Categoriearchief: Tochtverslag

Rondje Roggenplaat (Oosterschelde) – 9 Mei 2020

Auteur: Jan Vlak

In deze tijden van Corona mogen we (nog) niet met grote groepen gaan varen. Maar ja, het water lokt wel en dus heb ik een klein groepje uit mijn kanovriendenkring benaderd om op zaterdag 9 mei een tocht te gaan maken op de Oosterschelde. Het getij was op die dag gunstig om vanuit de Zuidbout (een strandje ca. 4 km ten oosten van de Zeelandbrug) een rondje om de Roggenplaat te maken. Als je deze tocht goed plant, dan vaar je met afgaand water richting Oosterscheldekering (stroom mee) en daarna weer terug met opkomend water (weer stroom mee). Op 9 mei was het om 11:25 laag water bij de kering en dus een prima dag om deze tocht te varen.

Wind verwachting

Zodoende stonden we om half negen op de bewuste zaterdagochtend met zijn zessen op de dijk bij de Zuidbout. Het was prachtig weer: volop zon en weinig wind. De voorspelling was wel dat in de loop van de dag de wind wat zou gaan toenemen. Daarom besloten we om de heenweg via de hoofdstroom (Roompot) richting kering te varen. Terug zouden we dan langs de noordkant van de Roggenplaat gaan. Dan konden we eventueel van wat beschutting van de wal profiteren.

Na het omkleden, inpakken van de boten en het nuttigen van een kopje koffie hebben we de boten naar de waterkant gebracht alwaar we na een korte briefing te water gingen.

Marianne, Erik, en Iede op het strand
Lees verder Rondje Roggenplaat (Oosterschelde) – 9 Mei 2020

Loosdrechtse Plassentocht– 15 maart 2020 – 18,8 km 3:20 vaartijd

Auteur: Mike Griffin

Na de wilde tocht van 2019 hadden we weer zin om op de Loosdrechtse Plassen te varen, maar liefst met iets minder wind! Toch was er een stevige wind (kracht 4) uit het zuiden. Instappen was héél veel makkelijker dan vorig jaar en de 9 mensen in 7 kajaks en 1 kano konden met de wind in de rug uitvaren.

De route – rode lijn heen, naar de rode pin, groene lijn terug, naar de groene pin.

De overtocht van de hoofdplas ging vlot, met snelheden van boven de 10 km/u op een paar golven. Er waren een paar zeilbootjes op de plas, maar we hadden bijna vrij baan. Na het passeren van Robinson-Crusöe-eiland zetten we koers om door Oud-Loosdrecht naar de volgende plas te varen.

De overtocht – Iede
Lees verder Loosdrechtse Plassentocht– 15 maart 2020 – 18,8 km 3:20 vaartijd

Rondje Schiermonnikoog – 21 september 2019

De haven van Lauwersoog om 06:30; de zon moet nog op komen.

Om 07:00 zijn we vertrokken en varen NW richting westpunt van Schiermonnikoog.

07:24: de zon komt op.

We hebben de stroom mee en volgen de boeien het zeegat uit.

Eenmaal aangekomen op de westpunt van Schiermonnikoog (als we de 2 vuurtorens van Schiermonnikoog op 1 lijn hebben) is het tijd voor de eerste pauze.

Dan volgt er een stuk van 16 km langs de kust van Schier. Af en toe even dobberen om wat te eten en te drinken.

Op de uiterste oostpunt van Schier is het tijd voor een lange lunchpauze met warme maaltijd.

Dan weer in de boot om via de Waddenzee (Spruit, Hornhuizerwad en Lutjewad) terug te varen naar Lauwersoog.

We volgen weer de boeien, zodat we ook goed weten waar we zitten.

Om 17:30 zijn we weer terug in Lauwersoog.

Na een lekker visje in het plaatselijke visrestaurant vertrekken we voor de terugreis naar Rotterdam.

Het was een geslaagde tocht en een prachtige dag.

Jan V.

Rotterdams perspectief (19 Mei)

Foto’s en tekst van Marianne

Een net niet zonnige dag op de Rotterdamse Maas, weinig scheepvaart en genoeg te zien. We hadden het bijzonder getroffen op 19 mei.

Met 11 kajakkers waren we een stevige club. Niet al te snel, want we wilden voldoende tijd hebben om foto’s te maken. Het perspectief blijft namelijk verbazen. Rotterdam ziet er echt anders uit vanaf het water en vooral onder de bruggen realiseer je je weer wat de afmetingen zijn. Instappunt achter de Esch, waar we direct belangstelling van de omstanders hadden. Dat bleef de hele dag doorgaan: toeristen in de watertaxi’s, vissers aan de kant, vrolijke schippers van de havendienst, bijna iedereen pakte even zijn camera.

Het tij gaf ons een zetje in de rug, zodat we al voor twaalven pauzeerden op het Quarantainestrandje, tegenover Schiedam. Grappig terrein, tijd voor een wandeling, ook om te jutten.
Terug naar het oosten met als toetje voor de onverzadigbaren een rondje rond het eiland van Brienenoord en een pittig stroompje tegen.

Sommigen waren voor het eerst op de Maas, maar niemand voor het laatst.

Route Maastocht

Rondje Texel (20-22 april 2019)

Tochtverslag geschreven en foto’s gemaakt door Jan V.

Iede organiseert al een aantal jaren een Rondje Texel in het lange Paas-weekend en dus ook dit jaar. Er waren 6 deelnemers: 5 van Never Dry (Marianne, Erik, Berend, Iede en Jan) en 1 gast uit het oosten van het land (Chris). Het plan was om de eerste dag via de Noordzee naar het noorden van Texel te varen. Daar zouden we op camping De Robbenjager onze tenten voor 2 nachten op zetten. Vanwege het tij moesten we op zaterdag om 12 uur in de boot zitten. Zodoende konden we van de uitgaande stroom gebruik maken om via het Marsdiep naar open zee te varen.

Iede en Erik waren al op donderdag vanuit Spaarndam met de boot vertrokken en we zouden elkaar ontmoeten op het strandje bij Hotel Land’s End in Den Helder. De rest kwam met de auto naar Den Helder en na het afladen en inpakken van de kajaks, zagen we geheel volgens planning Iede en Erik ook aan komen varen. We hadden nog tijd over voor een bakkie koffie en even voor 12 uur gingen we te water. In het Marsdiep hadden we wind en stroom mee, dus we schoten aardig op. Eenmaal voorbij het Marsdiep zette Berend zijn zeil bij en had hij het erg makkelijk.

Na een tijdje was de stroom er wel uit en moesten we het verder op eigen kracht doen, behalve Berend, natuurlijk. Met de heersende noordoosten wind voeren we gedeeltelijk in de lij van Texel en dat betekende weinig golven. Na zo’n 15 km vonden we het wel mooi en hebben we het strand opgezocht om te pauzeren. Daarna weer verder onder een stralend blauwe lucht en met een frisse bries.

Na een kleine pauze bij de Slufter gingen we met de wind op kop bij de Eierlandse dam de bocht. Hier kregen we de stroom weer mee en in “no-time” waren we bij de strandopgang waarachter camping De Robbenjager zich bevindt.

Toen werd het pas echt zwaar: de volgeladen kajaks door het mulle zand het duin op sjouwen. Na deze krachtinspanning werd er kamp gemaakt en we besloten eendrachtig om in het bij de camping gelegen restaurant van een koele dronk en een warme maaltijd te gaan genieten.

Op zondag hadden we verschillende plannen. Erik en Berend gingen wandelen. Iede en Marianne zouden rustig aan doen en Chris en Jan hadden zich voor genomen om vanaf Texel nog een rondje Vlieland te gaan doen. Dat kwam prachtig uit met het tij en om 9 uur voeren ze al weer van het strand af. Helaas liet de fysieke toestand van een van de vaarders het die dag af weten en na 10 km zijn ze omgekeerd en terug gegaan naar de camping.

Hierbij werden we op zeker moment achtervolgt door een zeehond.

Die avond werd er eerst nog een frisse versnapering op het terras bij het restaurant gebruikt en vervolgens werden er allerlei culinaire maaltijden bereid. Na de afwas en nog enig gezellig nakletsen werden de slaapzakken opgezocht en werd het langzaam stil.

De volgende ochtend was het tijd om alles weer in te pakken en om 10 uur gingen de boten vanaf het strand weer te water om de terugreis aan te vangen. We profiteerden van het opkomende water en schoten lekker op. De planning was perfect, want precies bij het hoge water zaten we op het wantij. Dat betekende dat we even later weer de stroom mee kregen (nu het afgaande water). We probeerden zo snel mogelijk de Texelstroom op te zoeken, omdat daar de meeste stroom staat.

Na ruim 3 uur varen kwamen we aan op het strandje bij Oudeschild waar we lekker in het zonnetje van onze lunch konden genieten. We hadden nu helemaal geen haast meer, want de stroom stond nog wel een tijdje de goed kant uit. Maar ja, uiteindelijk moesten we toch weer de boot in en na wat kleine omwegen waren we rond 16:30 u weer terug in Den Helder. Na het uitpakken en opladen van de kajaks en nog een afscheidsdronk bij Land’s End ging iedereen weer huiswaarts. Het was een geweldig weekend met schitterend mooi weer en goed gezelschap.

Loosdrecht (17 maart)

Een kort verhaal en foto’s van Eric M. over de afgelopen Loosdrecht tocht, georganiseerd door Victor en Marianne.

Windkracht 5 uit het westen over de 5e plas maakte het instappen een uitdaging. Instapplek Nieuwe Weg, bij Paviljoen De Strook. Op de open plassen kan een gemeen golfje ontstaan. Er zijn dan ook op een ander punt bordjes geplaatst met het opschrift: ‘Alleen voor geoefende kanovaarders’.

Na een klein stukje met forse tegenwind, het vervolg in de luwte, langs natuurgebied Kerkbuurt met de smalle legakkers en de Kalverstraat, tot de Drecht. In die omgeving was een geschikt eilandje om te lunchen. Het bordje ‘Verboden aan te leggen’ of ‘Privé’, dat er opvallend veel voorkomt, niet gezien.

Via de sluis in de Drecht naar de Vecht, met statige landhuizen en langs Breukelen. Buiten het seizoen wordt er blijkbaar niet of beperkt geschut, maar we werden toch geholpen, a 2 euro per persoon. De tweede sluis was zelfbediening. Om dan in een smal vaarwatertje achter de instapplek uit te komen.

Een klein stukje van de zes of zeven plassen die daar bij elkaar liggen.