Categoriearchief: Tochtverslag

Koffie, appelgebak, molens en zon in Kinderdijk (14 okt)

Verslag en foto’s van Otto, de tochtleider

Vandaag staat mijn jaarlijkse najaarstocht op de agenda. Vroeg op want bij het instappunt in de polder is niet al te veel parkeerplek. Voor de vroege vogels alvast een pot koffie gezet om het leed te verzachten dat wij al om halfnegen vertrekken.

Door de twee andere tochten, die ook het weekend plaatsvonden, was er geen kanokar beschikbaar en werd het nog even spannend of alles op de auto’s geladen kon worden. Tot mijn verbazing was de kanokar nog gewoon beschikbaar en werden na een lekkere kop koffie werden de boten opgeladen. Snel even de koffie spullen opgeruimd en vertrokken wij met zijn vieren naar Oud-Alblas.

Mijn broer vaart dit jaar ook weer mee en stond al op ons te wachten. Afladen, sjouwen, inpakken en instappen en al snel waren wij onderweg naar Kinderdijk. Een tochtje van 8 km en na ruim een uurtje varen, en als maar kijken of de molens al te zien waren doken uiteindelijk de molens op.

Tijdens de traditionele koffie met appelgebak werd voorgesteld om de kano’s over te dragen en de andere vaart terug te nemen. Aan het eind van de vaart is een mooie sluis, maar helaas heeft deze geen zelfbediening, dus met de nodige acrobatiek en tussen de fietsers door weer overgedragen.

De lunch lekker middenin het boerenland gegeten, met een lekker zonnetje en 24 graden. Voor begin oktober natuurlijk uitzonderlijk lekker weer.

Na nog een klein uurtje varen waren wij weer terug bij het instappunt. Na enige discussie haalde de visser die op de kanosteigers zat bakzeil en konden wij met zijn alle uitstappen zonder een nat pak te halen.

Een mooie dag, met zicht op onze mooie erfgoed en dit keer in de kano en niet met tegenwind op de schaats bij -10 graden.

Breek Los in de Biesbosch (13/14 oktober)

<Scroll down for English + extra photos>

door Mike Griffin, foto’s door Eric & Mike

[Dit verslag is in het Nederlands geschreven en vervolgens vertaald met Google naar ‘Engels’. Waarom? Zie verder in het verhaal.]

Iede, Eric M., Ed H. en ik gingen de Biesbosch in om van de natuur, het mooie weer en twee rustige dagen te genieten! Ik heb altijd al willen kamperen in de Biesbosch, dit was mijn kans! Per dag waren we ongeveer 5 uur onderweg voor 17 km vaarkilometers.

Na wat problemen met vervoer, iets met een verlopen rijbewijs, gingen we op zaterdagochtend van de club weg met 2 kajaks op een auto en één kano op de andere auto. Iede en Eric wilden graag in een kano, Ed eigenlijk ook, maar mijn voorkeur ging uit naar een kajak dus moest Ed dat ook.
Lees verder Breek Los in de Biesbosch (13/14 oktober)

Zondag naar Springersdiep

Verslag en foto’s van Tom

Afgelopen zondag starten Iede en Tom de dag lekker vroeg, om weer eens zout te peddelen vanaf Springersdiep (aan de Brouwersdam). Helaas maar met twee, de rest heeft een heerlijke dag moeten missen!

Even aanmelden bij de Kustwacht en een uurtje voor laag water vertrekken we richting de Aardappelenbult (een zandplaat, waarvan een deel permanent droog ligt) met erg rustig weer en water. Vanwege de situatie en de gunstige voorspellingen oppert Iede om toch buitenom te varen, net wat spannender en uitdagender qua afstand. Op zoek naar de boeienlijn, om legaal* de bult te kunnen ronden, varen we een heel stuk westelijk door en horen de branding luid op de zandbank terecht komen. En dan komen de echte golven van zee! Eerst uit verschillende richtingen, het duurt even voordat Tom zijn knopje krijgt omgezet. Maar na verloop van tijd wordt de deining voorspelbaarder en keert de rust terug en kan er genoten worden. Ondanks dat de golven steeds wat hoger worden, tot ongeveer een meter.

Buitenom, langs de Aardappelenbult, is het zoeken naar een juiste plek om weer richting het strand te komen. De gele boeien staan niet precies op de kaart aangegeven en op zicht navigeren is nog best lastig. Op een gegeven moment, wanneer de vloedstroom voldoende op gang is gekomen, wordt de branding iets minder en varen we er surfend doorheen, waarschijnlijk over het laatste stuk van de plaat, richting vuurtoren Westhoofd. We pauzeren op het strand en zien dan dat als we 100 meter hadden doorgevaren, er net een gat in de branding was geweest en we keurig tussen de Aardappelenbult en de volgende plaat hadden gevaren.

Na de pauze peddelen we langs het strand terug naar het Springersdiep, ons intussen verbazend over de kitesurfers op draagvleugels om ons heen. Weer in de auto naar Rotterdam kijken we terug op een mooie tocht en bedenkt Tom zich dat hij nog flink wat mijlen tussen de golven kan gebruiken. Zou dat dit jaar nog lukken?

*) De Aardappelenbult is onderdeel van het Natura 2000, een Europees netwerk van beschermde natuurgebieden op het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie. Vanwege de status is deze zandplaat grotendeels ontoegankelijk voor de mens. Op de Aardappelenbult bivakkeren nogal wat vogels, maar meest in het oog springt de zeehondenkolonie, die je al van ver ziet luieren op het zand.

De andere kant van de Maas

Verslag en foto’s van Marianne

We zijn in Rotterdam bekend met de Maas. Een fijne rivier voor dagtochten, of voor de laatste kilometers van een trektocht uit het oosten. Maar het kan zuidelijker, smaller, groener! Met 9 kajakkers en een lieve chauffeur zijn we naar Limburg gegaan. De Maas is daar een stuk smaller en het deel dat wij zouden bevaren is gekanaliseerd. Dat roept het beeld op van rechte, kale kades, maar niets is minder waar. Prachtig groene oevers, ietsje heuvelachtig, zo nu en dan wat vee en watervogels.

Landgoed Geijsteren heeft een klein natuurkampeerterrein met zicht over de Maas. Een mooie plek voor twee overnachtingen, met trekkershutjes voor noodgevallen. (Amalia’s tent werd de eerste nacht wel erg nat, dus die was blij met zo’n heerlijk hutje.) Deze houden we in gedachten!

John en Ingrid wonen alweer een paar jaar in Well, vlakbij dit terrein. Erg leuk ze weer eens te zien en te spreken; op zaterdagavond hebben ze ons in de watten gelegd, door een barbecue te organiseren. Lik je vingers er maar bij af, met zelf geteelde groente, mooie salades en genoeg vlees en vega voor de hele ploeg.

Twee lekker stevige kanodagen, van 30 en 27 km, dat was de planning. Omdat we met de stroming mee wilden peddelen, moest er wat heen en weer gereden worden. Zaterdag eerst naar het zuiden: kanovereniging Vikingen had de deuren voor ons open gezet, zodat we vanaf Venlo terug konden varen naar Geijsteren. De stroming viel wat tegen na maanden droogte, maar met stevige rugwind hadden we toch mazzel. Wat beroepsvaart, wat plezierbootjes, maar eigenlijk een heel rustige Maas. De drukte en het toerisme kwamen pas bij de tussenstop in Arcen: een elfenfestival op het kasteel, met zorgvuldig uitgedoste deelnemers. Honderden! Wij doken rechtsaf, naar de IJsvogel, waar in de watermolen een stokerij zat. Whiskey, kruidenbitters, likeur. Het was er nog een beetje vroeg voor…

’s Middags trok de wind aan en werd de lucht grijzer en grijzer totdat de hemelsluizen opengezet werden: grote druppels, een ware douche. Prachtig, maar je wordt er ook koud van en misschien was de afstand tot de camping voor een enkeling net te ver. Omdat de voorspelling voor zondag nog veel natter was, hebben we die tocht ingekort tot een ochtend. De Maas geeft hier de grens tussen Noord-Brabant en Limburg aan. Daar merk je natuurlijk niets van, het dialect blijft lastig te volgen, zowel aan de rechter- als de linkeroever. En ook in de sluis van Sambeek waar we even moesten doorvragen voor we de instructie verstonden: houd de trapjes vast. Een gigantische sluis, waar onze kajaks nauwelijks ruimte innamen. Even verder werden we al opgepikt; met dit weer was 12 km genoeg. Voor de rest komen we nog wel eens terug.

Een ritje meer dan waard, die Limburgse Maas.

Zondag op de Bergse Plassen

Caroline en Emil hebben gisteren een mooie tocht op de Bergse Plassen georganiseerd. Paula, Mike, Elsbeth, Henk Jan, en Nena zaten in zeekajaks, en Iede kwam mee in een eenpersoonskano. Wij hoefden geen enkel keer over te dragen, maar moesten wel af en toe voor een sluis wachten. Wij zijn veel vriendelijke sluiswachters tegengekomen! Wij zijn even gestopt voor drankjes bij Abrazo in Hillegersberg. Hieronder een aantal foto’s, door Emil gemaakt.

 

 

Monnickendam and Waterland

18 km (20 km for Holysloters!)

Sunday 19 August

by Mike Griffin

Photos by Eric Meinsma, photoshop by Mike Griffin

Caroline and Emil had organised a tour of an historic part of North Holland, although we weren’t exactly sure where we’d start or finish because the church parking place in Zuiderwoude could be full of churchgoers (I think we’ll call them Holy folk after this trip, read on!)

map Waterland
dav

After loading up the boats – including a canoe for Eric and me – we set off with Viktor in the lead. The rest of the group was made up by Caroline, Emil, Eric, Brendwyn, Paul, Elsbeth en Elizabeth.

We stopped at a parking place in Monnikendam [see the green dot, top right of the map], which turned out to be gender-biased: the men could go to the seclusion of a large willow with enclosing overhanging branches, while the women had to traipse off to the gym across the water.

We headed off, luckily in the right direction, after a false start. Caroline was bravely navigating a group of wilful individuals, as you’ll hear later. But at the start we all followed like ducks in a row. I wasn’t sure my open canoe skills would be up to 18 km, and I didn’t want to be holding up the group, so was doing my best to make some speed without injuring myself for the rest of the trip.

The weather was good, well it could have been better, but it was warm and cloudy with only a bit of ‘heavy mist’ in the first half. The views were good, at times the pastures were only just a little higher or even a little lower than the water!

Soon after starting we overtook a folding canoe and Eric enquired about their journey, whether it went well in the car boot, but they had come by train! It takes about 30 minutes to assemble but if you have water close to a station it sounds ideal (as long as the overhead lines don’t break like they did near Meppel the same afternoon – not related to our trip!)

As the canoe stopped off at Zuiderwoude and Elisabeth wanted to join them for coffee, we paddled on. The next stretch was what touring is all about: quiet, nature, wind whistling through your ears! Only interrupted by the occasional kayaker trying to talk ‘cow’, and the occasional hire motor boat, which were luckily all small and electric. Also, the 2 portage places seem to have disappeared, we didn’t have to portage at all!

Arriving at the Holysloter Die, Viktor, Elsbeth Eric and I followed what we thought was the Holy Sloot (sloot = ditch) and after a while Viktor said “Let’s try that jetty, the group want a place to stop for coffee.”

We paddled into the harbour of a small yacht club – W.S.V. Het Die – and asked an old man (he was at least 2 years older than me) if the group could stop there for coffee. There was a great lawn in the lee of some trees, so a perfect place! He informed us he had no coffee but we were welcome.

But after a while it became apparent that the rest of the group was not following the aroma of coffee! Exiting the harbour we saw some small patches of colour in the distance and hailed them with my paddle. After one patch of colour waved back I remembered I have a phone and phoned Emil, who promptly told us that we’d paddled too far and must come back! We thought Holysloot was a ditch or another piece of navigable water, but it turned out to be a small village which we’d passed on the way to the yacht club! So instead of 18 km the four of us did 2 km extra, only for the thought of the smell of coffee! [See the yellow dashed line on the map.]

I needn’t have worried about holding up the group, Eric and I were keeping up with the rest and even out in the front at times. It was a refreshing change to do a trip in a canoe. I recommend it to other kayakers.

After another few kilometers, thinking only of coffee, we eventually landed in Broek in Waterland [see the green dot, left of the map], where we tried to explain to Paul & Brendwyn what the name meant and why. We were too tired to google it so we just made something up! The group alighted in Broek and had a quick lunch, while there was talk about wandering into the town to see the picturesque streets.

We left Eric & Viktor, presumably to watch the boats while the rest went on a tour of the town, but it seemed the group were still mesmerised by the thought of coffee and we ended up in Het Broeker Huis where we tried to explain that name to the Aussies! After swapping ancesteral stories and stuffing ourselves we waddled back, to find Eric & Viktor were wondering how big the town was that we stayed away so long. Again, our humble excuses, we should have phoned to tell you of the change of plans!

From there it looked like we were paddling in circles around Monnikendam, as we could see the church tower from every point. After all it is 55 m high! Shortly we reached Monnickendam and after passing the church we pulled into the exact same place that we started from, well done Caroline! It was a successful tour of an interesting part of Holland. Well worth noting for the future.

IJsseltocht

Hierbij weer wat fototjes van deze tocht.

Een uitgebreid verslag vind je hier…