekken nieuwe insecten aan, steeds meer vogels nestelen hier of trekken door en voor de vogelaars zijn er een paar prachtige vogelhutten.

Omdat we deze keer ook hebben gekampeerd op het eiland, was er genoeg tijd om daarvan te genieten.

Baardmannetjes. Of noem je ze baardvrouwtjes als er geen enkel mannetje tussen zit? We hebben ze veel gezien, maar niet gefotografeerd. Deze foto is van Erik Karits.

In de week voor vertrek dreigde de wind spelbreker te zijn, maar met 4 tot 5Bft zou het alleen maar leuk kunnen worden. En onvoorspelbaar als het weer toch is, ook voor Windfinder: op de heenweg hebben we ons best kunnen doen, 11 km tegen een pittige noordenwind in; op zondag viel het surfen een beetje tegen, met 3Bft in de rug.

 

Op de dam vlak voor Lelystad hurkt sinds 2010 een reus van metaal. De kunstenaar Anthony Gormley noemt het Exposure; hurkende of poepende man is het voor de toeschouwers geworden. Hoe dan ook is het een mooi en markant punt, al vanaf de punt van de Marker Wadden zichtbaar.

Op zondag pakten we voor het eerst ook het noordelijk deel van de archipel mee. 18 km in de boot blijven zitten en pauzeren op het water, want aanlanden is alleen in de haven toegestaan. Er wordt nog steeds slib en zand aangevoerd. Misschien dat daardoor een groot deel van de boeienrij (tijdelijk?) verdwenen is; we moesten blijkbaar zelf inschatten wat een redelijke afstand tot het broedgebied was.

We nemen herinneringen mee aan een mooie tocht en een fijn gezelschap. Wie deze keer niet mee kon, heeft volgend jaar een nieuwe kans, met overnachting. Zoek alvast je verrekijker en vogelgids op.


English version

Big water, wind and mudflats (17 and 18 July ’21)

By Marianne Roest
With photos by Mike Griffin, Nena and Erik Karits

Can you call something a tradition after three years? Since the construction of the Marker Wadden, we try to visit this nature reserve-in-development every year and it gets more beautiful every year. New plants attract new insects, more and more birds are nesting or migrating here and for bird watchers there are some beautiful bird hides.

Because we also camped on the island this time, there was plenty of time to enjoy it.

Bearded reedling – literally “bearded men” in Dutch. Or do you call them bearded women if there isn’t a single male among them? We saw a lot, but did not photograph them. This photo is by Erik Karits.

In the week before departure the wind threatened to be a bummer, but with 4 to 5 Bft it could only become fun. And unpredictable as the weather is, also for the Windfinder app: on the way there we were able to do our best, 11 km against a strong northerly wind; on Sunday the surfing was a bit disappointing, with 3 Bft tailwind.

Since 2010, a giant made of metal has been squatting on the dam just in front of Lelystad. The artist Anthony Gormley calls it Exposure; squatting or pooping man it has become for the viewers. In any case, it is a beautiful and striking point, visible from the tip of the Marker Wadden.


On Sunday we also paddled the northern part of the archipelago for the first time. We must stay in the boat for 18 km and rest on the water, because going on land is only allowed in the harbour. Silt and sand are still being pumped up onto the islands. Perhaps that is why a large part of the row of buoys has (temporarily?) disappeared; apparently we had to estimate for ourselves what a reasonable distance was to the bird breeding areas.

We take with us memories of a beautiful trip and good company. Those who couldn’t come this time will have another chance next year, with an overnight stay. Get your binoculars and bird guide ready.

 

Kanokampeer tocht Midden Holland-Utrecht (9-11 juni 2021)

Scroll down for English


Afgelopen weekend mochten we de eerste introductie kanokampeertocht gaan varen. Dit werd georganiseerd door Nena en Marianne om nieuwe en al ervaren kanoërs kennis te laten maken met hoe je alles (ja echt!) wat je nodig heb voor een kampeertocht mee kan nemen in je kayak. Bij de info avond liet Nena vlijtig zien hoe je ze knap wegstouwt, meer dan ik voor mogelijk had gehouden.
4 tips zijn; alleen essenties mee, goed klein kampeerspul (vergt wel wat investering/lenen en voorbereiding), droogzakken slim inpakken en smalle dingen zoals tentstokken, schoenen (en wijn) passen perfect in de punten.

Vrijdag om 13uur verzamelde we op de club. Boten op de trailer laden en spullen en mensen verdelen over de auto’s. Rob had een grote bus mee waar heel goed veel in paste incluis alle peddels. We gingen totaal met 11 mensen, Nena kon helaas niet meer mee ondanks alle harde werk in de voorbereiding en Iris helaas ook niet, maar maakte nog wel de heerlijke pesto voor bij de pasta. Dus de groep bestond uit Marianne, Erik, Mike, Rob, Vera, Hilde, Iede, Gertjan en André (beide ook RCC lid) en mijn partner Rik en ik (Merel). Dank aan Hilde voor de groepsfoto.

Na aankomst in Schoonhoven en het even puzzelen met inpakken van de kayaks peddelde we rond half 4 langs door prachtig rustiger rivier de Vlist vol waterlelies naar Haasdrecht. Het was prachtig weer en we genoten van het uitzicht en stopte op driekwart bij Hekendorp voor een welverdiend ijsje. Nog een paar km doorpeddelen kwamen we bij de eerste Camping; de Boogaard, een gezellige rommelige kamping waar de kayaks heel handig direct naast de rivier geborgen konden worden. Na de tenten opzetten ging 1 groep de auto’s weer goed verdelen, dat vereiste het nodige puzzel werk om een auto bij zowel de start als de finish te hebben en de 2 andere bij het eerdere eind punt van dag 2. In tussen maakte de kookploeg een lekkere pasta maaltijd, de saus had Rik al goed voorbereid dus alles was lekker makkelijk en restte ons vooral het opwarmend van de saus en pasta op 3 kleine pitjes en een fijne grote van Eric & Marianne. De pasta en toetje ging er goed in na de activiteit, top begin van het weekend zo!

Zaterdag stonden we redelijk op tijd op en waren volgens mij rond half 9 op het water. (ik had geen horloge mee dus leefde lekker met het ritme van de dag en groep). Het staartje van de ochtend mist was prachtig om te zien en we bofte sowieso ontzettend met het weer, rond de 20 graden en helemaal geen regen hoewel er nog flinke plensbuien waren voorspeld voor de middag. Na een toeristische ommetje in Oudewater hielden langs een rustige grasveld de 1e koffie pauze. Hier werd door voorbijgangers enthousiast gereageerd op de kajaks en waren mensen heel benieuwd waar we nou vandaan kwamen en gingen. Daarna ging de route mooi verder langs afwisselend landschap en plekken zoals Montfort en Heeswijk, waar we veel kasten van huizen konden bewonderen, je ziet vanaf het water ook een heel ander kant van Nederlandse huizen en krijgt leuke inkijkjes in verschillende dorpen en steden. Onderweg konden Rik en ik ook diverse honden bekijken en beoordelen voor onze hopelijk toekomstige hond. Helaas lukte het niet om een te lokken om die mee wou gaan.

De lunch pauze hielden we ca 1.5/2uur later net bij de grens van gemeente IJsselstein, waar we rustig langs het jaagpad konden zitten en behalve de verraste wandelaars aan die kant van de oever het rijk alleen hadden. Als vertier zagen we naast veel watervogels zelfs een bruidspaar letterlijk in het huwelijksbootje stappen. Toen ging de tocht verder naar IJsselstein, door een mooie nieuwe haven en stapte het grootste gedeelde uit om na de 21km met de auto het laatste stuk naar de camping te doen en de diehards Marianne, Iede, Gertjan en Mike gingen nog stoer extra 11km doen in hoger tempo door Nieuwegein. Om ons zelf te belonen en de rest van een lekkere snack te voorzien gingen Rob, Rik en ik onderweg naar de camping op chips run als voorafje.
Zaterdag kampeerde we bij een buitendijks gelegen camping in IJsselstein. Het was vooral een grotere kamper/caravan plek dus voor de kleinere tent kampeerder minder sfeervol maar verder prima en tussen de kribbes in waren serene zandstrandjes. Onze plek was wat ver van het water, dus bij aankomst van de 2e groep werden de boten via handige koordjes (als ik het goed zeg) van Eric de boten naar de al opgezette tenten gedragen. Dit scheelde weer dat de kano kar niet in de boten mee hoefde. De kookploeg deze avond had alles via picknick besteld en Gertjan had een lekkere fajita/wraps buffet plan bedacht, met lekkere vullingen zoals champignons, tomaat, bonen, mais, salsa, ui, cremefreche, sla en avocado. De avond was gevuld met verhalen, discussies en Mike’s voorderingen met een kabouter uit wilgenhout snijden wat mooi lukte.
Zondag zaten we weer vroeg op het water en keken er naar uit om te ervaren hoe het peddelen was op groot water! De beloofde regenbui had toch besloten die ochtend zich kenbaar te maken en het eerste uur was wel vrij nat, maar met goede regenjas en pet prima te doorstaan. Bovendien leverde de nattigheid en mist ook mooie schimmige landschappen en foto’s op.

 

Het was een leuke ervaring om op grotere rivier te varen en best imposant om de grote schepen voorbij te zien gaan. Het was het meest genieten als een groot of snel schip ons van achteren passeerde want dan konden wij mooi mee op de golfstroom. Iede, Mike en Eric waren ook volop hierin aan het spelen en demonstreerde/flaneerde ook met het achteruit varen. We vaarden lekker vlot, ook dankzij de stroom mee natuurlijk en deden maar een pauze vooral voor de koffie bij een mooi natuurstukje waarbij in de zandrostswand ook bijzondere oeverzwaluwen netstelde. We einidgde bij een kamping vlakbij Schoonhoven waarna weer de auto’s werden opgehaald en de kayaks uitgepakt en op de aanhanger ingeladen werden.
De totale route afstand was: vrijdag 13,6 km (blauw), zaterdag 21,7 naar IJsselstein en de verlengde voor de diehards via Nieuwegein was 32,6 (rood) en zondag 17,3 km via de Lek (paars). Zie de handige kaart van Mike voor de route.

Het was een ontzettend leuk weekend! Van harte dank voor de organisatie en de gezelligheid. De tochtroute was prachtig, veel afwisselend tussen smal rustig water, mooie dorpen of steden en uiteindelijk de brede lek. Fijn om te merken hoe soepel de meeste stukken gingen met aantal pauzes en dat het qua benodigde spullen goed lukte. We werden onderwijl ook steeds soepeler met ook bij minder officiële uitstapplekken en hoge kades er uit komen, met wat steun hulp van de expert waterrotten waar nodig. Fysiek was het soms wat pittig en grenzend verleggend voor aantal beginnende kayakers, de spierpijn was dag zeker 2 goed te voelen maar na even opwarmen en 1e uur in de boot ook snel weg, dus zeker prima te doen en er werd goed op elkaar gelet en zo nodig handige technique tips gegeven. Daarbij was de sfeer heel gemoedelijk en onderwijl gezellig kletsen kwam je snel aan een aantal kilometer verder. Kortom, zeker een aanrader en ik kijk er naar uit om weer een weekend op het water te zijn!


English version

KAYAK CAMPING TOUR MID-HOLLAND-UTRECHT (9-11 JUNE 2021)

Last weekend we could paddle the first introduction kayak camping trip. This was organised by Nena and Marianne to introduce new and experienced canoeists to how to take everything (yes really!) you need for a camping trip in your kayak. At the information evening, Nena diligently showed how to stow it all away, more than I thought possible.
4 tips are; take only essentials, good small camping gear (requires some investment/borrowing and preparation), pack dry bags smartly and narrow things such as tent poles, shoes (and wine) fit perfectly in the points.

Friday at 1 pm we gathered at the club, loaded boats onto the trailer and distributed stuff and people over the cars. Rob had a large bus that could take a lot, including all paddles. Eleven people took part; unfortunately Nena couldn’t come along despite all the hard work in the preparation and Iris unfortunately didn’t either, but still made the delicious pesto for the pasta. So the group consisted of Marianne, Erik, Mike, Rob, Vera, Hilde, Iede, Gertjan and André (both also RCC members) and my partner Rik and I (Merel). Thanks to Hilde for the group photo.

After arriving in Schoonhoven and puzzling around with packing the kayaks, we paddled along the beautiful quieter river Vlist, full of water lilies, to Haasdrecht around half past three. The weather was beautiful and we enjoyed the view and stopped for 45 minutes at Hekendorp for a well-deserved ice cream. Paddling on for a few more kilometers we came to the first campsite; De Boogaard, a cozy, disorderly campsite where the kayaks could be stored very conveniently right next to the river. After setting up the tents, one group went to move the cars, which required some puzzling to get a car to both the start and the finish, and the other two at the earlier end point of day two. In between, the cooking team made a nice pasta meal, Rik had already prepared the sauce well so everything was nice and easy and we mainly had to warm up the sauce and pasta on three small burners and a nice large one of Erik & Marianne. The pasta and dessert went down well after all the activity, great start to the weekend!

Saturday we got up on time and I think we were on the water around half past eight. (I didn’t have a watch with me so I lived with the rhythm of the day and group). The tail of the morning fog was beautiful to see and we were very lucky with the weather anyway, around 20 degrees and no rain at all although heavy downpours were predicted for the afternoon. After a touristic detour in Oudewater, the first coffee break was held on a grassy patch. Here, passers-by reacted enthusiastically to the kayaks and people were very curious where we were coming from and going. Then the route continued along varied landscape and places such as Montfort and Heeswijk, where we could admire many large houses; you see a completely different side of Dutch houses from the water and get nice insights into different villages and cities. Along the way, Rik and I were also able to view and judge various dogs as candidates for our hopefully future dog. Unfortunately, it was not possible to lure one to come along.

We had the lunch break about 1,5-2 hours later just at the border of the municipality of IJsselstein, where we could sit quietly along the towpath and except for the surprised hikers on that side of the bank, we had the realm to ourselves. As entertainment, we saw, in addition to many water birds, even a bridal couple literally getting married. Then the trip continued to IJsselstein, through a beautiful new harbour and the majority of the group got out to do the last part to the campsite after the 21 km by car and the diehards – Marianne, Iede, Gertjan and Mike – went on to do an extra 11 km at a faster pace through Nieuwegein. To reward ourselves and provide the rest with a tasty snack, Rob, Rik and I went for a run on chips on the way to the campsite.
On Saturday we camped at a campsite located outside the dikes in IJsselstein. It is mainly a larger camper/caravan spot, so for the smaller tent camper less attractive but otherwise fine, and between the cribs were serene sandy beaches. Our spot was a bit far from the water, so when the second group arrived the boats were carried using Erik’s handy cords (if I say it right) to the already set up tents. This again made the difference that the kayak trolley did not have to be in the boats. The cooking team this evening had ordered everything via picnic and Gertjan had come up with a delicious fajita/wraps buffet plan, with tasty fillings such as mushrooms, tomato, beans, corn, salsa, onion, creme freche, lettuce and avocado. The evening was filled with stories, discussions and Mike’s introductions to cutting a gnome out of willow wood, which worked out beautifully.
Sunday we were on the water early again and were looking forward to experiencing what it was like to paddle on open water! The promised rain shower had decided to make itself known that morning and the first hour was quite wet, but no problem with a good raincoat and cap. In addition, the wetness and fog also resulted in beautiful shadowy landscapes and photos.

It was a nice experience to paddle on a larger river and quite impressive to watch the big ships go by. It was most enjoyable when a large or fast ship passed us from behind, because then we could ride along on the waves. Iede, Mike and Erik were also fully involved in this and also demonstrated / paraded with paddling backwards. We paddled along very smoothly, also thanks to the current of course We took a break, mainly for coffee, at a beautiful spot of nature where sand martins nested in the sandbank. We ended at a campsite near Schoonhoven, after which the cars were picked up again and the kayaks were unpacked and loaded onto the trailer.
The total route distance was: Friday 13,6 km (blue); Saturday 21,7 km to IJsselstein and the extended route for the diehards via Nieuwegein was 32,6 (red); and Sunday 17,3 km via the Lek (purple). See Mike’s handy map for the route.

It was a very nice weekend! Many thanks for the organisation and the fun. The tour route was beautiful, varied a lot between narrow calm water, beautiful villages or towns and finally the wide Lek. Nice to notice how smoothly most parts went with a number of breaks and that it worked out well in terms of the necessary equipment. In the meantime we also became more flexible with getting out at less official exit spots and high quays, with some support from the experts where necessary. Physically it was sometimes a bit tough and groundbreaking for a number of novice kayakers, the muscle pain was definitely noticeable on day two, but after warming up a bit and the first hour in the boat it went away quickly, so definitely doable and there was good attention for each other and useful tips on technique were are given if necessary. In addition, the atmosphere was very pleasant and while chatting you were soon a few kilometres further. In short, definitely recommended and I’m looking forward to being on the water for another weekend!

 

 

Tocht Delft (26 juni 2021)

Scroll down for English

Op zaterdagochtend om 9.30 verzamelden we op de club. Onze tochtleider Susanne had alles tot in de puntjes voorbereid. De route voor gefietst, voor ons uitgeprint, vervoer geregeld, droogzakken te leen en ondanks de regenachtige voorspellingen ook nog eens prima kano-weer! Van te voren leek het animo nog even spannend met drie afmeldingen en Claudia die door haar rug was gegaan. Gelukkig kon Claudia toch mee en waren we met zes man – eh voor de verandering vijf vrouw en één man –  compleet voor het avontuur Delft: Susanne, Claudia, Marianne, Mike, Merel en ik Iris. Met twee auto’s reden we naar Delft. Achter de auto van Mike de kanokar. We parkeerden naast een oude fabriek waar Mike vroeger werkte aan de Wateringseweg, al waar je relatief eenvoudig in en uit kan stappen. 

Al peddelend over de Oostsingel genoten we van het prachtige uitzicht. We droomden weg bij prachtige huizen met torentjes en mooie tuinen. Bij de Oostpoort natuurlijk even een groepsfoto.

Bij de Zuidkolk sloegen we rechtsaf, langs het Centraal station. Het bleek warmer dan gedacht, de anoraks konden uit. Het water volgend kwamen we uit op de buitenwatersloot. We voeren tussen de waterlelies langs deze prachtige straat met idyllische huisjes en aan één kant enkel toegankelijk voor fietsers. Als alle steden toch met zoveel schoonheid waren ontworpen. Met enige regelmaat kleurde de straten oranje voor het EK. Ook lag er een fantastisch versierde waterfietszwaan als mascotte in deze gracht.

Iets voorbij Den Hoorn, met uitzicht op een nieuwbouwwijk konden we aanleggen voor de lunchpauze. We keken toe hoe jongens aan de overkant een poging tot (magneet) vissen deden. Mike ging rond met heerlijke stroopkoeken en Susanne liet ons proeven van bijzondere Turkse snoepjes. Met een gladde plank aan de waterkant vielen er bijna drie man in het water, gelukkig bleef de schade hier nog beperkt 😉

Hoewel we waren voorbereid op drie keer overdragen, viel dat alles mee. Enige flexibiliteit was wel vereist voor de bruggetjes in Den Hoorn. Als je plat achterover hing op je kano paste je er precies onderdoor 😉

Een iets wat eentonige route volgde. Toch blijft het altijd vermakelijk om bij mensen in huizen en tuinen te kunnen gluren vanaf de waterkant. De één een prachtig verzorgde rozen- en bloementuin, de ander een verslonsde schuur met rommel. Aan het eind van de Kerstanje kwamen we weer uit bij onze startplek. Van daaruit maakte we nog een ronde door het centrum. Wat een genot. Prachtige bruggetjes, gekleurde huizen, bruisende pleinen met gevulde terrassen. Met brede glimlachen werden we na-gekeken vanaf de terrasjes.
Tegenover het geboortehuis van Vermeer aan de Voldersgracht namen we even pauze voor een wandelingetje door het centrum en een koffie. Samen met Marianne en Merel liepen we over de Beestenmarkt. Susanne en Claudia bleven bij een cafeetje bij de kayaks. Mike zou in de kayak blijven en wij zouden een ijsje voor hem meebrengen. Zal je net zien, komen we aan met een heerlijke ijsje volgens bestelling Pistache en Banaan, is Mike in geen velden of wegen te bekennen. Hij bleek even buurten in de winkel van de zus van een vriend. 

We vervolgden onze slingertocht door het centrum. De lucht werd al iets dreigender, zouden we het droog houden? De eerste druppels vielen. Ze werden steeds dikker. Met grote plonsen spatten ze op het water. Je bent geen echte Never Dry-er als je de regen niet kunt omarmen.

We lieten ons lekker nat maken en vervolgde onze tocht. Eenmaal terug bij onze startplaats met 16km in de armen, waren we blij om weer aan wal te gaan. Een goede oefening voor het kampeerweekend in juli. Nu nog uit de kano komen na zo’n tocht. Of bij de hoge kant of bij de gladde stenen. De ervaren leden Marianne en Mike kwamen met veel souplesse omhoog. De andere liepen nog wat te stoeien. En dan denk je veilig aan wal te zijn zonder kleerscheuren, niks bleek minder waar. Terwijl Mike behulpzaam een kano weg droeg, verloor hij zijn evenwicht en gleed weg op de schuine stenen. In minder dan een seconde lag hij met kleer en al kopje onder in het kanaal. Op zo’n moment is je mimiek op je gezicht in verwarring: je schrikt en het werkt op je lachstuipen. Gelukkig kwam Mike zelf ook lachend boven water en viel de schade mee. Nadat hij weer droge kleren aan had, konden we rustig opladen en terug naar huis. 

Wat een prachtige tocht en een heerlijke dag, bedankt Susanne!


English version

DELFT TOUR (26 JUNE 2021)

On Saturday morning at 9.30 we gathered at the club. Our tour leader Susanne had prepared everything down to the last detail. Cycled the route for us, printed it out for us, arranged transport, borrowed dry bags and, despite the rainy forecast, also arranged great canoeing weather! Beforehand, the enthusiasm seemed just as exciting with three cancellations and Claudia who had injured her back. Fortunately, Claudia was able to come along and we were six men – er for a change five women and one man – complete for the Delft adventure: Susanne, Claudia, Marianne, Mike, Merel and myself, Iris. We drove to Delft with two cars. Behind Mike the canoe trailer. We parked next to an old factory where Mike used to work on Wateringseweg, where you can get in and out relatively easily.

We enjoyed the beautiful view while paddling over the Oostsingel. We dreamed away at beautiful houses with turrets and beautiful gardens. A group photo at the Oostpoort of course.

At the Zuidkolk we turned right, past the Central Station. It turned out to be warmer than expected, the anoraks could be removed. Following the waterway we arrived at the outer canal. We paddled between the water lilies along this beautiful street with idyllic houses and on one side only accessible to cyclists. If only all cities were designed with such beauty. With some regularity the streets shone orange for the European Championship. There was also a fantastically decorated pedal boat swan as a mascot in this canal.

Just past Den Hoorn, with a view of a new residential area, we could stop for the lunch break. We watched as boys across the street made an attempt at (magnet) fishing. Mike went around with delicious syrup cakes and Susanne let us taste special Turkish sweets. With a slippery plank at the waterfront, three of us almost fell into the water, luckily the damage was limited here 😉

Although we were prepared for three portages, it was not that bad. Some flexibility was required for the bridges in Den Hoorn. If you leant flat back on your canoe you would fit right under it 😉

A somewhat monotonous route. Still, it is always amusing to be able to peek into people’s homes and gardens from the waterfront. One is a beautifully manicured rose and flower garden, the other a decrepit shed with rubbish. At the end of the Kerstanje we returned to our starting point. From there we made another loop  through the centre. What a joy. Beautiful bridges, coloured houses, bustling squares with filled terraces. With wide smiles we were watched from the terraces.

Opposite Vermeer’s birthplace on the Voldersgracht we took a break for a walk through the centre and a coffee. Together with Marianne and Merel we walked over the Beestenmarkt. Susanne and Claudia stayed at a cafe near the kayaks. Mike would stay in the kayak and we would bring him an ice cream. Will you just see, we arrive with a delicious ice cream as ordered – pistachio and banana – Mike is nowhere to be seen. He turned out to be visiting in the store of a friend’s sister.

We continued our winding tour through the centre. The sky was getting a little more threatening, would we stay dry? The first drops fell. They kept getting fatter. They splash onto the water with big splashes. You’re not a true Never Dryer if you can’t embrace the rain.

We got wet and we continued our journey. Once back at our starting point with 16km in the arms, we were happy to go ashore again. A good exercise for the camping weekend in July. Now to get out of the canoe after such a trip. At the high wharf or on the smooth stones? The experienced members Marianne and Mike got out quite easily. The others were still battling. And then you think you are safely ashore without being unscathed, nothing could be further from the truth. As Mike helpfully carried a canoe away, he lost his balance and slipped on the slanted stones. In less than a second he was at the bottom of the canal, clothes and all. At such a moment your facial expression is confused: you startle and it makes you laugh. Fortunately, Mike himself came out of the water with a smile and the damage was not too bad. After he had changed into dry clothes we could calmly load and go home.

What a wonderful trip and a wonderful day, thank you Susanne!